Παναγιώτης Κουρουμπλής, Ανεξάρτητος Βουλευτής Β2 Δυτικού Τομέα Αθήνας»

Ανθρωπιστική στήριξη Ναι…  Πολεμική εμπλοκή Όχι

Καταδικάζω απερίφραστα τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καθώς και τα αληθινά ή αληθοφανή επιχειρήματα που επικαλείται η πλευρά αυτή. Την ίδια στιγμή με προκαλεί το γεγονός της αποσιώπησης της πολύχρονης δράσης των παρακρατικών και φασιστικών οργανώσεων όχι μόνο κατά των ρωσόφωνων και ρωσόφιλων αλλά και κατά του ομογενειακού Ελληνισμού καθώς επίσης η ανυπαρξία οιασδήποτε επιρροής από τους Δυτικούς προς την ουκρανική κυβέρνηση να υλοποιήσει αυτά που υπέγραψε στην Συμφωνία του Μινσκ το 2015, γεγονός που θα απέτρεπε τις σημερινές δραματικές εξελίξεις. Είμαστε άνθρωποι που πιστεύουμε στη φιλελεύθερη Δημοκρατία και δεν είναι δυνατόν, για οποιουσδήποτε λόγους, ούτε να ανεχόμαστε ούτε, πολύ περισσότερο, να υποστηρίζουμε την παραβίαση των συνόρων μιας χώρας. Άλλωστε, επί 50 χρόνια ζούμε το δράμα της Κύπρου, την καταπάτηση των δικαιωμάτων μιας ανεξάρτητης χώρας από την Τουρκία και πολύ περισσότερο τη συνέχιση αυτής της κατάστασης με την ανοχή της Δύσης. Υπενθυμίζω ότι στην Κύπρο τότε χάθηκαν 7.500 άνθρωποι, είχαμε 1.500 αγνοούμενους και 200.000 πρόσφυγες. Και η Δύση, η «φιλελεύθερη» Δύση εξακολουθεί να ανέχεται αυτή την παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, όπως την ανέχτηκε στη Σερβία, στο Ιράκ, στη Συρία, στη Λιβύη με αποκορύφωμα την προδοσία  του κουρδικού λαού.

Είμαι θιασώτης του Ελευθερίου Βενιζέλου. Θεωρώ όμως λάθος την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Ουκρανία το 1919 κατά της μπολσεβίκικης επανάστασης με τις γνωστές συνέπειες. Τώρα η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε όχι μόνο την ανθρωπιστική στήριξη αλλά και την πολεμική στην ουσία εμπλοκή, με αποστολή όπλων ακόμη και αεροπορική αρωγή εάν χρειαστεί, όπως δηλώθηκε. Η Ελλάδα πρέπει να στηρίξει και να υποδεχθεί τους πρόσφυγες που φθάνουν στην πατρίδα μας από την Ουκρανία, γιατί η χώρα μας διαθέτει πραγματικά αποθέματα αλληλεγγύης που έσωσαν, όχι την τιμή της, αλλά πρωτίστως την τιμή όλης της Ευρώπης όταν ξέσπασε η κρίση του προσφυγικού στη Μέση Ανατολή.

Οφείλουμε να γνωρίζουμε και αναλόγως να σταθμίσουμε τις θέσεις μας στο διεθνές γίγνεσθαι, γιατί η Ελλάδα γεωπολιτικά και γεωγραφικά δεν είναι ούτε Ολλανδία ούτε Βέλγιο. Η Ελλάδα έχει ανοιχτά ζητήματα με τον εξ ανατολών κίνδυνο, τον οποίο δυστυχώς υφίσταται διαρκώς και αδιαλείπτως. Πρέπει να ξέρουμε ότι η Ρωσία, στην περίπτωση διαπραγματεύσεων για την επέκταση των 12 μιλίων, θα είναι από τις χώρες που λόγω των Στενών θα έχει λόγο και ως εκ τούτου η Ελλάδα πρέπει σαφώς να τοποθετηθεί κατά της εισβολής, όμως θα πρέπει να αποφύγει με κάθε τρόπο την πολεμική της εμπλοκή.

Δυστυχώς η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης απεδείχθη ανώριμη να αποτρέψει τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Είχαν μπροστά τους τη λογική εκείνων που επέλεξαν και αποφάσισαν την «φιλανδοποίηση» της Φινλανδίας για να αποφύγουν τότε τα χειρότερα και όμως απεδείχθησαν μικροί στη συγκεκριμένη ιστορική στιγμή. Είναι βέβαιο, ότι τα θύματα αυτού του πολέμου, αυτής της εισβολής, εκτός από την πλειοψηφία των Ουκρανών, δεν θα είναι μόνο οι φτωχοί Ρώσοι αλλά και τα 55 τουλάχιστον εκατομμύρια Ευρωπαίων ενεργειακά φτωχών και όχι μόνο. Η ενεργειακή κρίση μετατρέπεται  και σε διατροφική και ων ουκ έστιν αριθμός.

Διαισθάνομαι και ελπίζω να διαψευστώ ότι η Τουρκία αρχίζει να εκδηλώνει και πάλι ένα φιλοδυτικό πρόσημο -άραγε χωρίς ανταλλάγματα; Η οποία, σημειωτέον, δεν προσχώρησε στην υπόθεση των κυρώσεων και η Ελλάδα για άλλη μια φορά απεδείχθη ελλειμματική να το αξιοποιήσει και να το αναδείξει επαρκώς. Η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε πρωίμως να πάρει πολεμική εμπλοκή και θα το κατανοήσω, εάν αποδειχθεί ότι έχει εξασφαλίσει το αδιαπραγμάτευτο των Συνθηκών της Λωζάνης και των Παρισίων καθώς και τη μη αποστρατικοποίηση των νήσων. Το επιχείρημα ότι οι Αμερικανοί τονίζουν την ακεραιότητα της Ελλάδος θέτει στη σκέψη μου τον προβληματισμό, μήπως αυτό το εννοούν και με ενδεχόμενη αποστρατικοποίηση ή παραίτηση από την εκμετάλλευση πλουτοπαραγωγικών μας πηγών στην Αποκλειστική Οικονομική μας Ζώνη οψέποτε οριοθετηθεί. Εάν ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει εξασφαλίσει τα παραπάνω, θα δικαιωθεί, εάν όμως έχει μείνει σε γενικόλογα με τους Αμερικανούς και Ευρωπαίους συμμάχους, τα πράγματα θα είναι εξόχως επικίνδυνα για την πατρίδα.