Η χελώνα δεν είναι κατοικίδιο! Άφησέ τη στο βουνό

Ένα θέαμα όχι ασυνήθιστο, αλλά πολύ απογοητευτικό: Σε αρκετούς κήπους στο βλέπει κανείς να περιφέρονται χελώνες, σαν pet. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει ένα δημοφιλές κατοικίδιο και παιχνίδι για τα παιδιά. Κάποιοι μάλιστα νομίζουν ότι τις βοηθούν και τις προστατεύουν από ενδεχόμενους κινδύνους. Χωρίς όμως να αναλογίζονται πώς στο καλό επιβίωσαν τα όντα αυτά επί εκατομμύρια χρόνια χωρίς τη δική τους “φροντίδα”… Ξεχνούν ότι η χελώνα δεν είναι κατοικίδιο.

Από το βουνό στο σπίτι

Πού τις βρίσκουν τις χελώνες οι χελωνόφιλοι; Στην εξοχή. Και λες και είναι κάποιο “πράγμα” τις βάζουν στο πορτπαγκάζ και τις πάνε στο σπίτι, “να τις δούνε και τα παιδιά”. Το Χαϊδάρι έχει γύρω του βουνά, όπου ζουν πολλές χερσαίες χελώνες. Δυστυχώς γι’ αυτές, υπάρχουν και πολλοί “φιλόζωοι”… Που τις υποχρεώνουν να ζουν σε ένα περιβάλλον περιορισμένο, στερητικό, απομονωμένες από τα άλλα άτομα του είδους τους.

Το Κέντρο Προστασίας & Περίθαλψης Άγριας Ζωής (ΚΕΠΠΑΖ) δημοσίευσε στην επίσημη σελίδα του στο Facebook ορισμένα χρήσιμα στοιχεία για τις χερσαίες χελώνες της χώρας μας!

Κέντρο Προστασίας & Περίθαλψης Άγριας Ζωής

Δεν είναι κατοικίδια

1. Οι χερσαίες χελώνες που ζουν στην Ελλάδα δεν είναι κατοικίδιε. Δεν επιτρέπεται το εμπόριό τους, όπως γίνεται με άλλα είδη ξενικών χερσαίων χελωνών.
2. Κατ’ επέκταση ό,τι στοιχεία βρούμε για τη διατροφή χερσαίων χελωνών στο ίντερνετ (όσο αξιόπιστη κι αν μας φαίνεται η πηγή) ΔΕΝ ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ελληνικών χερσαίων χελωνών. Αυτές είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ φυτοφάγες.
3. Οι χερσαίες χελώνες που διαβιούν στην Ελλάδα αναζητούν την τροφή τους μέσα από μια μεγάλη ποικιλία 200 διαφορετικών φυτών. Τρέφονται κυρίως με άγρια χόρτα, τρυφερά φύλλα και αγριολούλουδα (χωρίς φυτοφάρμακα). ΟΧΙ με λαχανικά και φρούτα ή ζωική πρωτεΐνη.
4. Οι χερσαίες χελώνες θεωρούνται οι “κατσίκες των ερπετών”. Πράγμα που πρακτικά σημαίνει ότι θα τραφούν με οτιδήποτε τους δώσουμε ακόμη κι αν είναι βλαπτικό για αυτές. Άρα το ότι η χελώνα μας τρώει την μία ή την άλλη τροφή δεν είναι σοβαρή και αξιόπιστη ένδειξη ασφαλούς και κατάλληλης τροφής.

Αφύσικη ζωή

5. Η ζωή στην αιχμαλωσία αναγκάζει τα ζώα αυτά να προσαρμόσουν τη συμπεριφορά τους και να αλλάξουν τις συνήθειές τους με μη φυσικό τρόπο. Αυτό αναπόφευκτα αυξάνει τα επίπεδα του στρες, αποδυναμώνοντας το ανοσοποιητικό τους σύστημα. Αποτέλεσμα να παρουσιάζουν πολλές και διαφορετικές ασθένειες, που δεν παρουσιάζουν στη φύση. Ως μη ειδικοί μπορεί και σίγουρα θα παραβλέψουμε ένα σύμπτωμα που παραπέμπει σε μία πολύ σοβαρή πάθηση.
6. Αν έχουμε ήδη μία χερσαία χελώνα (ή πολλές) σπίτι μας και το άρθρο αυτό μας ευαισθητοποιήσει για την προστασία τους ΔΕΝ αλλάζουμε απότομα τη διατροφή της. (γίνεται σταδιακά για να μην της προκαλέσουμε επιπλέον προβλήματα.). Δεν την απελευθερώνουμε μόνοι μας παρά μόνον την παραδίδουμε σε Κέντρο Περίθαλψης Ειδών Άγριας Πανίδας.
7. Αν δούμε χελώνα να διασχίζει δρόμο καλό είναι να την βοηθήσουμε να περάσει απέναντι, πάντοτε προς την κατεύθυνση προς την οποία ήδη κινούνταν.
8. Όταν μετακινούμε χελώνα την πιάνουμε χρησιμοποιώντας τον αντίχειρα και τον δείκτη και με τα δύο χέρια τοποθετώντας τα δάκτυλά μας στα πλάγια της χελώνας ανάμεσα στα μπρος και πίσω πόδια. Είναι ο μόνος τρόπος για να μην μας τραυματίσει και να μην μας πέσει (την τραυματίσουμε εμείς).

Η χελώνα δεν είναι δική μας

9. Αν η χελώνα είναι τραυματισμένη ή συμπεριφέρεται αφύσικα (δεν κινείται ή δεν κρύβεται στο καβούκι της) την μαζεύουμε όπως περιγράψαμε παραπάνω. Την τοποθετούμε σε χαρτοκιβώτιο με μπόλικες εφημερίδες στον πάτο για να απορροφήσουν τα ούρα της (όταν στρεσάρονται τα ζώα αυτά ουρούν) και την παραδίδουμε άμεσα σε ένα ΚΕΠΕΑΠ.
10. Θυμόμαστε πάντα ότι η χελώνα που βρήκαμε δεν είναι δική μας για να την κρατήσουμε. Το ίδιο εξηγούμε και στα παιδιά μας.

Στη φωτογραφία μια Μεσογειακή χελώνα (Testudo hermanni) θηλυκή σε προσωρινή φιλοξενία στο ΚΕ.Π.Π.Α.Ζ.