Παλιά νταμάρια στο Χαϊδάρι: Αγχόνη για τον Δήμο ή σωτηρία για την πόλη;

Η επιτυχής αποκατάσταση του παλαιού λατομείου 
της οδού Μακεδονίας, παράδειγμα 
για το
μπαζωμένο νταμάρι της Οδού Μάνης


Θαλερότατο το πράσινο στο πάρκο της οδού Μακεδονίας, με τη φροντίδα του Δήμου. Γιατί «αμέλησαν» οι δημοτικές αρχές να κάνουν το ίδιο και στο νταμάρι της οδού Μάνης; 

Γράφει ο Κίμων Ε. Φουντούλης

Η φύση και η ιστορία της πόλης την έχουν «προικίσει» με παλιά νταμάρια, που σήμερα βρίσκονται εντός του αστικού ιστού. Ωστόσο ο Δήμος έχει κάνει εντελώς διαφορετική διαχείριση σ’ αυτά. Πολύ ενδεικτική είναι η σύγκριση μεταξύ του λατομείου του οδού Μακεδονίας, όπου έγινε επιτυχημένη παρέμβαση, και αυτού της οδού Μάνης, όπου, περιέργως, δεν έγινε καμία δημόσια παρέμβαση, αν και ανήκει 100% στην περιουσία του Δήμου. Η υπόθεση έχει σοβαρότατες οικονομικές και νομικές προεκτάσεις, οι οποίες, ανάλογα με την έκβασή τους, μπορούν να αποβούν καταστρεπτικές για το ταμείο του Δήμου. Ας τα δούμε πιο αναλυτικά. 

Μία θετική, αλλά όχι
ανέφελη παρέμβαση
Οι τοίχοι αντιστήριξης
των πρανών, οι πυκνές φυτεύσεις και τα
διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης φυτών
αλλά και κατασκευών, συντελούν στη
συγκράτηση του προβληματικού ανάγλυφου
του παλαιού νταμαριού, στολίζοντας παράλληλα τη
γειτονιά και τη πόλη.
Στην σημερινή οδό
Μακεδονίας, το παλιό χωμάτινο μονοπάτι
πρόσφερε πρόσβαση σε πιτσιρικάδες για
να κουτρουβαλήσουν στις απότομες, μπαζωμένες και ακατάλληλες για δόμηση
πλαγιές του εγκαταλελειμμένου σε
κοινόχρηστη χρήση νταμαριού (ως επικίνδυνο
μονοπάτι και τσουλήθρα που με βροχή
γινόταν ως και… νεροτσουλήθρα!). Πότε;
Πριν σαράντα σχεδόν χρόνια για τον γράφοντα και τους συμμαθητές του, γι’ άλλους περισσότερα και για νεότερους
μέχρι την κατασκευή της σημερινής
«πλατείας».
Η επικινδυνότητα του
χώρου ως μπαζωμένο λατομείο ήταν προφανής
και γνωστή. Η τεκμηρίωσή της πρέπει να
‘ναι στη διάθεση της δημοτικής αρχής, αλλά και της Νομικής ,Υπηρεσίας του Δήμου
μας, ανά πάσα στιγμή. Κι αυτό είναι ευθύνη
της Τεχνικής Υπηρεσίας και της δημοτικής
αρχής!
Η επικίνδυνη εκκρεμότητα
30 ετών

Το μπαζωμένο νταμάρι της οδού Μάνης, άδειο από δέντρα, όπως ήταν πριν την παρέμβαση κατοίκων και μαθητών, με την αρχική συνδρομή του ΑΣΔΑ.
Αναλόγως πληροφορημένη
για τα αναγκαία έργα αντιμετώπισης
κατολισθήσεων, αντιστήριξης κλπ, πρέπει
να είναι η Νομική Υπηρεσία και για την
περίπτωση της προβληματικής και
ακατάλληλης για δόμηση έκτασης στο
παλιό νταμάρι της οδού Μάνης (ΟΤ 388), στο
Άνω Δάσος. Ώστε να μπορεί να τεκμηριώνει
νομικά σε όποιο επίπεδο της δικαιοσύνης
απαιτηθεί, το βάρος που έχουν αναλάβει
οι Έλληνες φορολογούμενοι με την ένταξη
της περιοχής στο σχέδιο πόλης. Οικονομικό
βάρος που θα δείχνει τι προκάλεσε η
δράση εκμεταλλευτών και φερόμενων ως
ιδιοκτητών του συγκεκριμένου μπαζωμένου
χώρου, μπαζωμένου σε βάθος που φαίνεται
να ξεπερνά και τα είκοσι (20) μέτρα!
Σήμερα στο πάρκο μεγαλώνουν περισσότερα από 200 δέντρα και θάμνοι και σχεδιάζεται από τους κατοίκους η φύτευση 50 ακόμη φέτος τον Μάρτιο. Ο τόπος αλλάζει όψη και γίνεται σημείο έλξης σε παιδιά και περιπατητές.
Οι τωρινές ζωντανές,
ανθισμένες κι ολόδροσες εικόνες της
οδού Μακεδονίας δείχνουν το δρόμο για
ανάλογες παρεμβάσεις και στην περίπτωση
της οδού Μάνης, έστω και κατά θέσεις.
Χρειάζεται μελέτη, σχέδιο, κοστολόγηση,
αποφασιστικότητα και επιμονή. Όπως
δείχνουν τα αποτελέσματα των φυτεύσεων στο παλιό νταμάρι της οδού Μάνης, καρπός
φροντίδας ελάχιστων νταμαρίστας (!), η
εικόνα μπορεί να βελτιωθεί πολύ σύντομα,
εφόσον διασφαλιστεί η άρδευση.
Δεδομένα, προκλήσεις
και προοπτικές
Μια μάχη εναντίον της
απληστίας και σπέκουλας περί τη γη στο
Άνω Δάσος, φαινόμενο διαχρονικό στο
Χαϊδάρι, δίνεται από πολύ μικρό αριθμό
πολιτών που τιμάμε την ιδιότητα αυτή.
Δίχως –ισμούς και στρατούς. Με μόνα
όπλα τη διαφάνεια, τη τεκμηρίωση, την
αλήθεια, αλλά και τις… τσάπες μας.
Ας ανασκουμπωθεί η
δημοτική αρχή, που ως αντιπολίτευση
απείχε εκκωφαντικά από τη παραπάνω
προσπάθεια. Δεν δύναται να της το θυμίσει ούτε η τοπική Νέα Δημοκρατία ούτε ο τοπικός
ΣΥΡΙΖΑ ούτε το τοπικό όλον ΠΑΣΟΚ, που επίσης απείχαν. Όμως εμείς μπορούμε.
Υπάρχει χρόνος,
χρειάζεται τρόπος, απαιτείται δουλειά!
Πολλή πολιτική, τεχνική και νομική
δουλειά και είναι ώρα να προκύψουν οι
εθελοντές / πιονέροι / αφιλοκερδείς / σταχανοβίτες
(χεριών και πνεύματος) /… της πλειοψηφίας, που -είθε- θα μας βάλουν τα γυαλιά. Σε ένα πόλεμο
όχι απέναντι στον ανώνυμο ιμπεριαλισμό,
αλλά απέναντι σε μεσαία και μεγάλα, για
το δήμο μας, επώνυμα συμφέροντα γης. Στο
δια ταύτα. Ας «σπάσουν τα αυγά».
Ειδάλλως ο Δήμος μας
φορτωμένος με πέντε έως έξι (5-6) εκατομμύρια
ευρώ για την αποζημίωση του νταμαριού της οδού Μάνης, όπως προαλείφεται από παλαιότερη
δικαστική απόφαση βασισμένη και σε,
εσφαλμένες και βλαπτικές για το δήμο
μας, εκτιμήσεις- καταθέσεις στελεχών
του Δήμου μας, θα βρεθεί αντιμέτωπος με
τη χρεωκοπία, βαρύ «μνημόνιο», αδιανόητες
αυξήσεις δημοτικών τελών.
Στην ίδια περιοχή, όπου
πρέπει να αντιμετωπιστεί η παραπάνω
απειλή, υπάρχει και η αποσιωπημένη, επί
της ουσίας, -πλην των αγωνιζόμενων κατοίκων που προαναφέρθηκαν- δυνατότητα ανάκτησης μη
δηλωθέντων μεριδίων γης σε χρήμα και
γη, από λίγους, μεγάλους, αρχικούς
ιδιοκτήτες. Υπογραμμίζεται το αρχικοί
ιδιοκτήτες, διότι διάφορα παπαγαλάκια,
του «βαθέως Δήμου» και ποικίλων πολιτικών
τοποθετήσεων, προσπαθούν να τρομοκρατήσουν
σημερινούς ιδιοκτήτες για να βρουν
σωσίβιο, δικό τους και των πελατών –
συμφερόντων που πρακτορεύουν ή/και
ανέχονται.
Ο αγώνας είναι μπροστά
μας, παρά το χρόνο που χάθηκε. Εμείς θα
εξακολουθήσουμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε
για μην πετύχει το «στήσιμο του ματς»!
Εσύ αξιότιμε(-η)
αναγνώστη(-ρια) ;

ΣΧΕΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ
– 

– 


–