“Το κτήριο αυτό είναι κατάλληλο για τη Δημοτική Βιβλιοθήκη και δεν ξέρω κανένα καλύτερο στο Χαϊδάρι ούτε και πρότεινε κανένας κάποιο άλλο. Μακάρι να μην έμπαινε και η βροχή από τη στέγη, για να μπορούσαμε να κοιμηθούμε ήσυχοι το βράδυ ότι δεν τα καταστραφούν τα βιβλία…“, μας λέει η κ. Χρυσάνθη Γιόξα, διευθύντρια της Δημοτικής Βιβλιοθήκης.

Για βιβλία μιλάμε, που να πάρει…! Σε ποια βιβλιοθήκη του Τρίτου Κόσμου σκεπάζουν τα βιβλία με νάιλον; Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Πού θα τολμούσαν να σχεδιάζουν την περικύκλωση της βιβλιοθήκης από μια καφετέρια; Λοιπόν, συμβαίνουν και τα δύο στην πόλη μας! Τιμούν αυτές οι καταστάσεις το Χαϊδάρι; Δυστυχώς διεκδικούμε με αξιώσεις τον τίτλο του πιο αντιπνευματικού Δήμου της Ευρώπης -τουλάχιστον.

Η Δημοτική Βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε από τη διοίκηση Σελέκου εσπευσμένα, στο “παρά ένα” των δημοτικών εκλογών το 2019, από το υπόγειο του Πύργου Παλατάκι στο πρώην Αίθριο. Όμως η στέγη έμπαζε νερά και δεν φρόντισε να το διορθώσει. Από τότε πέρασαν δύο χρόνια και η καινούργια δημοτική αρχή, παρά τις δικές της καταγγελίες ότι η στέγη είναι τρύπια, δεν έκανε επίσης τίποτε για να την φτιάξει. “Με τόσα λεφτά που χαλάσαμε για να αγοράζουμε συνεχώς και πιο χοντρά πλαστικά καλύμματα όλο αυτόν τον καιρό, θα είχε γίνει η δουλειά”, μονολογεί η διευθύντρια. Πράγματι, η στέγη από πάνω, αλλά και τα ράφια των βιβλίων από κάτω είναι σκεπασμένα με πλαστικά. Πρωτοφανείς καταστάσεις! Η σειρά των κουβάδων μέσα στην κεντρική αίθουσα μαρτυρά τη ντροπή…

Κουβάδες στο πάτωμα και πλαστικά ριγμένα πάνω στα βιβλία. Δημοτική Βιβλιοθήκη μιας πόλης που θέλει να λέγεται πολιτισμένη… Η φωτογραφία είναι χτεσινή (16/4/2021)
Η Δημοτική Βιβλιοθήκη μας από πάνω! Φωτογραφία του αντιδημάρχου Τεχνικής Υπηρεσίας, Βασίλη Καρατζαφέρη, από παλιότερη αναφορά του στο Δημοτικό Συμβούλιο για τα χάλια στη Βιβλιοθήκη.

Τι είδους πόλη είμαστε; Πρώτο στΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ των υπευθύνων ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗς ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΚΑΤΑΤΑΣΣΟΥΜΕ τον εαυτό μας, ΓΙΑΤΙ δεν καταφέραμε τοσο καιρο να μπούμε στην καρδιά του προβλήματος και να το αναδείξουμε σαν εφημερίδα. Ώστε να επιτευχθει -εν ανάγκη- εστω η εθελοντική επισκευή της στέγης της.

Η κ. Χρυσάνθη Γιόξα, αφιέρωσε 42 χρόνια από τη ζωή της στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Χαϊδαρίου και θλίβεται που, ενώ αυτό το πνευματικό ίδρυμα έκανε τόσο πολλά βήματα προόδου στην εκτίμηση του κόσμου, δεν κατοχύρωσε την αξία της στη συνείδηση των δημοτικών αρχόντων. Πέρασε δεκαετίες στο ασφυκτικό υπόγειο στο Παλατάκι και τώρα μαζεύει τα νερά σε κουβάδες σε ένα ωραίο κτήριο. Η απογοήτευση στο βλέμμα της δεν μπορεί να κρυφτεί, αφού ετοιμάζεται να αποχωρήσει από την υπηρεσία αλλά μόνο εξασφαλισμένο δεν βλέπει το μέλλον των αγαπημένων της βιβλίων. Και δεν είναι μόνο η στέγη… Στα προβλήματα προστίθεται η πρόθεση της δημοτικής αρχής να νοικιάσει ένα κομμάτι του κτηρίου για να γίνει καφετέρια, με την όποια πίεση θα προσθέσει αυτό στη λειτουργία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Για παράδειγμα, θα πάρει την τουαλέτα που μέχρι τώρα χρησιμοποιούνταν για τα ΑμεΑ του βιβλιόφιλου κοινού. Και δεν είναι μόνο αυτό, όπως θα δείτε παρακάτω.

Τώρα, στην εποχή του λοκντάουν, 30 με 35 άτομα την ημέρα περνούν από εδώ με ραντεβού για να πάρουν το βιβλίο τους. Πριν την ισχύ των περιοριστικών μέτρων ο χώρος πλημμύριζε από το φιλαναγνώστες και προσθέτονταν διαρκώς περισσότερα τραπέζια και καρέκλες για να μπορέσουν να κάτσουν να διαβάσουν. “Ξέρετε πόσοι νέοι από την πόλη μας, που πήγαιναν πριν για μελέτη στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, “ανακάλυψαν” τη Δημοτική μας Βιβλιοθήκη και έρχονται πια εδώ σε τακτική βάση; Πάρα πολλοί, γιατί τους αρέσει να κάθονται στα τζαμωτά μας και να διαβάζουν στο φυσικό φως ή να κάνουν τις εργασίες τους. Περιμένουν να λήξει η καραντίνα για να ξανάρθουν”, λέει η κ. Γιόξα. Πράγματι, το κτήριο φαντάζει όμορφο, φωτεινό, φωλιά μέσα στο πράσινο, ιδανικός χώρος για διάβασμα. Φιλόξενη εστία για τη νεολαία μας, που βρίσκει νόημα ζωής στις πνευματικές αξίες. Σήμερα η Δημοτική Βιβλιοθήκη Χαϊδαρίου έχει 6.500 ενεργά μέλη (!) και 32.000 προσβάσιμους τίτλους βιβλίων. Στην ανάπτυξή της βοήθησε και η μεταφορά της στο ευήλιο κτήριο της Πλατείας Δημοκρατίας. Το οποίο μάλιστα έχει κι άλλους χώρους αναξιοποίητους, ώστε να γίνει ακόμη πιο πλούσια σε τίτλους βιβλίων και να αποκτήσει λειτουργική πολυμορφία, όπως όλες οι σύγχρονες αστικές βιβλιοθήκες.

Αυτό το τμήμα του πρώην Αίθριου θέλει να νοικιάσει η δημοτική αρχή. Θα μπορούσε όμως να χρησιμοποιηθεί άριστα για την ολοκλήρωση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Με τα 700 ευρώ του ενοικίου θα σωθεί ο Δήμος;

Για παράδειγμα, το απολύτως εύλογο για να ανταποκριθεί η πόλη στις ανάγκες της νεολαίας της -και όχι μόνο-, θα ήταν να της διατεθεί και το τμήμα που τώρα πρόκειται να εκμισθωθεί (βλέπε φωτό πάνω) για να φτιαχτεί εκεί το παιδικό αναγνωστήριο. Έτσι θα χωριζόταν από το υπόλοιπο σώμα της Βιβλιοθήκης το πιο φασαριόζικο, αλλά και τόσο δημιουργικό κοινό της (πλήθος παιδικών εκδηλώσεων έχουν γίνει εδώ και θα μπορούν να διοργανώνονται περισσότερες, αν υπάρχει μεγαλύτερη άνεση χώρου). Ή θα μπορούσε το ίδιο ανεξάρτητο τμήμα να γίνει αίθουσα υπολογιστών για μελέτη ή αίθουσα προβολών ή και τα δύο.

Εδώ βρίσκεται σήμερα το παιδικό τμήμα. Θα μπορούσε να βγει έξω από το κεντρικό κτήριο και να μεταφερθεί στο υπό ενοικίαση κομμάτι.

Επιπλέον, ο χώρος της κουζίνας του παλιού μαγαζιού θα μπορούσε να αξιοποιηθεί σαν χώρος αποθήκευσης βιβλίων, που τώρα βρίσκουν καταφύγιο σε τμήμα του κύριου χώρου και τον περιορίζουν (οι δωρεές από πολίτες είναι πολλές και εκλεκτές). Αντί γι’ αυτό, η κουζίνα είναι ακόμη και σήμερα γεμάτη με κατσαρόλες και τηγάνια και πάγκους μαγειρικής (μέσα στη βιβλιοθήκη!). Γιατί δεν άδειασε τόσο καιρό αυτή η αίθουσα, ώστε να παραδοθεί στη Βιβλιοθήκη; Μήπως, γιατί όπως λένε μερικοί σχεδιαζόταν έτσι κι αλλιώς η ενοικίαση του χώρου για εξυπηρέτηση της καφετέριας; Και επειδή σήμερα δεν θέλουμε να κρύβουμε λόγια, θα πούμε και την άλλη φήμη που κυκλοφορεί στην πόλη: Ότι το τελικό σχέδιο είναι να φύγει η Βιβλιοθήκη από εκεί, για να δοθεί ολόκληρο το κτήριο για καφέ, γι’ αυτό και δεν επισκευάζεται η στέγη. Στην περίπτωση που πράγματι εκμισθωθεί και το υπόλοιπο κτήριο, τότε ο μόνος που θα μπορεί να το πάρει θα είναι ο πρώτος ενοικιαστής, γιατί αυτός θα έχει την κουζίνα. Πάντως η διοίκηση Ντηνιακού είχε ανακοινώσει τη βούλησή της, βλέπε Δημοτική Βιβλιοθήκη: Πρόθεση μετακόμισής της από το Αίθριο. Αν η δημοτική αρχή οργίζεται εναντίον όσων της καταλογίζουν δόλο, είναι υγιής αντίδραση. Ας δώσει απάντηση με πράξεις, δηλαδή την επισκευή του κτηρίου για Βιβλιοθήκη. Δεν είναι καθόλου δύσκολο ούτε πανάκριβο εγχείρημα μια στέγη. Ολοκληρώνουμε την περιδιάβαση στις σκέψεις της σημερινής δημοτικής αρχής για το χώρο, θυμίζοντας ότι στο Δημοτικό Συμβούλιο (5 Φεβρουαρίου 2019) ο Βαγγέλης Ντηνιακός είχε πει ότι πρόταση της παράταξής του δεν είναι αποκλειστικά η επαναμίσθωση του συγκεκριμένου ακινήτου και είχε μάλιστα προτείνει να “να διατεθεί για κοινωνική δράση”. Άρα, δεν θα ήταν ανακόλουθος αν δεν το νοίκιαζε.

Οι… διαφιλονικούμενες τουαλέτες. Πώς θα γίνει να χρησιμοποιούνται και από τη Βιβλιοθήκη και από την καφετέρια;

Πάμε όμως και παρακάτω. Ποιες τουαλέτες θα χρησιμοποιεί η νέα καφετέρια; (Με τη μία που προαναφέραμε, μόλις 2 τετραγωνικών, ούτε άδεια μπορεί να πάρει ούτε φυσικά να λειτουργήσει). Η λύση λοιπόν είναι να χρησιμοποιεί το νέο καφέ τις τουαλέτες της Βιβλιοθήκης ή να κατασκευαστούν καινούργιες. Ρωτήσαμε σχετικά την κ. Γιόξα, που μας έδωσε την εξής απάντηση: “Κάτι τέτοιο δεν γίνεται, αφού η βιβλιοθήκη δεν λειτουργεί όπως η καφετέρια. Δεν είναι δυνατό να μπαινοβγαίνει μέσα κόσμος για να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα. Είναι ασυμβίβαστο και πρακτικά αδύνατο. Η βιβλιοθήκη κάποια στιγμή κλείνει. Θα έχει ο ιδιώτης τα κλειδιά το βράδυ και θα μπαίνει στη βιβλιοθήκη; Είναι αδύνατον. Από όσο γνωρίζω όμως θα φτιαχτούν και άλλες τουαλέτες για το τμήμα που θα ενοικιαστεί“. Οι δικές μας πάντως πληροφορίες είναι ότι δεν θα κατασκευαστούν νέες τουαλέτες, αλλά θα ανοίξει πόρτα στο πίσω μέρος του κτηρίου, για να είναι προσβάσιμες οι υπάρχουσες τουαλέτες από τους πελάτες της καφετέριας. Ακόμη όμως και στην πρώτη περίπτωση, θεωρούμε παράδοξο να είναι δυνατή η κατασκευή νέων τουαλετών και όχι η επισκευή της τρύπιας στέγης.

Χώρος Γραμματείας. Σκουπόξυλα στηρίζουν κομμάτια ξύλου στην οροφή, για να μην χάσκουν οι τρύπες! Λυπόμαστε που δημοσιεύουμε φωτογραφίες οι οποίες δείχνουν τέτοια κατάντια, αλλά είναι αναγκαίο για να καταλάβει η πόλη τι συμβαίνει σε ένα πολιτιστικό της κέντρο. Η φωτογραφία είναι χτεσινή (16/4/2021)

Το “Χαϊδάρι Σήμερα” πιστεύει ότι:

  1. Είναι ζήτημα τιμής και ουσίας για την πόλη και τη δημοτική αρχή να σώσουν τη Δημοτική Βιβλιοθήκη και να της επιτρέψουν να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο.
  2. Αυτό που λείπει σήμερα από το Χαϊδάρι δεν είναι μία καφετέρια, αλλά εστίες πολιτισμού για τη νεολαία του.
  3. Τα 700+ ευρώ του ενοικίου δεν πρόκειται να αποτελέσουν “ένα σημαντικό έσοδο για το Δήμο”, όπως είπε στην εφημερίδα μας ο αντιδήμαρχος Οικονομικών, Γιώργος Αργυρόπουλος.
  4. Η διαδικασία της εκμίσθωσης να ματαιωθεί, μέχρι να προτείνει η διοίκηση του Δήμου καλύτερη (και υλοποιημένη) στέγη από την υπάρχουσα για τη Δημοτική Βιβλιοθήκη. Τι είναι αυτό που επείγει για να γίνει η δημοπρασία τη Μεγάλη Πέμπτη; Να προχωρήσει αν και όταν εξασφαλιστεί η Βιβλιοθήκη.
  5. Να ανακοινώσει η δημοτική αρχή το ακριβές ποσό της επισκευής της στέγης, με κοστολογημένη μελέτη.
  6. Αν το κόστος αυτό είναι πράγματι έξω από τις δυνατότητες του Δήμου, να αναζητήσει χορηγούς ή να ζητήσει τη βοήθεια των δημοτών σε χρήμα και εθελοντική εργασία.
  7. Αν δεν το κάνει αυτή, τότε να κινητοποιηθούν οι εθελοντικοί μηχανισμοί της πόλης, που έχουν δείξει ότι μπορούν να κάνουν σπουδαίο έργο.

Μενέλαος Χρόνης

ΣΧΕΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ: “Η κυβίστηση της δημοτικής αρχής στη Δημοτική Βιβλιοθήκη” // Δημοτική Βιβλιοθήκη Χαϊδαρίου: Κοσμοσυρροή στα εγκαίνια της νέας στέγης της