Ο τίτλος του άρθρου αποσκοπεί στην υπεράσπιση του αστυνομικού που κυνηγάει το κοινό έγκλημα σε τοπικό επίπεδο. Γιατί αυτός είναι που εισπράττει τις αντιδράσεις του κόσμου για την εγκληματικότητα, αν και δεν έχει την ευθύνη για την αποψίλωση των Τμημάτων από προσωπικό. Πολύ απλά, όργανα της τάξης υπάρχουν και μάλιστα άφθονα... αλλά όχι για τις γειτονιές μας.

Οι διαρρήξεις και οι κλοπές σπιτιών και καταστημάτων είναι πολλές. Οι γειτονιές υποφέρουν. Και όμως, την ίδια ώρα οι αστυνομικές υπηρεσίες στο Χαϊδάρι -και όχι μόνο φυσικά- φυλλοροούν, παρά τις μεγαλοστομίες των αρμόδιων κυβερνητικών στελεχών για δήθεν νέες τοποθετήσεις στα μάχιμα τοπικά τμήματα, που πάντα έρχονται και ποτέ δε φτάνουν… Η αντίθετη πορεία, δηλαδή οι αποχωρήσεις, δυστυχώς, είναι ορθάνοιχτη, ακόμη και σε αποδεκατισμένα αστυνομικά τμήματα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαστε με αυτό το μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα. Ήδη έχουμε αναφερθεί στη μεγάλη μείωση των ανδρών και γυναικών του ΑΤ Χαϊδαρίου ( (βλέπε αναλυτικότερα “Νόμος και τάξη”, Χαϊδάρι και εγκληματικότητα). Επίσης, μόλις πριν από δύο ημέρες ο δήμαρχος Βαγγέλης Ντηνιακός απηύθυνε έκκληση για ενίσχυση του ΑΤ Χαϊδαρίου, ενόψει και των γιορτών: Ζητώ από το Υπουργείο την ενίσχυση του ΑΤ Χαϊδαρίου.

Η κατάσταση σε αριθμούς: Το 2018 στο ΑΤ Χαϊδαρίου -και μάλιστα επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που δεν διαφήμιζε το “νόμος και τάξη”- υπηρετούσαν 52 αστυνομικοί και έγιναν 318 συλλήψεις. Το 2020 έμειναν 36 αστυνομικοί και έγιναν μόλις 184 συλλήψεις. Πιθανώς κάποιοι, διαβάζοντας τους αριθμούς των συλλήψεων, να νομίζουν ότι έχουμε μείωση της εγκληματικότητας, αλλά δεν είναι καθόλου έτσι… Φέτος “το κοντέρ” γράφει ακόμη χαμηλότερη επάνδρωση, κάτω από 20 άτομα (!), ενόσω η το κοινό έγκλημα διατηρεί τους δικούς της ρυθμούς. Όσο για την Τροχαία, καμία διαφορά. Ας προσπαθήσουμε να θυμηθούμε πότε ήταν η τελευταία φορά που είδαμε τροχονόμο να ρυθμίζει την κυκλοφορία ή να ελέγχει την παράνομη στάθμευση, που αποτελεί τεράστιο πρόβλημα.

Αν θέλουμε να μιλήσουμε χωρίς περιστροφές, όσο κι αν αυτό προκαλέσει στους πολίτες ανησυχία, πρέπει να πούμε ότι εξαιτίας της απελπιστικής υποστελέχωσης του ΑΤ Χαϊδαρίου και της Ασφάλειας Χαϊδαρίου η αστυνόμευση είναι εξαιρετικά φτωχή. Οι ομάδες της ΔΙΑΣ και η Άμεση Δράση προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο, αλλά έρχονται από τα κεντρικά, δεν ξέρουν την περιοχή και αναπόφευκτα δεν έχουν στοχευμένη δράση. Όταν καταφέρνουν στα “δικά μας τμήματα” να βρουν για νυκτερινές περιπολίες άτομα που ξέρουν “τα κατατόπια”, οι διαρρήξεις μειώνονται. Αλλά… είπαμε Απελπιστική η έλλειψη προσωπικού στο Α.Τ. Χαϊδαρίου”.

Οι τοπικές κοινωνίες ζουν την εγκληματικότητα, κυρίως σε επίπεδο διαρρήξεων και κλοπών, και αγανακτούν. Ας μην ρίχνουν όμως την ευθύνη στις τοπικές υπηρεσίες. Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ασκώντας με εμμονή στείρα επικοινωνιακή πολιτική, κάθε τόσο εξαγγέλλει ενίσχυση της “αστυνόμευσης της γειτονιάς”, αλλά στην πράξη συμβαίνει το αντίθετο. Τελευταίο επικοινωνιακό τρικ είναι η υπόσχεση για 1.000 αστυνομικούς στις γειτονιές. Αναζητούνται, όπως και οι προηγούμενοι… Πού και πού έρχεται κανένα καινούργιο περιπολικό, ωστόσο “Περιπολικά έρχονται, αλλά αστυνόμευση δεν κάνουν μόνα τους…”

Το απολύτως παράδοξο, όπως μάς λένε άνθρωποι του χώρου που γνωρίζουν καλά τα συμβαίνοντα, είναι ότι σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρώπης, η Ελλάδα έχει πολλούς αστυνομικούς. Στην Αττική μόνο υπηρετούν πάνω από 25.000, αλλά στις μάχιμες αστυνομικές υπηρεσίες ζήτημα είναι να βρίσκονται 5.000-6.000 άνδρες και γυναίκες, δηλαδή μόνο το 20%. Οι υπόλοιποι είναι σε άλλες υπηρεσίες, φυλάξεις κτλ, πάντως όχι δίπλα στον πολίτη. Ενδεικτικά, μπορεί σε υπηρεσία φύλαξης προσώπου να δει κανείς ακόμη και αστυνομικό 25 ετών, που θα έπρεπε να βρίσκεται στο Τμήμα.

Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Το μυστικό (;) είναι η πελατειακή λογική των πολιτικών στελεχών. “Έχεις βύσμα ή ενδιαφέρεται για σένα ένας βουλευτής; Έφυγες και γλίτωσες από την πιο δύσκολη υπηρεσία!”, μας λέει αστυνομικός, που ζει την διπλή απογοήτευση να βλέπει το Τμήμα να διαλύεται και ταυτόχρονα να δέχεται την σκληρή κριτική του κόσμου για την διάχυτη εγκληματικότητα (τη βλέπουμε πολύ συχνά και κάτω από τα δικά μας άρθρα για δράση κακοποιών στην πόλη). Σαν να φταίνε οι αστυνομικοί που απέμειναν στα Τμήματα για την κατάσταση αυτή… Πολλοί φεύγουν γιατί απλά δεν αντέχουν τις επιπτώσεις της υποστελέχωσης. Και τα αιτήματα γίνονται πάντοτε δεκτά: Αποσπάσεις, μεταθέσεις, μετακινήσεις… όλα! 

Τα τοπικά αστυνομικά τμήματα, λοιπόν, βρίσκονται στο όριο της λειτουργικότητας. Οι αστυνομικοί με ανακριτικές αρμοδιότητες δεν αρκούν, ενώ οι καθημερινές υπηρεσίες στα ίδια τα τμήματα βγαίνουν τόσο οριακά, ώστε για περιπολίες δεν περισσεύει πια σχεδόν τίποτε. Το κλίμα της διάλυσης βάζει σε σκέψεις και άλλους να φύγουν. Και μην αναρωτηθεί κανείς τι θα γίνει όταν ο τελευταίος κλείσει την πόρτα… Απλά θα βγει κάποιο κυβερνητικό στέλεχος και με περισπούδαστη επισημότητα θα εξαγγείλει συγχώνευση των αστυνομικών τμημάτων Χαϊδαρίου – Αγίας Βαρβάρας – Αιγάλεω (για παράδειγμα), “στο πλαίσιο μεταρρύθμισης και εκσυγχρονισμού των αστυνομικών υπηρεσιών για να βρίσκονται στο πλευρό του πολίτη και μπλα μπλα μπλα…”

Μ.Χ.