Giorgos Papaspiropoulos

Με ηλιακά πάνελ έπρεπε να έχει γεμίσει η Ελλάδα, όχι με ανεμογεννήτριες. Μπορούν να πάρουν σχεδόν οποιαδήποτε μορφή, να καλύψουν στέγες, γκαράζ, πάρκινγκ, να γίνουν ηλιακά γλυπτά, δέντρα, λουλούδια, πάρκα μικρής κλίμακας και ακόμη υβριδικά συστήματα μετά από μελέτη σε συνδυασμό με ελάχιστες ανεμογεννήτριες και ηλεκτρικές γεννήτριες κλασικού τύπου. Για οικιακή, συνοικιακή, κοινοτική χρήση, για νησιά, χωριά, πόλεις. Χωρίς καταστροφή του τοπίου, ισοπέδωση βουνών, τόνους μπετόν, μη αναστρέψιμες επεμβάσεις, με σχεδόν μηδενικό οικολογικό αποτύπωμα.

Επίσης είναι μια δραστηριότητα που σε μια χώρα με μεγάλη τεχνογνωσία στους ηλιακούς θερμοσίφωνες ήδη, μπορεί να αναπτύξει βιοτεχνική και εργοστασιακή παραγωγή φωτοβολταϊκών στοιχείων και να αποκτήσει ενεργειακή αυτονομία και δική της εξαγωγική βιομηχανία φωτοβολταϊκών πάνελ διαφόρων τύπων και εφαρμογών. Θυμόμαστε το πρόγραμμα “Ήλιος” όπου θα αποπληρώναμε το χρέος με παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά και αποσύρθηκε μετά την αντίδραση της γερμανικής βιομηχανίας φωτοβολταϊκών που “είδε” τον κίνδυνο της ελληνικής προοπτικής στην ανάπτυξη τεχνολογίας ηλιακών ΑΠΕ… και τις εγγυημένες τιμές/επιδοτήσεις στην ηλιακή ενέργεια που ακυρώθηκαν.

Αν ο τουρισμός θεωρείται βαριά βιομηχανία της χώρας, ο ήλιος ως συντριπτικά ισχυρό συγκριτικό πλεονέκτημα γιατί εγκαταλείπεται έναντι των εισαγόμενων ανεμογεννητριών με το τρομακτικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα;

Ναι, μπορούμε να γίνουμε η μπαταρία της Ευρώπης χωρίς να καταστρέψουμε τον όμορφο τόπο μας; Ανατρέποντας πολιτικές δουλικής υποταγής στην γερμανοκρατούμενη ΕΕ, υποταγής καταστροφικής για την κοινωνία αλλά φυσικά με το αζημίωτο για τις ντόπιες πολιτικές ελίτ των offshore και της μίζας.