Petros Michopoulos

Ζω ολόκληρη τη ζωή μου πολύ κοντά στον Ασπρόπυργο, εδώ στο τελευταίο άκρο του Χαϊδαρίου και των Δυτικών Προαστίων. Εδώ και άπειρα χρόνια, κάθε καλοκαίρι και όχι μόνο, στον Ασπρόπυργο αρπάζει συνέχεια φωτιές, καίγονται χωματερές, εργοστάσια με πλαστικά, ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Θυμάμαι πριν όχι πολλά χρόνια να είμαι στην Τεχνόπολη στο Γκάζι σε ένα λάιβ και να βρωμάει όλη η Αθήνα από φωτιά στον Ασπρόπυργο. Το ίδιο και το καλοκαίρι του ’20.

Το ίδιο συμβαίνει απόψε. ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΚΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ!! Μόνο που αυτό το μήνυμα που έχει σταλεί απόψε είναι άκυρης επικινδυνότητας τουλάχιστον για το σύνολο του Λεκανοπέδιου.

Σας το λέω καθήμενος στο μπαλκόνι μου και απλώς απολαμβάνοντας τη δροσιά χωρίς να μυρίζει τίποτα (απόψε). Φυσικά και συμβαίνει κάτι, φυσικά και η γύρω περιοχή για ακόμη μια φορά βιάζεται. Και όχι μόνο απο τις πυργαγιές. Αλλά από την υποβάθμιση δεκαετιών, από τη ρύπανση των διυλιστηρίων και των βιομηχανιών που κατέστησαν το Θριάσιο, αυτή την υπέροχη περιοχή, στον σκουπιδότοπο της Ελλάδας όλης.

Μόνο που απόψε απλώς μας δουλεύουν λίγο… Για να μας “δείξουν” ότι είναι σε “ετοιμότητα” με τη πρώτη -και καλά- σπίθα και ότι μας “προστατεύουν”, το κάνουν πρώτη είδηση. Ενώ στη πραγματικότητα, χέστηκαν πατόκορφα, ειδικά για αυτή την περιοχή. Θα μας “σώσουν” πάλι με SMS και επικοινωνιακές παπάτζες (νομίζουν) επειδή στη χθεσινή φωτιά έγινε η πρώτη μεγάλη μαλακία του φετινού καλοκαιριού. Αν δεν είχε γίνει, κανείς δεν θα είχε μάθει απόψε ότι ένα εργοστάσιο πλαστικών καίγεται στον Ασπρόπυργο όπως δεν το έμαθαν ποτέ στο παρελθόν.

Αυτό είναι το μήνυμα το αληθινό του 112 απόψε…