Γιώργος Προκοπίου, Σκαραμαγκάς.

Ενώ μέχρι τώρα όλοι αδιαφορούσαν για το αίτημα της πόλης μας για πρόσβαση στην Ακτή Σκαραμαγκά και πρόσφατα αντιμετώπισαν με “σιγή ασυρμάτου” την προσφυγή του Δήμου στο ΣτΕ κατά των διαγωνισμών για την εκποίηση της Προβλήτας 4, αίφνης ξέσπασε επικοινωνιακός πόλεμος. Αιτία φυσικά είναι η απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου, που έδειξε ότι ο αγώνας δεν “έχει κριθεί από τα αποδυτήρια”, οπότε ένα μπαράζ άρθρων κατά της στάσης του Χαϊδαρίου πλημμυρίζει τις στήλες εφημερίδων και ιστοσελίδων.

Σε ένα σχετικό άρθρο απαντά ο Κώστας Ασπρογέρακας. Δημοσιεύτηκε χτες στην “Εστία” και το υπογράφει ο διευθυντής της Μανώλης Κοττάκης.

“Η αγνωμονούσα Ελλάς και το ΣΤΕ” 

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι της απόφασης του ΣΤΕ με την οποία χορηγήθηκε «αναστολή» της πώλησης του πρώην «hot spot” στον Σκαραμαγκά, ενόψει της συζήτησης της αίτησης ακύρωσης στο ίδιο δικαστήριο της πώλησης του ως άνω «οικοπέδου» στον επιχειρηματία κο Προκοπίου και ο διευθυντής της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ, κος Κοττάκης, στις 18/12/21 με τον βαρύγδουπο τίτλο: «Ελλάς αγνωμονούσα – η επένδυση στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ο εφοπλιστής Γ. Προκοπίου και το ΣτΕ», που είναι και το κύριο άρθρο της εφημερίδας, μας εντυπωσιάζει και μας ξαφνιάζει συγχρόνως με τις ρηξικέλευθες απόψεις και θέσεις του, για το παραπάνω θέμα. 

ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Κατεργάρη Χαϊδαριώτη… Το μόνο που θέλεις είναι να λιάζεσαι στην Κυανή Ακτή Σκαραμαγκά!

Αφού εκθέτει με λεπτομέρειες το τεράστιο επιχειρηματικό έργο του Κου Προκοπίου, το οποίο δεν έχω κανένα λόγο να το αμφισβητήσω, έρχεται σ΄ αυτό που μας αφορά και δεν είναι άλλο «από το βαφτισμένο από θάλασσα σε οικόπεδο», πρώην hot spot των 230 στρεμμάτων.

Παραθέτω τις θέσεις του συνοπτικά: «ο γιός του τέως δημάρχου, κου Ντηνιακού (υπέροχος άνθρωπος) σημερινός δήμαρχος Βαγγέλης Ντηνιακός, προσέφυγε στο ΣτΕ κατά της επένδυσης! Ενοχλήθηκε ο «πράσινων» αποχρώσεων δήμαρχος για τη δέσμευση του αιγιαλού στον Σκαραμαγκά. Το πρόβλημα δεν είναι ούτε «ο δήμαρχος, ούτε τα αριστερά συνδικάτα που φοβούνται (!) ότι αν ανοίξει η ζώνη θα χάσουν την επιρροή τους σε εργαζόμενους, προτιμότερο να είναι κλειστή (σικ). «Το πρόβλημα είναι στο ΣτΕ, που εκδίδει αποφάσεις που επιτρέπουν επενδύσεις εθνικής σημασίας, σε καμένες δασικές εκτάσεις, αλλά μπλοκάρει επενδύσεις που πραγματικά είναι εθνικής σημασίας για την οικονομία μας. Μόνον οι ξένες επενδύσεις επιτρέπονται. Καιρός είναι νομίζουμε «ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ Ο ΚΑΝΩΝ!» 

Προφανώς, απ΄ τα ίδια τα γραφόμενά του προκύπτει η άγνοιά του, εσκεμμένη η όχι, δεν το γνωρίζω, για κρίσιμα και σημαντικά ζητήματα. 

  1. Η προσφυγή στο ΣΤΕ δεν στρέφεται κατά της επένδυσης συνολικά, αλλά για το συγκεκριμένο πρώην hot spot, που προανέφερα.
  2. Δεν είναι προϊόν «ενόχλησης» του δημάρχου, αλλά συνολικής ομόθυμης απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Χαϊδαρίου, που στην προκειμένη περίπτωση δεν εκφράζει μόνον τους δημότες του Δήμου μας, αλλά «οιονεί» και τους δημότες των όμορων δήμων (Αιγάλεω – Αγίας Βαρβάρας – Περιστερίου), οι οποίοι το «πάλαι ποτέ» είχαν ανεμπόδιστη πρόσβαση στη θάλασσα του Σκαραμαγκά. Ο δήμαρχος, προτείνει, το Δημοτικό Συβούλιο αποφασίζει, και την απόφασή του υποχρεούται να εφαρμόσει ο δήμαρχος.
  3. Ο «υπέροχος άνθρωπος» κατά τον κο Κοττάκη, πρώην δήμαρχος Κ. Ντηνιακός, σε προηγούμενους χρόνους ΑΡΝΗΘΗΚΕ την δημιουργία μικροεπένδυσης «Βιοτεχνίας παραγωγής αλλαντικών» με το σκεπτικό ότι το βεβαρυμένο της περιοχής, όπου και τα Ναυπηγεία, δεν επιτρέπει ούτε «την τοποθέτηση και λειτουργία ακόμη και μιας γκαζιέρας».
  4. Ο ισχυρισμός του ότι «τα αριστερά συνδικάτα φοβούνται» ότι θα χάσουν την επιρροή τους στους εργαζόμενους και προτιμούν κλειστά τα ναυπηγεία», μόνο ως ανέκδοτο μπορεί ν΄ ακούγεται. 
  5. Το εάν το ΣΤΕ έχει εκδώσει αποφάσεις αμφιλεγόμενες και συγκρουόμενες με τον νόμο, σε «καμένες δασικές εκτάσεις», να επιτρέπονται επενδύσεις εθνικής σημασίας, δεν σημαίνει ότι πρέπει ν΄  αποδεχτούμε την «ισότητα στην παρανομία». 
  6. Ο αρθρογράφος, συνεπής με τις ιδεολογικές του απόψεις και εκφραστής ολοφάνερα της αστικής τάξης, θα πρέπει ξεκάθαρα να τοποθετηθεί εάν είναι υπέρ της κατάργησης των άρθρων του Α. Κώδικα 966 και 967 που ρητά ορίζουν ως «πράγματα εκτός συναλλαγής» τα «κοινόχρηστα» που είναι κοινά σε όλους, στα οποία περιλαμβάνεται και ο «Αιγιαλός».
  7. Τέλος, κάποιος που «ομνύει» στην διάκριση και ανεξαρτησία των εξουσιών «νομοθετικής – εκτελεστικής και δικαστικής» είναι με τον επιεικέστερο χαρακτηρισμό άκομψο να υποστηρίζει ότι πρέπει να «Σπάσει ο Κανόνας», με το πρόσχημα, κατά τον αρθρογράφο, ότι αυτό που «επιτρέπεται απεριόριστα είναι μόνον οι ξένες επενδύσεις», υποδεικνύοντας έμμεσα αλλά με σαφήνεια τον «ντορό» που πρέπει να ακολουθήσει στο μέλλον το ΣτΕ, με τις αποφάσεις του, πράγμα ανεπίτρεπτο σε κάθε περίπτωση.