Ο Κυριάκος Ντηνιακός παρουσιάζει Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Χαϊδάρι Σήμερα Ο Κυριάκος Ντηνιακός παρουσιάζει Μιχάλη Χαραλαμπίδη 2

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, πολιτικός, κοινωνιολόγος και συγγραφέας, παρουσιάζει το βιβλίο του “ΝΕΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ  – H Ανάκτηση του Ελληνικού Τρόπου”

Στο πάνελ των παρουσιαστών ο Κυριάκος , ο Νικήτας Κακλαμάνης, αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, και ο Γεώργιος Πανέτσος, καθηγητής Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

Δευτέρα 22 Ιανουαρίου ώρα 19:00, Αίθουσα ΤΕΕ,  Νίκης 4,  Αθήνα

Δυο λόγια για το βιβλίο:

Το βιβλίο αυτό θέλει να σπάσει την σιωπή, τη φλυαρία, τον θόρυβο αλλά και την αμάθεια για το ζήτημα της ανάπτυξης της χώρας. Να καλλιεργήσει και να προτείνει μία ολική, πανεπιστημονική, δομική θεωρία για την ανάπτυξη. Να απεγκλωβίσει το σύστημα Ελλάδα από τις θεμελιοκρατικές υπερειδικεύσεις, τις εφήμερες μόδες και τους διανοητικούς επαρχιωτισμούς. Η πραγματικότητα βρίσκεται στις ιδέες. Όταν δεν τις έχεις, ο ένυλος και ο άυλος κόσμος σου, η οικονομία σου, η επιχειρηματικότητά σου είναι φτωχές. Εν αρχή ην η παιδεία και ο λόγος. Η μορφωτική αλλαγή. Εν αρχή ην η βίβλος, η Μυριόβιβλος του Φωτίου και οι βιβλιοθήκες του Βησσαρίωνα. Θεμελιώδης προϋπόθεση για το πέρασμα από τους εισοδηματίες στους παραγωγούς. Από το εισοδηματικό στο παραγωγικό πρότυπο.
Η περιήγηση ενός σώφρονος πολίτη άξιου αυτού του ονόματος και πολύ περισσότερο ενός ειδικού στα βιβλιοπωλεία της χώρας, αντιμετωπίζει μια προκλητική και σκανδαλώδη εικόνα. Αυτήν της απουσίας βιβλίων τα οποία αναφέρονται στην Ελληνική Ανάπτυξη. Η απουσία αυτή μεταφράζεται ως στέρηση σύγχρονων διανοητικών μέσων και εργαλείων τα οποία θα κάνουν καλύτερη, αυτάρκη και αξιοπρεπέστερη την ζωή μας.
Αν μάλιστα οι προσδοκίες μας ατομικές ή συλλογικές κινηθούν στα επίπεδα του ευ ζην και του ζην παγκάλως, των παππούδων και των γιαγιάδων μας, τότε το Λογικό κενό είναι μεγαλύτερο. Καταλήγουμε να στερούμαστε αναπτυξιακού Λόγου, επομένως αναπτυξιακής πολιτικής, αναπτυξιακού παρόντος και μέλλοντος. Χωρίς τον Λόγο των αρχόντων και των αρχομένων, των κυβερνητών και των κυβερνομένων, δεν μπορεί να αναπτυχθεί, να ευημερεί μια χώρα.
Εάν η περιήγηση επεκταθεί στον τόπο, στο θεσμό στρατηγό, ας επεκταθούμε στο θεσμό οδηγό -εξ ου και η συχνή χρήση της λέξης καθοδήγηση στην αριστερά- τα πολιτικά κόμματα εννοώ, τα συμπεράσματα θα είναι παρόμοια.
Στο πεδίο αυτό η επιστημονική παρατήρηση θα σκόνταφτε αρχικά στην απουσία αυτού που ονομάσθηκε πολιτικό κόμμα.
Η χώρα -τώρα όχι μόνο η δική μας- στερείται πολιτικών κομμάτων. Όταν η ιστορία της σύγχρονης δημοκρατίας διδάσκει ότι χωρίς μορφές πολιτικού κόμματος δεν μπορείς να συγκροτείς πολιτεία. Αυτό το κατάλαβε περισσότερο απ’ όλους ο Αριστοτέλης.

(Από τον πρόλογο της έκδοσης)