Σε παλιό ορυχείο σιδήρου στο Χαϊδάρι κατέβηκαν μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας (Ε.Σ.Ε.), για να το χαρτογραφήσουν και… να ελέγξουν την αλήθεια κάποιων φημών που έλεγαν ότι φτάνει μέχρι τον Σκαραμαγκά.
Η σπηλαιολόγος Πέλη Φιλιππάτου σε στοά του ορυχείου σιδήρου στον Διομήδειο Κήπο

Τα μέλη της Ε.Σ.Ε. Δημήτρης Βόσσος, Φάνης Ελληνας, Θανάσης Ξανθόπουλος, Μιχάλης Σουργιαδάκης και Πέλη Φιλιππάτου ήρθαν στον Διομήδειο Κήπο, με σκοπό να μπουν σε ένα από τα ορυχεία σιδήρου του όρους Αιγάλεω. Το ορυχείο αυτό λειτούργησε από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι και τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην ίδια περιοχή υπάρχουν και σε άλλα σημεία είσοδοι, μπαζωμένες, κυρίως προς την πλευρά που βρίσκονται τα πρώτα σπίτια του Άνω Κορυδαλλού. 

Για το συγκεκριμένο ορυχείο υπήρχαν κάποιες φήμες, που βέβαια δεν επαληθεύθηκαν, για σύνδεση της στοάς του με άλλα σημεία του όρους Αιγάλεω και με έξοδο, σύμφωνα πάντα με τις διαδόσεις, ακόμα και στον Σκαραμαγκά! Παλαιοί κάτοικοι της περιοχής ισχυρίζονται ότι στο όρος Αιγάλεω υπήρχαν και άλλες τεχνητές στοές ορυχείων, πράγμα που είναι αλήθεια, απλά σήμερα η μόνη προσβάσιμη είναι αυτή του Διομήδειου Κήπου.

Μέχρι πριν 3 χρόνια σωζόταν ακόμα μια τεχνητή στοά ακριβώς πάνω στην Ιερά Οδό, με λαξευτά σκαλοπάτια και βάθος περίπου 15 μέτρα. Στο τέλος της κατάβασης η στοά αυτή κατευθυνόταν ανατολικά και συνέχιζε για λίγο ακόμα μέχρι το σημείο που διάφορα μπάζα και παλιά αντικείμενα έφραζαν την συνέχεια της. Στο σημείο αυτό υπήρχε ένα παλιό οίκημα όπου λειτουργούσε ταβέρνα και τώρα πλέον έχει κτιστεί μια μεγάλη οικοδομή.

Το συνολικό μήκος του ορυχείου που χαρτογράφησε η Ε.Σ.Ε. είναι 100 μέτρα, περίπου, και το βαθύτερο σημείο από την είσοδο φτάνει τα 21 μέτρα. Οι φωτογραφίες είναι από αυτή την εξόρμηση.

Φλέβες σιδηρομεταλλεύματος στο Χαϊδάρι

Σε παλαιότερο φύλλο της εφημερίδας “Χαϊδάρι Σήμερα” είχαμε κάνει επιφανειακή έρευνα για το ορυχείο αυτό, με ξεναγό τον κο Μιχάλη Σταματάκη, πρόεδρο του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου η διπλωματική εργασία αφορούσε ακριβώς αυτά τα ορυχεία.
Στο κάποια σημεία του όρους Αιγάλεω το σιδηρομετάλλευμα το βλέπεις και στην επιφάνεια του εδάφους, πράγμα που φαίνεται και σήμερα, καθώς το χώμα και οι πέτρες στην πλαγιά αυτή έχουν την απόχρωση του σκουριασμένου σίδηρου. «Το σιδηρομετάλλευμα αποτελείται από οξείδια του σιδήρου, με μικρή περιεκτικότητα νικελίου, μας πληροφορεί ο κος Σταματάκης. Το μετάλλευμα του Αιγάλεω δεν έχει μεταλλοφορία “τύπου Λαυρίου”, δηλαδή δεν περιέχει χαλκό, μόλυβδο και ασήμι, γι’ αυτό δεν αξιοποιήθηκε στην αρχαιότητα, αντίθετα με ό,τι συνέβη σε μεγάλη έκταση στο Λαύριο. Μοιάζει με το μετάλλευμα της Λάρυμνας και της Εύβοιας, όπου έχει τα ορυχεία της η “Λάρκο”. Πρόκειται για ατόφιο σίδηρο, που απαιτεί μόνο θερμική επεξεργασία.»
Η δημιουργία του σιδηρομεταλλεύματος του Διομήδειου είναι μια περιπετειώδης ιστορία διάρκειας εκατομμυρίων χρόνων. Πρόκειται για ιζηματογενή απόθεση της περιόδου του Ιουρασικού (190 έως 145 εκατ. χρόνια πριν).