Γιώργος Μαυρογιώργος, ομότιμος καθηγητής Παν/μίου Ιωαννίνων

 

Έχω τη γνώμη ότι έχει χαθεί το μέτρο. Πρόκειται για απολύτως σπασμωδικές, αποσπασματικές κινήσεις, που έχουν κατά βάση επικοινωνιακό χαρακτήρα, αν σκεφτούμε ότι η εξ αποστάσεως εκπαίδευση αντιμετωπίζεται ως επείγουσα προτεραιότητα εν μέσω της παραζάλης μιας πανδημίας που έχει παραλύσει τα πάντα.

Αφού έγινε η βίαιη και άτακτη έναρξη μαθημάτων τηλεκπαίδευσης, τώρα, μετά το Πάσχα προγραμματίζεται και σχεδιάζεται ΤΑΧΥΡΡΥΘΜΟ επιμορφωτικό πρόγραμμα εξ αποστάσεως για την εξ αποστάσεως. Τι σημαίνει το “μετά το Πάσχα”; Πρώτα γενικεύθηκε η εφαρμογή της στους μαθητές και εκ των υστέρων επιμορφώνονται οι εκπαιδευτικοί! Υπάρχει κάποια εκτίμηση ότι τελικά τα σχολεία θα λειτουργούν με την εξ αποστάσεως μεθοδολογία για πολύ χρόνο. Και τι σημαίνει τηλεκπαίδευση, χωρίς να είναι πλαισιωμένη και λειτουργικά ενταγμένη στην κανονικότητα του συμβατικού σχολείου;

Από ό,τι βλέπω ΙΕΠ και ΕΑΠ επιστρατεύονται για νομιμοποίηση του εγχειρήματος. Στα πρότυπα του κ. Τσιόδρα και του ΕΟΔΥ, έχουμε εξαμελή επιτροπή. Είναι οι αυτοαποκαλούμενοι “γκουρού” της τεχνικής και μηχανικής της εκπαίδευσης ενηλίκων και της εξ αποστάσεως. Μόνο που για μια ακόμη φορά η επιμόρφωση θα εξαντληθεί στα τεχνικά ζητήματα εφαρμογής. Για μια ακόμη φορά θα εξαφανιστεί το περιεχόμενο των προσφερομένων μαθημάτων…και της παιδευτικής συνάντησης.

Φαίνεται ότι από όλη αυτή την υπόθεση θα ακυρωθεί ανεπανόρθωτα και η όποια συμβολή μπορεί να έχει η εξ αποστάσεως εκπαίδευση κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες σχεδιασμού, προετοιμασίας υλικού, συντονισμού, συνοχής, σύνδεσης και λειτουργικής ένταξης σε ολοκληρωμένο πρόγραμμα μαθημάτων με συνθήκες παιδαγωγικής συνάντησης. Λέτε να έχουμε κάποιο πρόπλασμα για την πιλοτική διολίσθηση του σχολείου σε τηλεσχολείο; Όπως μια δεκαετία τώρα μας έλεγαν ότι ευτυχώς που έχουμε τα μνημόνια για να εκσυγχρονιστούμε, ώρα είναι να ακούσουμε κάτι αντίστοιχο για τον κοροναϊό. Ευτυχώς που μας ανάγκασε να καθιερώσουμε τη μεθοδολογία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης!

Δεν είναι υπερβολή αν ισχυριστώ ότι από όλο αυτό το εγχείρημα θα υποστούν σοβαρές στρεβλώσεις και παραμορφώσεις: η επιμόρφωση, η εξ αποστάσεως, το σχολείο, η μάθηση, η διδασκαλία, η γνώση, με άμεσο σοβαρό αντίκτυπο στους ίδιους τους δασκάλους και στους μαθητές. Είπαμε, να βγούμε πιο στοχαστικοί από τη δοκιμασία της πανδημίας. Αυτό που γίνεται είναι μια άθλια καρικατούρα σχολικών μαθημάτων σε πρωτόγνωρες συνθήκες που δεν περισσεύει χρόνος και ενέργεια για περιττές και πρόχειρες ασκήσεις μια ακατανόητης εργασιομανίας, υπεραπασχόλησης και τιμωρίας των έγκλειστων του “Μένουμε Σπίτι” και “Δε Μαθαίνουμε”

Είδα το πρώτο μάθημα εκπαιδευτικής τηλεόρασης ‘Γραμματικής” και “Ιστορίας” Δ΄ Δημοτικού και τρόμαξα μπροστά στην προφανή προχειρότητα του εγχειρήματος. Έκλεισα την τηλεόραση!!! Την είχα ανοίξει με ενδιαφέρον λες και ήμουν μαθητής!

Αφήνω, ως τελευταίο σχόλιο το μεγάλο πλήγμα που δέχονται οι οικογένειες που “δεν έχουν στον ήλιο μοίρα” με όσα μας συμβαίνουν δέκα χρόνια, με τα μνημόνια και τώρα με τον ιό. Έχουν αναρωτηθεί, άραγε, τι αποκλεισμούς και τι ταξικά εμπόδια ορθώνουν αυτού του είδους τα επείγοντα εγχειρήματα για παιδιά μη προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων.
Προσωπικά, την εξ αποστάσεως όταν την είχα εφαρμόσει στο ΕΑΠ με τους μεταπτυχιακούς μας την είχα αισθανθεί ως μια εμπειρία εγγύτητας. Αν δεν εξασφαλίζονται προϋποθέσεις εγγύτητας στη συνεργασία δάσκαλου και μαθητών, η εξ αποστάσεως εκφυλίζεται σε μια άνευρη μηχανιστική εκτέλεση εντολών σε μια πλατφόρμα που συνωμοτεί σε μια υπόθεση θανάσιμης τυποποίησης

Έχω υπόψη μου κάποιες πρακτικές και εμπειρίες από ιδιωτικά πανεπιστήμια μιας άλλη χώρας με ακριβά μεταπτυχιακά προγράμματα, με τη μεθοδολογία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Ξέρετε σε τι έχει εξελιχθεί η όλη διαδικασία; Σε μια μορφή νόμιμης ιδιότυπης “κοπάνας” δασκάλων και φοιτητών, που δίνει πτυχίο!!!