Ακήρυχτος πόλεμος: μανάβηδες VS αγορά χωρίς μεσάζοντες. Αλήθειες και ψέματα

Το Χαϊδάρι Σήμερα μιλάει με τοπικούς επαγγελματίες και τον υπεύθυνου του Δήμου για την αγορά χωρίς μεσάζοντες

Αρχικά, εμφανίστηκε  ως κίνημα της φτηνής πατάτας. Αργότερα, ως απευθείας διάθεση προϊόντων από τον παραγωγό στον καταναλωτή, με μεγάλη ανταπόκριση λόγω κρίσης -για κάποιους έγινε και μόδα. Τελικά, η “αρμοδιότητα” αυτών των αγορών πέρασε στα χέρια των δημοτικών αρχόντων, οπότε οι υποψιασμένοι μιλούν για νέου είδους “μεσάζοντες”, που επιδιώκουν πολιτικό όφελος. Την ίδια ώρα, το ένα μαγαζί πίσω από το άλλο βάζει λουκέτο και το παραδοσιακό παντοπωλείο της γειτονιάς και της ανθρωπιάς “σβήνει από το χάρτη” λες και δεν έφτανε η πίεση από τα σούπερ μάρκετ…

Γράφει ο Γιώργος Παπαπαναγιώτου
Το “Χαϊδάρι Σήμερα” επισκέφθηκε τοπικές επιχειρήσεις, γνωστούς επαγγελματίες της πόλης, για να έχει τη δική τους άποψη, ενώ μίλησε και με τον κ. Λεωνίδα Γιαννακόπουλο, πρόεδρο της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Χαϊδαρίου και υπεύθυνο της οργάνωσης αγοράς προϊόντων από τους παραγωγούς, που αισίως φτάνει στην πέμπτη διοργάνωσή της, την Κυριακή 28 Απριλίου. 
“Με το που θα βάλω το κλειδί στην πόρτα…”

Σωτήρης Ανδρουτσόπουλος

Ο πολύπειρος ιδιοκτήτης του παλαιότερου παντοπωλείου στο Δάσος, της “Ζήλειας”, ο κ. Σωτήρης Ανδρουτσόπουλος, μάς είπε πως ορισμένα είδη, όπως το μέλι, τα διαθέτει ο ίδιος σε χαμηλότερη τιμή από την αγορά των παραγωγών, ενώ το λάδι στην ίδια τιμή. Πρόσθεσε πως άλλα είδη που τα διαθέτει εκείνος, λ.χ σε τιμή 1,5 ευρώ, στην αγορά τους οι παραγωγοί το δίνουν 1 ευρώ και πως δεν είναι άσχημες οι τιμές τους. Τόνισε όμως ότι σαν καταστηματάρχης αυτός πληρώνει φόρο, υποχρεούται σε ΦΠΑ αγορών και πωλήσεων, έχει λογαριασμό ΔΕΗ προσαυξημένο με το χαράτσι και άλλα λειτουργικά έξοδα. «Με το που θα βάλω το κλειδί στην πόρτα, θέλω 300 ευρώ». Από το συρτάρι του δεν λείπουν τα βερεσέδια, που όπως μας είπε δεν ξεχρεώνονται εύκολα. «Προτεραιότητά μας είναι η άμεση εξυπηρέτηση του πελάτη. Γι’ αυτό το λόγο κάνουμε και διανομή κατ’ οίκον χωρίς καμία απολύτως επιβάρυνση. Σε εμάς υπάρχει και δικαίωμα επιστροφής. Αν σου πει ο πελάτης ότι οι φακές δεν ήταν καλές και δεν έβρασαν, του δίνεις άλλες. Είμαστε όλοι γνωστοί στη γειτονιά».


“Άστο σε μάς”

Ο κ. Ανδρουτσόπουλος μάς εξομολογήθηκε πως στο παρελθόν, είχε κάνει πρόταση στο Δήμο, να κάνει μόνιμη εγκατάσταση διάθεσης προϊόντων από παραγωγούς στο διπλανό μαγαζί που τού ανήκει, στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου. Ο ίδιος δεν επιθυμούσε σημαντικό κέρδος από αυτή την εξυπηρέτηση, παρά μόνο 1%. Έτσι, πίστευε, θα επέκτεινε και ο ίδιος τη δουλειά του, με το σκεπτικό πως κοντά σε αυτά τα προϊόντα ο πελάτης θα αγόραζε και κάτι από το μαγαζί του. 
Σύμφωνα με τον κ. Ανδρουτσόπουλο, η αρμόδια αντιδήμαρχος, κ. Ελευθερία Τοκατλίδου, του είπε πως ο Δήμος στόχευε να δημιουργήσει κοινωνικό παντοπωλείο στο Χαϊδάρι και πως το δικό του μαγαζί δεν τους βόλευε λόγω περιοχής (Δάσος Χαϊδαρίου). Σε ερώτησή μας αν πρέπει να σταματήσουν αυτές οι αγορές για την προάσπιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της πόλης μας, μάς είπε: «Όταν υπάρχει φτώχεια, δεν θα τολμούσα να μιλήσω έτσι. Καταλαβαίνω τον κοσμάκη. Εκεί όμως υποχρεώνεσαι να αγοράσεις μια συγκεκριμένη μεγάλη ποσότητα, σε αντίθεση με το κατάστημα».
“Αμφιβάλλω…”

Δεύτερος σταθμός του ρεπορτάζ μας, είναι το οπωροπαντοπωλείο “Froutomania”, στην οδό Πλάτωνος. Ο ιδιοκτήτης του κ. Ηρακλής μας ανέφερε πως είναι καλές οι τιμές των παραγωγών, μια που πρόκειται για τιμές αγοράς και όχι πώλησης και μας ξεκαθάρισε πως δεν έχει καμία δυνατότητα να πουλήσει πιο φτηνά από αυτούς. Σε ερώτησή μας σχετικά με την τιμή, αν παραγγέλναμε από εκείνον μια μεγάλη  ποσότητα προϊόντων, όπως γίνεται στις αγορές χωρίς μεσάζοντες, μάς απάντησε πως θα μας τα πουλούσε λίγο πιο ακριβά από τους παραγωγούς, μια που εκτός των άλλων χρεώνει και ΦΠΑ. Ο κ. Ηρακλής αμφιβάλει όμως για την ποιότητα κάποιων προϊόντων που διαθέτουν μερικοί «δήθεν παραγωγοί». «Λένε ότι πουλάνε πατάτες ελληνικές, αλλά καμιά φορά είναι Γαλλίας ή Αιγύπτου. Την προηγούμενη φορά το “κίνημα της πατάτας” ξεκίνησε να πουλάει στην περιοχή του Αττικού Νοσοκομείου 50 λεπτά το κιλό και, μόλις ανέβηκε η δουλειά, την πήγαν 60-65 λεπτά. Πέρυσι στη Μακεδονία πουλούσαν πατάτες “Νευροκοπίου” που ήταν σάπιες από τη Γαλλία και σκόρδα “εγχώρια”, που αποδείχθηκαν πως ήταν κινέζικα. Τους εντόπισαν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Τι τους έκαναν; Αμφιβάλω για τη γνησιότητα ορισμένων προϊόντων».

“Ο δικός μας Δήμος δεν είναι κοντά στο δημότη”

Ο κ. Ηρακλής τόνισε πως πληρώνει το ενοίκιο του καταστήματος και ένα σορό λειτουργικά έξοδα. «Το μόνο σίγουρο είναι ότι πλήττονται οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις από αυτές τις λειτουργίες. Αυτοί έχουν έξοδα μηδέν. Δεν κόβουνε αποδείξεις, δεν πληρώνουν νοίκι ή κάποιο τέλος. Τα ίδια συμβαίνουν και στις λαϊκές αγορές, που οι έμποροι πληρώνουν κάποιο μηδαμινό τέλος.
Ο δικός μας Δήμος, δεν είναι κοντά στο δημότη. Βλέπω ότι την πατάτα οι “παραγωγοί” την πουλάνε 58 λεπτά το κιλό. Εγώ την αγοράζω με το ΦΠΑ 80 λεπτά και την πουλάω 95 λεπτά. Λένε ότι είναι από την Ηλεία. Αδύνατον. Δεν υπάρχουν φετινές πατάτες Ηλείας. Αν είναι περυσινές, είναι ακατάλληλες, που τους έχουν μείνει στα ψυγεία τους». Κλείνοντας τη συζήτηση ο κ. Ηρακλής μάς ανέφερε πως έχει σταθερή πελατεία που τον εμπιστεύεται χρόνια. Ακόμα μάς είπε πως δεν έχει τη δυνατότητα για χορήγηση πίστωσης στους πελάτες του -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- και πως το κατάστημά του κάνει δωρεάν διανομή κατ’ οίκον.
“Έπρεπε να έχουν χαμηλότερες τιμές”

Τρίτος μας σταθμός είναι το παντοπωλείο “Άρωμα και γεύσεις”, του κ. Θανάση Λογοθέτη, στην οδό Αγωνιστών Στρατοπέδου. Ο κ. Λογοθέτης πιστεύει ότι οι τιμές τής αγοράς των παραγωγών δεν είναι οι καλύτερες που θα μπορούσαν να έχουν, αφού δουλεύουν χωρίς μεσάζοντα και χωρίς έξοδα συντήρησης μαγαζιού. «Θα έπρεπε να είναι πιο χαμηλές. Εγώ είμαι κατ’ ανώτερο 20% πιο ακριβός από αυτούς, σε κάποια προϊόντα, ενώ πληρώνω ενοίκιο και συνολικά τα λειτουργικά έξοδα του μήνα είναι τουλάχιστον 5.000 ευρώ. Μην ξεχνάμε και το τεφτεράκι τού βερεσέ, που κυριαρχεί στις μέρες μας”.
Ο κ. Λογοθέτης βλέπει πως από την ώρα που εφαρμόστηκε αυτό το πρόγραμμα στο Χαϊδάρι, στο κατάστημά του δεν υπάρχει καμία διαφορά στην κίνηση. Σημειωτέον ότι οι πελάτες του δεν είναι όλοι της γειτονιάς. «Δεν μπορώ να ξέρω την ποιότητα και τη γνησιότητα των προϊόντων που πουλάνε σ’ αυτές τις αγορές. Τη γνησιότητα την ξέρει μόνο ο παραγωγός. Και εγώ από παραγωγούς, τα προμηθεύομαι. Οι πελάτες μου είναι ευχαριστημένοι από τα προϊόντα που πουλάμε, γι’ αυτό και είμαι ακόμα εδώ», μάς λεει χαρακτηριστικά.
“Οι δήμαρχοι καταστρέφουν τους ψηφοφόρους τους”

Ο κ. Λογοθέτης μάς είπε ότι θεωρεί πως σωστά ο δήμαρχος Πειραιά, Βασίλης Μιχαλολιάκος, απαγόρευσε τη λειτουργία τέτοιων αγορών στην πόλη του, με σκοπό την προάσπιση των τοπικών επιχειρήσεων. «Οι λαϊκές αγορές κάθε είδους πλήττουν την τοπική μας αγορά. Έρχονται από κάθε γωνιά της Ελλάδος, παίρνουν τα λεφτά από την πόλη μας και μας αφήνουν τα σκουπίδια, που τα καθαρίζει ο Δήμος, ενώ τα τοπικά καταστήματα μένουν χωρίς πελάτη. Καλό βέβαια είναι να γίνεται η λαϊκή. Να τη δεχθώ όμως αν είναι παραγωγός ο πωλητής και όχι έμπορος. Σήμερα δεν είναι κανένας τους παραγωγός. Όλοι είναι έμποροι, που προμηθεύονται από τη λαχαναγορά του Ρέντη ό,τι είναι για πέταμα και τα πουλάνε στον πάγκο τους. Να φανταστείς πως αυτοί πληρώνουν μόνο 160 ευρώ το χρόνο για την εφορία τους. Το διανοείσαι; Εμείς δίνουμε 20.000 ευρώ το χρόνο, στην Εφορία. 

Ο Δήμος μας πρέπει να τα λάβει αυτά υπόψη. Πρέπει να οργανωθούμε όλοι οι επιχειρηματίες τού Χαϊδαρίου και να ενεργοποιήσουμε τον Εμπορικό μας Σύλλογο, που είναι αδρανής. Δεν μπορεί να λειτουργήσεις μεμονωμένα. Μάς έχουν πει πως τα φασόλια που πουλάνε δεν είναι αντάξια των δικών μας, το ίδιο και για τις πατάτες. 
Οι δήμαρχοι ακολουθούν ένα ρεύμα και κάποιοι πήραν μπράβο, γι’ αυτό και συνεχίζουν. Δεν νομίζω ότι έχουν πολιτική σκοπιμότητα. Αν καταλάβαιναν ότι κάνουν ζημιά στους ίδιους τους ψηφοφόρους τους, την ώρα που το ένα λουκέτο στην αγορά ακολουθεί το άλλο, δεν θα το έκαναν. 
Δυστυχώς τον κοσμάκη τον ενδιαφέρει η τιμή και όχι η ποιότητα, μια που είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και κοιτάζει να εξασφαλίσει τον επιούσιο άρτο. Είμαστε 20 χρόνια εδώ. Δεν παίζουμε με τον πελάτη και σαφώς πρέπει να τον προσέχουμε και στις τιμές. Δεν είναι τυχαίο πως όταν στον επόμενο δρόμο γίνεται λαϊκή το Σάββατο, εμείς δουλεύουμε καλά εκείνη την ημέρα. Αυτό τα λέει όλα».
“Μόνο παραγωγοί με πιστοποιητικό”

Λεωνίδας Γιαννακόπουλος, πρόεδρος Κοινωφελούς Επιχείρησης
Δήμου Χαϊδαρίου

Το “Χαϊδάρι Σήμερα” επισκέφθηκε την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου μας και συνομίλησε με τον πρόεδρό της – δημοτικό σύμβουλο, κ. Λεωνίδα Γιαννακόπουλο. Όπως μας είπε, όσοι συμμετέχουν στην αγορά χωρίς μεσάζοντες είναι όντως παραγωγοί. Οφείλει ο καθένας να το αποδείξει με πιστοποιητικό, καθώς και ότι δεν υπόκειται στην υποχρέωση να εκδίδει αποδείξεις λιανικής και να έχει μαζί του δελτία αποστολής. Ο κ. Γιαννακόπουλος μας αποκάλυψε πως στο πρόσφατο παρελθόν εντόπισε κάποιους που αποδείχθηκαν “σαλτιμπάγκοι”, έμποροι λαϊκής αγοράς και τους απέβαλε για πάντα.


“Ελέγχουμε τιμές και ποιότητα των τροφίμων”

Η ζήτηση είναι μεγάλη, μια που πουλιόνται 15 τόνοι πατάτα σε μία μέρα. «Παραγγέλνουν 500 άτομα και στο τέλος ψωνίζουν τριπλάσιοι. Μέχρι τις 1:30 το μεσημέρι τα διαθέτουμε στους καταναλωτές που έχουν παραγγείλει και στη συνέχεια οι υπόλοιποι είναι ελεύθεροι να κάνουν τις αγορές τους.
Έχω κάνει σύγκριση τιμών στα σούπερ μάρκετ. Τα φασόλια γίγαντες εδώ πωλούνται 4 ευρώ το κιλό, στο σούπερ μάρκετ 7,5-8 ευρώ το κιλό και στη λαϊκή αγορά 6,5 ευρώ. Εμείς ελέγχουμε την ποιότητα των προϊόντων, αφού μας στέλνουν προκαταβολικά δείγματα. Η πόρτα μας είναι ανοιχτή σε καταγγελίες πολιτών για κακή ποιότητα τροφίμων. Υπήρχε μεμονωμένη περίπτωση καταναλωτή που έπεσε σε κακό κομμάτι, το είπαμε στον παραγωγό και του το αντικατέστησε χωρίς δεύτερη σκέψη».
“Οι μανάβηδες έχουν σβήσει”


Ο πρόεδρος της Κοινωφελούς Επιχείρησης μάς εξηγεί πως στο παζάρι που γίνεται μία φορά το μήνα κοντά στο θεατράκι του Δήμου, συμμετέχουν συνήθως δέκα παραγωγοί και για το λόγο αυτό έχουν τη δυνατότητα να ελέγξουν την γνησιότητα των προϊόντων. «Αν κάποιος δημιουργήσει προβλήματα με κακή ποιότητα, δεν θα τον ξαναφέρουμε εδώ. Αυτός θα πάθει ζημιά. Δεν συμφέρει κανέναν να πουλήσει σκάρτο πράγμα». 
Όπως μας είπε, στο τέλος της ημέρας “επιβάλουν” στους παραγωγούς να παραδώσουν στην Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου ένα ποσοστό ίσο με το 3% της ποσότητας που πούλησαν, προκειμένου να το διανείμει εκείνη δωρεάν σε άπορες οικογένειες της πόλης μας. Οι περισσότεροι μάλιστα δίνουν μεγαλύτερο ποσοστό. Το σημαντικό γι’ αυτούς είναι ότι δεν επιβαρύνονται με κανένα τέλος ή άλλη χρέωση.
Στο σημείο αυτό τού τονίζουμε το πλήγμα που μπορεί να δημιουργήσει η αγορά που διοργανώνει η Κοινωφελής Επιχείρηση στο μαγαζάκι της γειτονιάς. Μάς απάντησε: «Τον μπακάλη ούτως ή άλλως τον έχουνε σβήσει. Όταν η λεωφόρος Καβάλας έχει πέντε μεγαθήρια σούπερ μάρκετ, ποιος μπακάλης και ποιος μανάβης θα επιβιώσει; Ο κόσμος δεν έχει τη δυνατότητα να ψωνίσει από αυτούς. Γιατί ο κόσμος πάει στη λαϊκή και δεν πάει στο μανάβη; Οι έμποροι της λαϊκής οφείλουν να σπάσουν τα μούτρα τους και να κατεβάσουν τις τιμές. Γιατί να τα κάνει αυτά ο Δήμος;», κατέληξε ο κ. Γιαννακόπουλος.

Μήπως η δημοτική αρχή πρέπει να αναζητήσει μια λύση, ώστε να μειωθεί η επιβάρυνση των καταστηματαρχών; Δηλαδή να μειώσει τα δημοτικά τέλη; Και αυτό είναι κοινωνική πολιτική, και μάλιστα με διπλή στόχευση: Και τους επαγγελματίες ωφελεί και τους καταναλωτές. Ας μην βολεύονται οι αρμόδιοι μόνο με πολιτικές του συρμού…