Του Δημήτρη Τσατσαμπά

Έχουν περάσει 9 ΧΡΟΝΙΑ και ακόμη δεν έχει αποκατασταθεί το ολοκληρωτικά κατεστραμμένο πλακόστρωτο οδόστρωμα σε κομβικό σημείο συνοικίας της πόλης μας!! (Συνοικία Αϊ Γιώργη).

Πριν περίπου 6 μήνες, αφού ήδη είχε περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από προηγούμενη επιτόπια ενημέρωση μου προς τον Δήμαρχο και τους συνεργάτες του, καθώς δεν έγινε τίποτα, αναγκάστηκα να δημοσιοποιήσω το πρόβλημα, μήπως δοθεί λύση. Μάταιη όμως και αυτή η προσπάθεια. Στα 8 προηγούμενα χρόνια αδιαφορίας προστέθηκε άλλος ένας χρόνος.

Το απίστευτο είναι ότι ενώ πρόκειται για ένα αυτονόητα αναγκαίο έργο, μικρής κλίμακας, απλό και χαμηλού κόστους, σημαντικής όμως λειτουργικής και αισθητικής σημασίας για τους κατοίκους, δεν έχει υλοποιηθεί όχι από μια αλλά από τρεις συνεχόμενες Δημοτικές αρχές!

Ο χρόνος αποκατάστασης του οδοστρώματος εκτιμάται από ειδικούς ότι είναι υπόθεση μόλις ολίγων εβδομάδων, το δε κόστος του σίγουρα είναι πολύ μικρότερο άλλων εξόδων του Δήμου αμφίβολης προτεραιότητας.

Η καθημερνή ικανοποίηση της διοίκησης του Δήμου για το έργο που παράγει, όταν υπάρχουν τέτοια αρνητικά παραδείγματα, δεν δικαιολογείται. Ίσως τώρα που πλησιάζει ο χρόνος των εκλογών κάτι να γίνει… όμως αν είναι έτσι τότε “βλέπουμε” τους ανθρώπους όχι ως πολίτες αλλά ως πελάτες…

Βέβαιο πλέον είναι ότι δεδομένων των συνθηκών ο χρόνος της μη αποκατάστασης του οδοστρώματος, διεκδικεί μια θέση στο βιβλίο με τα ρεκόρ Guinness. Επαναλαμβάνω τα όσα είχα δημοσιεύσει πριν πολλούς μήνες για αυτό το θέμα:

Οχτώ χρόνια είναι πολλά. Συνοικία Aη Γιώργη. Όταν έχουν περάσει 6+2=8 χρόνια και δεν έχουμε αξιωθεί ως Δήμος να επισκευάσουμε μερικές δεκάδες τετραγωνικά μέτρα του πιο κεντρικού δρόμου μιας συνοικίας της πόλης μας, πώς αλήθεια ως διοίκηση θα ζητήσουμε ξανά την εμπιστοσύνη των κατοίκων της περιοχής; Αναφέρομαι στην συνοικία του Aη Γιώργη και στην οδό Αγίου Γεωργίου η οποία στις πλημμύρες, του 2013 και του 2015, στη συμβολή της με τον πεζόδρομο της Ιερού Λόχου υπέστη ζημιές που μέχρι και τώρα, το Νοέμβρη του 2021, δεν έχουν αποκατασταθεί.

Παρά τις διαμαρτυρίες των κατοίκων, τις επισκέψεις και τις υποσχέσεις των αρμόδιων στο σημείο, το οδόστρωμα εξακολουθεί μέχρι σήμερα να παραμένει άφτιαχτο επιβαρύνοντας κατοίκους και διερχόμενους. “Τόσα χρόνια με αυτή την κατάσταση του δρόμου έχουν σπάσει τα αυτοκίνητα μας μέχρι και τα παπούτσια μας χαλάνε από τα χαλίκια του τσιμέντου”, “Μένω λίγα μέτρα από την Αγίου Γεωργίου και αναγκάζομαι να κάνω τον κύκλο για να πηγαίνω σπίτι μου”, “Απαράδεκτη εικόνα ούτε στο πιο απομακρυσμένο χωριό να είμαστε”, είναι μερικές από τις φράσεις αγανάκτησης που έχω ακούσει.

Προσωπικά όταν περνώ από εκεί πλέον ντρέπομαι. Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές, γιατί μια τόσο μικρής έκτασης αποκατάσταση, η οποία απαιτεί περιορισμένο κόστος και χρόνο υλοποίησης λίγες μόνο εβδομάδες επί οχτώ ολόκληρα χρόνια δεν έχει γίνει. Απάντηση με τη λογική δε βρίσκω. Μια οργισμένη εξήγηση που μου έδωσε κάποιος συμπολίτης μας κάτοικος της συνοικίας για λόγους ευνόητους δεν είναι δημοσιεύσιμη.

Η περίπτωση αυτή στον Aη Γιώργη είναι χαρακτηριστική, είναι όμως και ενδεικτική γιατί υπάρχουν πολλά ακόμη κακώς κείμενα, που επηρεάζουν αρνητικά την καθημερινότητα των συμπολιτών μας και δεν τα έχουμε αγγίξει. Μήπως λοιπόν δεν δίνουμε τις σωστές προτεραιότητες; Μήπως δεν ασχολούμαστε με τα πραγματικά προβλήματα, που για την πόλη και τους συμπολίτες μας έχουν προτεραιότητα; Ξέρω ότι κάποιοι θα ενοχληθούν με αυτά που γράφω όμως σημασία έχει η αλήθεια γιατί όσο πιο γρήγορα την αντιληφθούμε και κυρίως την αποδεχτούμε τόσο καλύτερα θα ανταποκριθούμε στις ευθύνες και στα καθήκοντα, που μας έχουν αναθέσει οι συμπολίτες μας.