Δεν χρειαζόμασταν βέβαια μια έγγραφη επιβεβαίωση από δημόσια αρχή γι’ αυτό που βλέπουν τα μάτια μας, αλλά είναι ευπρόσδεκτη κι αυτή, όταν κρατικά στελέχη διατείνονται ότι το Πάρκο Νεολαίας δεν είναι δάσος, διότι αυτό δείχνει ο δασικός χάρτης, προκειμένου να φέρουν τις μπετονιέρες στο βουνό.
Θυμίζουμε ότι η επίκληση του “τύπου”, ότι δηλαδή δεν αναγράφεται στο δασικό χάρτη της περιοχής μας ως δασική η εν λόγω έκταση, ήταν το βασικό στοιχείο της επιχειρηματολογίας της κρατικής αντιπροσωπείας στο Δημοτικό Συμβούλιο Χαϊδαρίου. Στο σχετικό άρθρο μας γράφαμε: “Ως προς τη μη “δασικότητα” του χώρου στους δασικούς χάρτες, πράγμα που αποτελεί βασικό επιχείρημα του ΤΑΕΘΑ για το τσιμέντωμα: Η διαφορά της πραγματικότητας στο έδαφος και των δημόσιων εγγράφων είναι προφανέσταστη. Ο χώρος είναι δάσος. Ο Δήμος έκανε ένσταση για τον μη χαρακτηρισμό και την απέρριψαν…”
Όμως έρχεται ένα άλλο δημόσιο έγγραφο το οποίο βεβαιώνει ότι το Πάρκο Νεολαίας είναι δάσος και μάλιστα απαιτεί την προστασία του. Είναι η Απόφαση της Περιφέρειας Αττικής για την εφαρμογή μέτρων προστασία των δασών της Δυτικής Αττικής για την τρέχουσα αντιπυρική περίοδο, μεταξύ των οποίων ρητά αναφέρεται το Πάρκο Νεολαίας Χαϊδαρίου.
Πιο συγκεκριμένα, είναι η “Εφαρμογή Μέτρου Απαγόρευσης διέλευσης, παραμονής και κυκλοφορίας προσώπων και οχημάτων, σε περιοχές NATURA, καθώς και σε δασικά οικοσυστήματα, πάρκα και άλση, όπως ορίζονται στις διατάξεις του ν.998/1979 (Α’289), της Π.Ε. Δυτικού Τομέα Αθηνών κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου 2026″.
Σε εδάφιό της αναγράφεται: “Στο Πάρκο Νεολαίας στο Δήμο Χαϊδαρίου ισχύει καθολική απαγόρευση εισόδου, διέλευσης, παραμονής και κυκλοφορίας προσώπων και οχημάτων” (σε περίπτωση κατηγορίας κινδύνου 4 και 5). Δεν είναι κάτι καινούργιο. Το ίδιο εφαρμόζεται εδώ και πολλά χρόνια για να προστατευτεί το δάσος.
Πώς λοιπόν θα μπουν να χτίσουν για κοινωνική κατοικία σε ένα δασικό χώρο που χρησιμοποιείται εδώ και 30 και πλέον χρόνια από τους πολίτες σαν πάρκο; Σίγουρα θα είναι η πιο γκροτέσκα πολεοδόμηση στην Ευρώπη! Αντί να κοιτάξουν τις άφθονες εναλλακτικές που παρέχει η λίστα ακινήτων του κράτους, μπαίνουν σε αυτό που νομίζουν ότι είναι εύκολη και γρήγορη λύση.
Γιά να μην παρεξηγηθώ…κι εγώ μαζί σας είμαι κατά των σχεδίων τσιμεντοποίησης όχι μόνο του επονομαζόμενου “ΠΑΡΚΟΥ ΝΕΟΛΑΙΑΣ” αλλά ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ του πρώην στρατοπέδου “Γ.ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ”….ΑΛΛΑ
κατά την άποψή μου δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη του δασικού χαρακτήρα κάποιας περιοχής μία απόφαση της περιφέρειας που επιβάλλει απαγόρευση κυκλοφορίας σε συγκεκριμένη εδαφική έκταση λόγω του κινδύνου πυρκαϊάς όταν υφίστανται επικίνδυνες μετεωρολογικές συνθήκες.
Ισχυρό διοικητικά αποδεικτικό μέσο αποτελεί το περιεχόμενο των κυρωμένων δασικών χαρτών είτε μας αρέσει-είτε όχι.
Και δυστυχώς η συγκεκριμένη εδαφική έκταση που καταλαμβάνει το Πάρκο Νεολαίας…ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΑΣΙΚΗ.
Όταν αναρτάται ένας δασικός χάρτης υπάρχουν τα εξής ένδικα και λοιπά μέσα εναντίον του:
1.) Αντιρρήσεις κατά του περιεχομένου του δασικού χάρτη:Αυτό είναι το πρώτο και βασικότερο βήμα. Οι αντιρρήσεις υποβάλλονται ηλεκτρονικά εντός της αποκλειστικής προθεσμίας που ορίζεται μετά την ανάρτηση του χάρτη. Εξετάζονται από τις Επιτροπές Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΕΠ.Ε.Α.). Στόχος είναι η διόρθωση σφαλμάτων στην ερμηνεία των αεροφωτογραφιών ή στην εφαρμογή της δασικής νομοθεσίας.
Προσφυγή κατά των αποφάσεων των ΕΠ.Ε.Α.:Αν η Επιτροπή Εξέτασης Αντιρρήσεων απορρίψει την αντίρρησή σας, μπορείτε να προσβάλετε την απόφαση αυτή δικαστικά (συνήθως με αίτηση ακύρωσης στο αρμόδιο Διοικητικό Εφετείο ή στο ΣτΕ, ανάλογα με την περίπτωση).
2.) Αίτηση Διόρθωσης Πρόδηλου Σφάλματος:Χρησιμοποιείται για κραυγαλέα λάθη (π.χ. λάθος οριοθέτηση οικισμού, τεχνικά λάθη στην αποτύπωση, παράλειψη διοικητικών πράξεων). Είναι μια πιο απλή διαδικασία που μπορεί να γίνει και χωρίς την καταβολή ειδικού τέλους, εφόσον το σφάλμα είναι προφανές.
3.) Αίτηση Ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ):Ασκείται κατά της απόφασης κύρωσης του δασικού χάρτη. Στρέφεται κατά της διοικητικής πράξης στο σύνολό της ή κατά συγκεκριμένου τμήματος αυτής, εφόσον θεωρείται ότι η κύρωση παραβιάζει τον νόμο ή το Σύνταγμα.
ΕΡΩΤΩ λοιπόν: Όταν αναρτήθηκε ο δασικός χάρτης που δεν χαρακτηρίζει το πάρκο νεολαίας ΠΟΙΑ από τα παραπάνω διοικητικά και ένδικα μέσα άσκησε ο Δήμος Χαϊδαρίου και ΠΟΤΕ ήταν χρονικά το κρίσιμο σημείο (ημερολογιακά) γιά την προβολή ενός εκάστου τελικά εξ αυτών?
Με εκτίμηση