“Αναγκαία η προστασία ενός οικολογικού διαδρόμου μεταξύ Πάρνηθας και Αιγάλεω”

Χαϊδάρι Σήμερα Ο
Ποικίλο Όρος

Ο Περιστεριώτης Τάσος Λύτρας, νομικός περιβάλλοντος, φυσιοδίφης, ερευνητής του όρους Αιγάλεω – Ποικίλο, με αφορμή το δημοσίευμά μας “Τα αγριογούρουνα ήρθαν Χαϊδάρι!” αναφέρεται στον οικολογικό διάδρομο του Δέματος, που συνδέει τον Αιγάλεω με την Πάρνηθα, ο οποίος όπως φαίνεται λειτουργεί. Ζητάει την οριοθέτηση και την προστασία του από το κράτος. 

Το πέρασμα “Δέμα”, σε φωτό από τη Μηχανή του Χρόνου. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του Ασπροπύργου και αποτελεί στενή διάβαση μεταξύ Αιγάλεω και Πάρνηθας. Εκεί βρίσκεται και το ομώνυμο εκτεταμένο αρχαίο τείχος.

Γράφει:

Τάσος Λύτρας, χαρτογραφώντας  μονοπάτι του Ποικίλου.

Το νέο που διέσπειρε ο φίλος Μενέλαος Χρόνης προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις ενθουσιασμού για τον εμπλουτισμό της άγριας πανίδας του βουνού έως ανησυχίας για την διατάραξη του οικοσυστήματός του.
Εμείς προσεγγίζουμε την είδηση από μία άλλη οπτική. 
Από το 2010 ακόμη, στις προτάσεις που καταθέτουμε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος για την περιβαλλοντική θεσμική θωράκιση του όρους Αιγάλεω, που έχει πλέον χαρακτηριστεί ως περιφερειακό φυσικό πάρκο, υποστηρίζουμε την άποψη ότι είναι αναγκαία η οριοθέτηση και προστασία ενός οικολογικού διαδρόμου μεταξύ Πάρνηθας και Αιγάλεω, κατά μήκος του τείχους Δέμα, που εκκινεί από τις βόρειες κλιτύες του Ποικίλου και απολήγει στις νότιες κλιτύες της Πάρνηθας. Στον διάδρομο αυτόν καμμία ανθρώπινη υποβαθμιστική παρέμβαση δεν θα επιτρέπεται. Σκοπός του οικολογικού διαδρόμου θα είναι η απρόσκοπτη επικοινωνία των ειδών πανίδας μεταξύ των δύο ορεινών περιοχών οι οποίες άλλωστε, τόσο από γεωλογική άποψη όσο και οικοσυστηματική αποτελούν συνέχεια.
Αν και η πολιτεία δεν έδειξε μέχρι τώρα κανένα ενδιαφέρον ώστε να συνταχθεί η αναγκαία ειδική περιβαλλοντική μελέτη και να εκδοθεί το επίσης αναγκαίο προεδρικό διάταγμα, η φύση, απ’ ότι φαίνεται, έχει άλλη άποψη. Έθεσε σε λειτουργία τον οικολογικό διάδρομο χωρίς να περιμένει καμία κυβερνητική έγκριση. Άλλωστε οι δικοί της νόμοι είναι υπέρτεροι των ανθρωπίνων. Η μήπως όχι;