Ιούλιος 2019. Η πλωτή δεξαμενή 3 (μήκος 232 μ., πλάτος 34,3 μ., βάθος 7,3 μ.,) απομακρύνεται από τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά για να εξοπολίσει το ναυπηγείο ανταγωνιστής τους. Αυτά στο πλαίσιο της... εξυγίανσης διά των διαδοχικών εκποιήσεων της περιουσίας τους.

Σοβαρές ενστάσεις διατυπώνονται στο σχέδιο νόμου που αφορά τη ρύθμιση διαφόρων θεμάτων του Ναυπηγείου Σκαραμαγκά, το οποίο έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση από τις 13 Ιουνίου και λήγει το βράδυ της Δευτέρας 20 Ιουνίου, σε μια ιδιαίτερα “σφιχτή” χρονικά διαδικασία. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η τοποθέτηση του Επαγγελματικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά, όπως και των εργαζόμενων, αλλά και συμπολιτών μας.

Το ΕΒΕΠ διατυπώνει την άποψη ότι το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου δημιουργεί εύλογα ζητήματα για το κύρος της διαγωνιστικής διαδικασίας και εγείρει τον κίνδυνο να ανοίξει και πάλι ένα νέο κεφάλαιο κρατικών ενισχύσεων (θυμίζουμε ότι τα ΕΝΑΕ οδηγήθηκαν σε διάλυση μετά την προσφυγή στην ΕΕ του ιδιοκτήτη του Ναυπηγείου Ελευσίνας, Νίκου Ταβουλάρη, εναντίον των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, ο οποίος τα κατηγορούσε για αθέμιτο ανταγωνισμό).

Οι εργαζόμενοι από την πλευρά τους διαμαρτύρονται διότι τους περιμένει η απόλυση, και μάλιστα χωρίς να τους καταβληθούν ούτε οι αποζημιώσεις ούτε και τα δεδουλευμένα, που υπερβαίνουν τα 200 εκατ. ευρώ.

Δύο συμπολίτες εστιάζουν την κριτική τους στο γεγονός ότι τίθενται θέματα διαφάνειας και επισημαίνονται ευνοϊκές ρυθμίσεις.

Ορισμένα από τα σχόλια επί του νόμου

Οι προτάσεις του Επαγγελματικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά στη διαβούλευση είναι οι εξής:

1. Το πρώτο μέρος του Σ/Ν που αφορά στην εκ νέου ανάπτυξη των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά θα πρέπει να τύχει συνολικά νέας επεξεργασίας διότι πάσχει σε κρίσιμα σημεία που σχετίζονται με την ανατροπή στοιχείων της διαδικασίας που ακολουθήθηκε από την ειδική Διαχείριση, το καθεστώς των κρατικών ενισχύσεων και το δίκαιο του ανταγωνισμού.

2. Η βιώσιμη ανάπτυξη και η εκ νέου λειτουργία του Ναυπηγείου Σκαραμαγκά (Άρθρο 1§1) είναι στόχος μείζονος σημασίας για τη χώρα. Όμως δεν μπορεί να γίνει χωρίς σεβασμό στη διαδικασία που κατέστησε δυνατή την εκ νέου ανάπτυξη του Ναυπηγείου και σε όλους εκείνους που συνέβαλαν στην ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας. Η τμηματική πώληση των ενεργητικών του πάλαι ποτέ ενιαίου Ναυπηγείου είναι αποτέλεσμα συμφωνίας του Ελληνικού Δημοσίου με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού προκειμένου να επιλυθεί το μείζον θέμα των κρατικών ενισχύσεων. Δια του παρόντος όμως Σ/Ν ευνοείται με ενισχύσεις ατέλειες και διευκολύνσεις ο ιδιώτης που πλειοδότησε στους δύο από τους τρεις συνολικά διαγωνισμούς που έγιναν, ενώ όσοι απέκτησαν τμήματα της πρώην ενιαίας έκτασης μέσω του τρίτου διαγωνισμού όχι μόνον δεν ευνοούνται αναλογικά αλλά αντιμετωπίζουν και τον σαφή κίνδυνο να υποστούν αναγκαστική απαλλοτρίωση υπέρ του συνολικά ευνοούμενου ενός.

3. Το εύρος των παρεχομένων προνομιακών ρυθμίσεων δημιουργούν εύλογα ζητήματα για το κύρος της διαγωνιστικής διαδικασίας διότι το συνολικό καθεστώς που οι ρυθμίσεις αυτές δημιουργούν προσδίδουν πολύ διαφορετική και σαφώς μεγαλύτερη αξία στα περιουσιακά στοιχεία που εκποιήθηκαν μέσω των διαγωνισμών του ειδικού Διαχειριστή και της ΕΤΑΔ. Και βεβαίως ενέχουν τον κίνδυνο να ανοίξουν και πάλι ένα νέο κεφάλαιο κρατικών ενισχύσεων. Τέλος, παρακαλούμε πολύ να ληφθούν υπόψη τα παραπάνω σημεία, για να διαμορφωθεί το Σ/Ν

Ο Ευάγγελος Μπαλογιάννης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Ναυπηγείου Σκαραμαγκά, τονίζει:

“Με την πώληση του ενεργητικού των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, οι εργαζόμενοι περιερχόμαστε σε δραματικές καταστάσεις. Οι θέσεις εργασίας μας όχι μόνο δεν είναι διασφαλισμένες, όπως ήταν- και παραμένει- το βασικό αίτημά μας, αλλά περιμένουμε όλοι οι εργαζόμενοι με τη υπογραφή της σύμβασης μεταβίβασης στο νέο επενδυτή, να λάβουμε τις απολύσεις μας, σύμφωνα με όσα μας έχουν γίνει γνωστά από κάθε αρμόδιο. Και μάλιστα χωρίς να μας καταβληθούν ούτε οι αποζημιώσεις μας, ούτε και τα δεδουλευμένα μας, που υπερβαίνουν τα 200 εκατομμύρια, αφού τα μόλις 25 εκατομμύρια που πουλήθηκαν τα Ναυπηγεία, δεν φτάνουν ούτε για τα έξοδα της ειδικής διαχείρισης.

Με το κατατεθέν σχέδιο Νόμου “ Ολοκληρωμένο πλαίσιο για την αξιοποίηση, την απόδοση βιώσιμης προοπτικής ανάπτυξης και την επαναλειτουργία των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, καθώς και την προώθηση της ελληνικής ναυπηγείας”, επιχειρείται μια συνολική ρύθμιση και τακτοποίηση όλων των εκκρεμών ζητημάτων.

Από το σχέδιο Νόμου όμως αυτό, παραλείπεται και πάλι η οποιαδήποτε αναφορά στους εργαζόμενους. Καμιά πρόβλεψη ούτε για τις θέσεις εργασίας, ούτε για την καταβολή των αποζημιώσεων και των οφειλομένων.

Αίτημα του σωματείου μας και όλων των εργαζομένων είναι, στο κατατεθέν σχέδιο Νόμου να προστεθεί διάταξη, σύμφωνα με την οποία ο “φορέας υλοποίησης” υποχρεούται στην πρόσληψη όλων των εργαζομένων στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, που απασχολούνται με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου.

Προτείνουμε η διάταξη αυτή να προστεθεί στο άρθρο 3 παρ. 3 εδ. β, το οποίο να διαμορφωθεί ως εξής:

β. Η υποχρέωση του φορέα υλοποίηση της επένδυσης να προσλάβει το σύνολο των εργαζομένων σήμερα με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, να δημιουργήσει επιπλέον συγκεκριμένο ελάχιστο αριθμό θέσεων εργασίας, ιδίως σε τομείς ακμής και καινοτομίας, καθώς και την υποχρέωση διατήρησης των θέσεων αυτών για διάστημα τουλάχιστον πέντε (5) ετών από την υλοποίηση της επένδυσης για την ανάπτυξη και λειτουργία των Ναυπηγείων”.

Ο Κίμων Ε. Φουντούλης, τονίζει:

1. Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις που έπονται του διαγωνισμού πώλησης, η Βουλή καλείται να δώσει πλεονεκτήματα που δεν έδωσε διάφανα η Διοίκηση κατά το στάδιο προσέλκυσης επενδυτών. Με αυτό το τρόπο υπονομεύθηκε η προσπάθεια για υψηλότερο δυνατό τίμημα. Μα γιατί; Ποιος ωφελείται; Ποιοι χάνουν;

2. Επί της ουσίας μία εγκατάσταση ναυπηγείων και μόνο, εκτός σχεδίου, αποκτά πολεοδομικές χρήσεις όλου του σχετικού Π.Δ. πλην κατοικίας. Ενδεχομένως διέλαθε της προσοχής των συντακτών! Με τα ισχύοντα στο ν1337/83 ως ισχύει, η ένταξη στο σχέδιο συνεπάγεται εισφορά σε γη και χρήμα. Η «τακτοποίηση» των άτυπων βιομηχανικών συγκεντρώσεων (ν.3982/11 κεφ. γ ως ισχύει) δεν επιβάλει ανάλογες εισφορές κι αυτό πέρα των πιθανών συνταγματικών εμποδίων θα το βρούμε μπροστά μας διότι η γη, ο χώρος δεν διαστέλλονται. Κι οι δρόμοι είναι στενοί ή/και ανύπαρκτοι. Η οριζόντια αναφορά εξ αφορμής των Ναυπηγείων, καλό είναι να προβληματίσει εγκαίρως πολιτική ηγεσία, βουλευτές και διοίκηση.

Εν τέλει πόσο περιβαλλοντικό φορτίο αντέχει η περιοχή; Είναι δυνατόν να προτείνεται στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων μετά την έκφραση πολιτικής βούλησης της Κυβέρνησης για περαιτέρω επιβάρυνση;

Εδώ να υπενθυμίσουμε πως το θεωρούμενο ως τροχοπέδη Π.Δ. 84/84 παραμερίστηκε με πρόσχημα όπως αποδεικνύεται τον εκσυγχρονισμό, όχι τη σώρευση κι άλλων δραστηριοτήτων!!!

Μέχρι τώρα δεν έχουν δημοσιοποιηθεί οι προθέσεις του Επενδυτή. Κι αν δεν τα θέλει όλα τα περιεχόμενα της ρύθμισης; Ή μήπως έχουν ήδη υποβληθεί, μακριά από δημοσιότητα, και προχωρά διαδικασία «κομμένο-ραμμένο» (tailor made αγγλιστί); Επιτρέπεται κάτι τέτοιο από τη κείμενη Ελληνική Νομοθεσία (π.χ. ανταγωνισμού), το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία;

3. Η πρόβλεψη «τουρισμός-αναψυχή ή τουριστικοί λιμένες» λειτουργεί ως παραδοχή του δίκαιου και εφικτού αιτήματος της Δυτικής Αθήνας για «Πρόσβαση στη θάλασσα του Σκαραμαγκά», ενώ αναδεικνύει την προδήλως αναληθή επιχειρηματολογία Κυβέρνησης-Επενδυτή- Μερίδας ΜΜΕ που επιχειρούσαν να διακωμωδήσουν τη σχετική διεκδίκηση.

Η Ελισάβετ Μ. Μπούρα, επισημαίνει:

Σύμφωνα με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις

1. «Ρυθμίζεται το χωρικό καθεστώς των ακινήτων….(άρθρο3 παρ.2γ )». Η σχετική ρύθμιση του χωρικού καθεστώτος των ακινήτων, δόμησης κλπ. Θα έπρεπε να είχε ορισθεί με Προεδρικό Διάταγμα . Το ΝΔ της 17-07-1923 «Περί σχεδίων πόλεων, κωμών και συνοικισμών του κράτους και οικοδομής αυτών» (ΦΕΚ 228Α/1923 ΟΡΊΖΕΙ )» στις περιοχές που βρίσκονται έξω από τα ρυμοτομικά σχέδια και έξω από τους οικισμούς προ του 1923, δηλαδή στις περιοχές εκτός σχεδίου, όπως συνηθέστερα λέγονται, και ρυθμίζονται με προεδρικά διατάγματα (Αραβαντινός, 2007: 98).»ΜΈΧΡΙ το Ν. 1337/1983 «Περί επέκτασης των πολεοδομικών σχεδίων, οικιστικής ανάπτυξης και σχετικές ρυθμίσεις» (ΦΕΚ 33Α/1983) καθιερώνει το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, δηλαδή τον πολεοδομικό σχεδιασμό που, εκτός από την πόλη και την κωμόπολη, καλύπτει ολόκληρη την περιφέρειά τους.

2. Η αρχή της ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ, πως υπηρετείται; Αφού κατόπιν διαγωνισμού ρυθμίζονται βασικά θέματα που αφορούν δραστηριότητες κλπ . Γιατί η προσέλκυση υποψηφίων ( επενδυτές-αγοραστές ) προϋποθέτει την γνώση. Άραγε ποιον και τι εξυπηρετεί η κατόπιν διαγωνισμού νομοθετική ρύθμιση; Γιατί δεν έγιναν γνωστά και στην τοπική κοινωνία νωρίτερα; Διαβουλεύσεις με μόνο πέντε ημέρες περιθώριο μέσα στο καλοκαίρι, για τόσο σημαντικά ζητήματα;

3. Η συσσώρευση δραστηριοτήτων «τουρισμός-αναψυχή ή τουριστικοί λιμένες…» οι οποίες είναι μεν δυνητικές αλλά ενδεικτικές ότι το χρόνιο και πάγιο αίτημα των κατοίκων του Χαϊδαρίου και της Δυτικής Αθήνας για πρόσβαση στη θάλασσα ήταν και είναι ΛΟΓΙΚΟ και ΔΙΚΑΙΟ. Και η επί μήνες διακωμώδηση από μερίδα του Τύπου και συγκεκριμένους δημοσιογράφους αλλά και δηλώσεων κυβερνητικών στελεχών, ήταν προσπάθεια συσκότισης και παραπλάνησης των κατοίκων;

4. Πόση ακόμη επιβάρυνση κυκλοφοριακή αντέχει η περιοχή; Η μοναδική οδός –Αθηνών Κορίνθου- με δυο λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, αν λειτουργήσει ως «παγίδα» συνωστίζοντας οχήματα βαρέα, απορριμματοφόρα, νταλίκες δίπλα σε επιβατικά και λεωφορεία αστικά και ΚΤΕΛ, ΕΚΑΒ,ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΑ κλπ.; Ήδη η κατάσταση είναι χαοτική. η ΥΠΟΓΕΙΟΠΟΙΗΣΗ της υπερτοπικής κυκλοφορίας στη Λεωφόρο Αθηνών, θα ήταν μια σημαντική λύση αποφόρτισης των οδικών αξόνων, ειδικά για τους κατοίκους του Χαϊδαρίου. Μήπως οι προτεραιότητες των κυβερνώντων είναι μόνο για τους επενδυτές;

5. Πόση ακόμη περιβαλλοντική επιβάρυνση αντέχει η περιοχή; Σύμφωνα με το ν. 2742/99 άρθρο 21 «οι χρήσεις γης και οι όροι δόμησης του Όρους Αιγάλεω, το οποίο έχει κηρυχθεί ως τόπος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους με την 25683/27-03-1969» Στη ζώνη Α η οποία καθορίζεται ως περιοχή απόλυτης προστασίας και αποκατάστασης του φυσικού περιβάλλοντος, εξαιρούνται μόνο εγκαταστάσεις Εθνικής Άμυνας. Η πρόσφατη διεκδίκηση 2.500 στρεμμάτων στο Σχιστό, από την Εκκλησία της Ελλάδος σε συνδυασμό με το παρόν ν/σχέδιο, δημιουργεί ακόμα περισσότερες απορίες και εύλογα αναρωτιέται ο κάθε καλόπιστος. Προφυλάσσεται το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ και πώς; Αυτή τη ρύθμιση αναμένουμε οι πολίτες της Δυτικής Αθήνας, από χθες.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ: “Ούτε βήμα πίσω απ’ την δίκαιη διεκδίκηση, η θάλασσα στους αληθινούς ιδιοκτήτες της” // Σε ειδική κυβερνητική κατεργασία το “διαμάντι του Σκαραμαγκά” // Το μέλλον του Χαϊδαρίου μέσα σε ένα νόμο – Ανοιχτή μέχρι τη Δευτέρα η διαβούλευση