Έρχεται και αυτό. Ένα στη Φυλή και ένα στο Σχιστό, στο πλαίσιο της ίσης αντιμετώπισης των περιοχών του Λεκανοπεδίου.

Δημήτρης Σταυρίδης
Μέλος των “Πολιτών σε Δράση Χαϊδαρίου”

Τσούκου – τσούκου, για την καύση πάμε. Και δεν εννοώ των νεκρών, αυτή υπήρξε (μετά από πολλών δεκαετιών διαμάχη με την εκκλησία) ευπρόσδεκτη πραγματικότητα. Για την καύση των σκουπιδιών μιλάω. Που ακόμη δεν έχει πραγματωθεί, αλλά για εκεί ολοταχώς βαδίζουμε.

Ας πάρω τα πράγματα λίγο από την αρχή. Κι ας ξεκινήσω με το κλασικό: “ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από λεκανοπέδιο” -το φάντασμα των σκουπιδιών. Γιατί πώς αλλιώς να ονοματίσουμε τους δύο εκατομμύρια τόνους απορριμμάτων που καλείται να διαχειριστεί η Αττική κάθε χρόνο; Πώς αλλιώς να ονοματίσουμε το αίσχος της Φυλής, τη χαίνουσα πληγή, την οικολογική αυτή βόμβα που κάνει τικ-τακ στη γειτονιά μας; Πώς αλλιώς να ονοματίσουμε την αφαίμαξη των νοικοκυριών μέσα από τα δημοτικά τέλη, που πληρώνουν κάθε μήνα στους λογαριασμούς ρεύματος; Πώς αλλιώς να ονοματίσουμε την ηλίθια και εντελώς παρανοϊκή λογική του να θάβουμε στη χωματερή απορρίμματα που μπορούν να ανακυκλωθούν, απορρίμματα που μπορούν να γίνουν κόμποστ, απορρίμματα που έχουν αξία; Και να πληρώνουμε κι από πάνω κόστη για μεροκάματα, μεταφορές και αντισταθμιστικά στο Δήμο που τα δέχεται;

Γιατί δεν προχωρά η διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή; Γιατί δεν ανακυκλώνουμε χωριστά και σε διαφορετικούς κάδους το γυαλί, το μέταλλο, το πλαστικό, το χαρτί, το ξύλο κι ό,τι άλλο διαχωρίζεται; Γιατί συνεχίζεται η ανακύκλωση (τρόπος του λέγειν) με τον μπλέ κάδο, όταν αποδεδειγμένα η λογική αυτή έχει αποτύχει; Γιατί δεν κομποστοποιούμε τα βιοαπόβλητα;

Μήπως για να φτάσουμε στο αμήν, στο “δεν πάει άλλο” και να εισάγουμε στη χώρα μας την καύση τους; Πρακτική που (ευρωπαϊκά τουλάχιστον) εγκαταλείφθηκε ως αντιπεριβαλλοντική και κοστοβόρα; Πρακτική που συνιστά οπισθοδρόμηση, αλλά που θα επιβληθεί ως αναγκαιότητα, όταν τα σκουπίδια πια δε θα μπορούμε να τα θάβουμε στη Φυλή, γιατί αυτή θα έχει στομώσει; Πρακτική που και ακριβότερα θα την πληρώσουμε και τις οικογένειες που λυμαίνονται το χώρο θα κάνει πλουσιότερες;

Γιατί, τσούκου – τσούκου, το πράγμα εκεί πηγαίνει. Ας δούμε πώς.

Πρώτα με το νέο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) που ψηφίστηκε επί θητείας του Κωστή Χατζηδάκη στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, η καύση προκρίνεται ως αναγκαία προκειμένου να σταματήσει η ταφή των  απορριμμάτων. Βαφτίζεται η καύση «ενεργειακή αξιοποίηση» και επιτρέπεται μόνο για τα υπολείμματα των απορριμμάτων, που θα περισσεύουν από προηγούμενη επεξεργασία τους στις κατά τόπους Μονάδες Ανακύκλωσης και Ανάκτησης (ΜΑΑ), όταν και όπου αυτές κατασκευαστούν. Όχι για τα σύμμεικτα  απορρίμματα, αυτά δηλαδή που δεν έχουν υποστεί καμία διαλογική επεργασία. Ας σημειωθεί εδώ πως, το προηγούμενο ΕΣΔΑ της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ την καύση την είχε αποκλείσει. Μιλούσε για μείωση, για διαλογή στην πηγή, για κομποστοποίηση και για υγειονομική ταφή μόνο των υπολειμμάτων.

Έπειτα έρχεται η δράση (ή μάλλον η αδράνεια) του Πατούλη και των συνοδοιπόρων του στον ΕΔΣΝΑ κι αφήνουν όλο αυτό το διάστημα, από τις εκλογές μέχρι σήμερα, χωρίς επί της ουσίας να κάνουν τίποτε για να ενισχύσουν τη διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή και την ανακύκλωση τους σε διακριτά ρεύματα. Χωρίς επί της ουσίας να κάνουν τίποτε για τη διαφορετική διαχείριση των βιοαποβλήτων και των κλαδεμάτων, για την ενίσχυση της κομποστοποίησης. Μόνο μεγάλα λόγια, φιέστες, φωτογραφίες δημοσιοσχεσίτικες και μοίρασμα εκατομμυρίων Ευρώ σε εθνικούς προμηθευτές και εργολάβους, χωρίς διαφάνεια, χωρίς ούτε διαγωνισμούς ούτε απολογισμούς. Έτσι τα ποσοστά ανακύκλωσης των απορριμμάτων παραμένουν καθηλωμένα διαχρονικά σε μονοψήφια νούμερα και η ταφή τους στη Φυλή συνεχίζεται απρόσκοπτα. Λέω απρόσκοπτα, γιατί, δυστυχώς, ο Δήμος Φυλής, ο σκουπιδοαποδέκτης ολόκληρης της Αττικής (μην ξεχνάμε πως για δύο εκατομμύρια τόννους το χρόνο μιλάμε) κοιμάται πάνω στα ανταποδοτικά που εισπράττει.

Έρχεται τέλος το Περιφερειακό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) του Πατούλη, όπου γίνεται η παραδοχή και αποδοχή για την καύση και σύμμεικτων απορριμμάτων, ως μεταβατική δήθεν κατάσταση, μέχρι δηλαδή να κατασκευαστούν οι περιβόητες Μονάδες Ανακύκλωσης και Ανάκτησης (ΜΑΑ).

Ας μην ξεχνάμε πως οι Μονάδες αυτές θα κατασκευαστούν μέσω ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα – άλλο μεγάλο φαγοπότι) και το χρονικό όριο που βάζει το ΠΕΣΔΑ είναι να έχουν ολοκληρωθεί όλες (για 6 μιλάει) μέχρι το 2025.

Εδώ γελάμε. Γιατί  οι Μονάδες αυτές όχι μόνο ακόμη δεν έχουν μελετηθεί, αλλά ούτε κάν έχουν χωροθετηθεί. Ζήσε Μάη μου να φάς τριφύλλι!

Θα έχει πρώτα τεθεί σε λειτουργία η μονάδα καύσης («ενεργειακής αξιοποίησης» βαφτίστηκε) που προβλέπει ο σχεδιασμός του Υπουργείου Περιβάλλοντος.

Τι δεν μας λέει λοιπόν το ΠΕΣΔΑ του Πατούλη; Ότι τα απορρίμματα θα καίγονται, όπως ακριβώς πετιούνται στους κάδους, χωρίς δηλαδή καμία επεξεργασία. Ότι προβλέπεται και επιτρέπεται η καύση ανεπεξέργαστων απορριμμάτων, αντί της ταφής τους, για άγνωστο «μεταβατικό» χρονικό διάστημα, ίσως πολύ, πολύ μεγάλο.

Και πού θα χωροθετήσει το Υπουργείο Περιβάλλοντος τις μονάδες καύσης; Και πάλι στη Δυτική Αττική, αφού οι ιθαγενείς δεν αντιτίθενται, αφού οι ιθαγενείς δεν ενδιαφέρονται, αφού οι ιθαγενείς με χάντρες και καθρεφτάκια εξαγοράζονται.

Χωρίς, λοιπόν, πραγματική ανακύκλωση, χωρίς διαλογή στην πηγή, χωρίς διακριτά ρεύματα με παράλληλη κατάργηση του μπλέ κάδου, χωρίς διαφορετική, αποδοτική και αποτελεσματική διαχείριση των βιοαποβλήτων και του πρασίνου των δήμων, είναι μαθηματικά βέβαιο πως οι ποσότητες σύμμεικτων-ανεπεξέργαστων θα συνεχίσουν στο μέλλον να βρίσκονται στα τεράστια ύψη που είναι σήμερα.

Και η χωματερή στη Φυλή θα συνεχίσει τη λειτουργία της, ως κληροδότημα της σημερινής γενιάς στα εγγόνια της.

Έτσι θα γίνει, για να τροφοδοτούνται με μεγάλες ποσότητες πρώτης ύλης οι  μονάδες καύσης, για να θησαυρίζουν οι γνωστές οικογένειες που λυμαίνονται το σκουπιδοχρήμα, για να συνεχίσουν να βγαίνουν δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, περιφερειάρχες και περιφερειακοί σύμβουλοι οι  “ευνοϊκώς διακείμενοι” και για να μπουκώνονται οι περίοικοι με “άρτον και θεάματα”.

Έτσι θα γίνει, εκτός εάν εμείς δεν το επιτρέψουμε!

Χαϊδάρι 23 Σεπτεμβρίου 2022