Κύπρος – Λωζάννη – Θράκη – Μαδρίτη – Αιγαίο… αλλά και Ιόνιο με Αλβανούς αντιγραφείς της Άγκυρας!

γράφει ο Κίμωνας Ε. Φουντούλης

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε
και δημοσιεύθηκε αρχικά πριν ένα και πλέον χρόνο. Τότε ο κ. Ερντογάν δεν
αμφισβητούσε λεκτικά τη συνθήκη της Λωζάννης (…αλλά επί ενενήντα χρόνια η χώρα
του την παραβιάζει συστηματικά όπου και όποτε μπορεί), στην Τουρκία δεν είχε
προκύψει πραξικόπημα και οι διαπραγματεύσεις για το μέλλον της Κύπρου δεν είχαν
προχωρήσει στο σημερινό στάδιο. Τότε κατατέθηκαν σκέψεις προβληματισμού ως
πρόκληση για προετοιμασία εναλλακτικής(-ων) λύσης(-εων) σε πιθανότατη περίπτωση
που η Τουρκία θα απαιτούσε διατήρηση των κεκτημένων της (εγγυήσεις και
στρατιωτική παρουσία, στην (αν)ελεύθερη, (μη) ενιαία και (αντι-) λειτουργική
δημοκρατία» που κατά τη γνώμη του γράφοντος, προετοιμάζεται στην Κύπρο.

Θυμίζουμε πως κάθε συναλλαγή με την
Τουρκία μπορεί να αποδώσει μόνο μετρητοίς! Ότι πάρεις στο χέρι την ώρα που
υπογράφεις. Ότι αφεθεί σε βάθος χρόνου, ακόμη και μιας (1) ώρας, είναι βέβαιο
πως θα αποτελέσει αντικείμενο υπαναχώρησης, παρασπονδίας, από τον ισχυρότερο
και αποδεδειγμένα κακόβουλο και κακόπιστο γείτονα. (Όταν όμως ο γείτονας έχει
παραβεί πολλές συμφωνίες, γιατί εσύ να είσαι συνεπής;)
Θα ήταν ευχής έργο ένα κίνημα
Τουρκοκυπρίων που να επεδίωκε πολιτική αυτονομία από την «Μητέρα πατρίδα»
Τουρκία. Σύμφωνα με αρκετούς Ελληνοκυπρίους, υπάρχουν αξιόπιστοι συνομιλητές
μεταξύ των Τουρκοκυπρίων. Είναι όμως ελεύθεροι, θα είναι κάποτε ελεύθεροι με
αυτή την Τουρκία;
Σε ό,τι αφορά τα θέματα της
Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Ελλάδας, όταν και όποτε αυτή
ανακηρυχθεί, τα πράγματα δεν είναι αυτόματα. Το Καστελόριζο θέλουμε να έχει
πλήρη δικαιώματα, αλλά αυτό δεν είναι άποψη όλων. Η χώρα μας έχει δικαίωμα
επέκτασης χωρικών υδάτων από έξη (6) σε 
δώδεκα (12) μίλια (με εξαίρεση την περιοχή εγγύς γειτονικών χωρών, όπου
ισχύει η αρχή της μέσης γραμμής – π.χ. ένα μίλι εμείς, ένα μίλι οι απέναντι). Η
διαδικασία αυτή για την οποία η Τουρκία μας έχει απειλήσει με πόλεμο, είναι
πολύ σημαντική. Έχει ένα «μειονέκτημα»… . Καθιστά το Αιγαίο ολοκληρωτικά σχεδόν
ελληνικό, περιορίζοντας τα διεθνή ύδατα. Αυτό δεν εμποδίζει τα εμπορικά πλοία,
δημιουργεί όμως συνθήκες ασφυξίας για το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό που μπορεί
να κινείται μόνο γιαλό – γιαλό! (Υπενθυμίζεται πως με την Συμφωνία της Μαδρίτης,
μετά τα Ίμια, η Ελλάδα αναγνώρισε τα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο
Αιγαίο!)
Αντιστοίχως, περιορίζει Ρωσικά και
Νατοϊκά πολεμικά πλοία προς και από τα Δαρδανέλια και τον Εύξεινο Πόντο. Γι’
αυτό και είχε προταθεί η δημιουργία «ζώνης αβλαβούς διέλευσης» στο κεντρικό
Αιγαίο, ώστε τα δώδεκα (12) ελληνικά μίλια να μην δημιουργήσουν αντιδράσεις
εκτός γειτόνων!
Στην άσκηση των δικαιωμάτων και
στην διασφάλιση των συμφερόντων μας είμαστε μόνοι μας. Χρειάζονται συμμαχίες, οι οποίες είναι πάντα για το συμφέρον όχι για το δίκιο, πρωτίστως όμως χρειαζόμαστε ισχύ.
Δική μας και ει δυνατόν εξελιγμένη από εμάς.
Εδώ υστερούμε και χρειάζεται πολλή
προσπάθεια. Παρά τα χρήματα που δαπανούμε στην άμυνα δεν πετύχαμε υψηλή
συμμετοχή της ελληνικής παραγωγής,. Στα λίγα που μπορούμε πια να διαθέτουμε
πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε ελληνικά μυαλά και χέρια ώστε οι προσαρμογές
της άμυνας να μεγιστοποιούν την ισχύ και την οικονομική ανάπτυξη. Είμαστε
υποχρεωμένοι να ξαναδούμε τα πλεονεκτήματα μας με εναλλακτικό σχεδιασμό,
φτηνότερο και προσαρμοσμένο στη κρίση (π.χ. νησιά-αβύθιστα ορμητήρια με
μεγαλύτερη φορητότητα εξοπλισμού, μη επανδρωμένες πτητικές και θαλάσσιες
συσκευές κ. ά. ). Ο τροχός δεν περιμένει να τον ανακαλύψουμε, υπάρχει,
καλούμαστε να τον προσαρμόσουμε στις ανάγκες και δυνατότητες μας, οργανώνοντας
και προβάλλοντας και μια διάσταση ασυμμετρίας απέναντι σε ισχυρότερους αλλά όχι
ανίκητους ή άτρωτους αντίπαλους. Χρειάζεται όμως και ηθικό καθώς και πολιτικές
αύξησης ή/και προβολής  μεγέθους του
Ελληνισμού και της Ελλάδας ( γεννήσεις, διατήρηση και ενσωμάτωση ομογένειας
αλλά και μεταναστών).

Ίσως είναι πολύς ο παραπάνω και ο
παρακάτω προβληματισμός για τοπικό μέσο επικοινωνίας. Ίσως και όχι. Εσύ
αναγνώστη μου θα κρίνεις!