Ο συμπολίτης Αποστόλης Κυρ. αναδεικνύει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας, που αφορά -τι άλλο;- τη δυτική Αθήνα. Πρόκειται και πάλι για το μέγα θέμα των σκουπιδιών και συγκεκριμένα την ανεξέλεγκτη καύση κάθε είδους υλικών με πολύ επικίνδυνα – τοξικά κατάλοιπα. Το κεντρικό πρόβλημα είναι ότι εξακολουθεί να καίγεται το εργοστάσιο ανακύκλωσης που δηλητηρίασε την Αθήνα τον Ιούνιο του 2015, αλλά δεν είναι μόνο αυτό…

Γράφει ο αναγνώστης μας: 

Κατοικώ στο Δάσος Χαϊδαρίου και εργάζομαι στον Ασπρόπυργο. Σε περιοχές του Ασπροπύργου, ακριβώς πίσω από το Δάσος δηλαδή, γίνεται εκτεταμένη καύση ελαστικών και άλλων τοξικών υλικών σε υπερβολικό βαθμό, που σίγουρα επηρεάζει και την υγεία των κατοίκων του Χαϊδαρίου.
 
Αυτή την περίοδο γίνεται ένα διαδικτυακό ψήφισμα για την ανάδειξη του προβλήματος και θεωρώ πως θα ήταν καλό να βοηθήσετε στην ενημέρωση των πολιτών για αυτό το θέμα και όλοι να υπογράψουμε, για να ληφθούν κάποτε μέτρα.
 
Περισσότερες πληροφορίες για το ψήφισμα σε αυτό το link: https://secure.avaaz.org/el/petition/STON_PROThYPOYRGO_ALEXI_TSIPRA_O_ASPROPYRGOS_EKPEMPEI_SOS/?aEiczfb
Το “Χαϊδάρι Σήμερα” μίλησε με κάτοικο της Νέας Ζωής Ασπροπύργου, την κ. Σοφία Γαυρίδου, που είναι πολύ προβληματισμένη, όπως όλοι οι κάτοικοι της περιοχής.
Είπε στο Χαϊδάρι Σήμερα: 
“Κάθε βράδυ, αν κοιτάξεις στην πεδιάδα του Ασπροπύργου, θα δεις πολλές φωτιές σε διαφορετικά σημεία. Τις βάζουν Ρομά και άλλοι συλλέκτες καλωδίων, για να κάψουν το πλαστικό και να πάρουν τον χαλκό. Υπάρχουν όμως και άλλοι που βγάζουν τον χαλκό χωρίς να καίνε τα καλώδια. Επίσης ακόμα καίγεται, εδώ και τρία σχεδόν χρόνια, το εργοστάσιο ανακύκλωσης και η φωτιά που καίει κάτω από τους σωρούς των σκουπιδιών δεν θα σβήσει αν δεν σκεπάσουν τα υλικά με χώμα. Με μια μάνικα δεν γίνεται τίποτε. Φοβόμαστε τον καρκίνο και κανένας δεν παίρνει πρωτοβουλίες, ούτε ο Δήμος ούτε η Αστυνομία. Η Πυροσβεστική δεν παρεμβαίνει ποτέ για τις φωτιές που ανάβουν κάθε βράδυ για το κάψιμο των καλωδίων, αλλά μια μέρα που η θεία μου έβαλε φωτιά για να κάψει τα χόρτα στον κήπο της εμφανίστηκε πυροσβεστικό όχημα σε λίγα λεπτά! Η κατάσταση χειροτερεύει διαρκώς και ο πατέρας μου μου λέει ότι εδώ δεν υπάρχει ζωή. Με προτρέπει να φύγω.” 
Το κείμενο στο avaaz.org, στο οποίο μάς καλεί ο επιστολογράφος μας να υπογράψουμε, αναφέρει:
Γιατί είναι σημαντικό;
Kίνδυνος για την Δημόσια Υγεία και το περιβάλλον από την συνεχιζόμενη καύση ελαστικών, πλαστικών κλπ στον Ασπρόπυργο. 
Επειδή Όλοι οι Άνθρωποι είναι Ίσοι και έχουν τα ίδια Δικαιώματα στην Αξιοπρεπή ζωή και στην Υγεία, ανεξάρτητα από τη περιοχή που μένουν, εκφράζουμε την ανησυχία μας αλλά και την δικαιολογημένη οργή , για τη συνεχιζόμενη καθημερινή καύση πλαστικών, ελαστικών κλπ, στην Περιοχή του Ασπροπύργου. Τον Ιούλιο του 2015 που εκδηλώθηκε η φωτιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στην περιοχή του Ασπροπύργου και μετά από τρία σχεδόν χρόνια, όλη η περιοχή είναι γεμάτη καπνούς από τα πλαστικά και τα άλλα υλικά που συνεχίζουν να καίγονται σε πολύ αργούς ρυθμούς, σκορπίζοντας στην περιοχή τοξικές ουσίες (διοξίνες, φουράνιο κ.α) που δηλητηριάζουν την ατμόσφαιρα, απειλούν την δημόσια υγεία, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα υγείας στους κατοίκους της περιοχής και σε όσους επισκέπτονται ή εργάζονται στη περιοχή, χωρίς να γίνεται καμία ενέργεια από την πλευρά της πολιτείας, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες. Σύμφωνα με την έκθεση του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστημών “ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ” κατά την καύση πλαστικών, ελαστικών κ.α παράγονται σημαντικές ποσότητες επιβλαβών χημικών ουσιών επικινδυνότερες των οποίων είναι οι διοξίνες, τα φουράνια οι πολυαρωματικοί υδρογονάνθρακες, τα βαρέα μέταλλα και τα μικροσωματίδια PM‐10 και ΠΜ‐2,5 . Ολες αυτές οι ουσίες μολύνουν τον αέρα, εναποτίθενται στο έδαφος, στα φυτά, στα επιφανειακά νερά και τέλος καταλήγουν στα τρόφιμα. 
Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO), έχουν χαρακτηρίσει τις διοξίνες καρκινογόνες για τον άνθρωπο και υπεύθυνες για άλλες σοβαρές βλάβες. 
Αυτό που ζητάμε είναι να σταματήσει επιτέλους η επιβάρυνση της Δημόσιας Υγείας στην Περιοχή και του περιβάλλοντος. Αυτό που ζητάμε είναι το αυτονόητο, το δικαίωμα των πολιτών να ζουν με αξιοπρέπεια σε ένα καθαρό περιβάλλον και το μόνο που χρειάζεται είναι πολιτική βούληση. 
Στη περιοχή κατοικούν Άνθρωποι που δεν έχουν την δύναμη να Υψώσουν την Φωνή τους και να ζητήσουν βοήθεια, θεωρούν ότι είναι ξεχασμένοι από τον Θεό και την Πολιτεία. Επίσης δραστηριοποιούνται και εταιρίες, όσες έχουν αντέξει από την Οικονομική Κρίση και παλεύουν κάτω από αντίξοες συνθήκες και αυτή η κατάσταση, δημιουργεί επιπλέον δυσκολίες και επιβάρυνση στην ομαλή λειτουργία τους. Ευελπιστώντας ότι θα λάβετε σοβαρά υπόψη σας τα παραπάνω που αν δεν σταματήσουν, όσα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, συστήματα για την Υγεία και την Ασφάλεια και αν εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις ως υπεύθυνοι εταιρικοί πολίτες, μηδενίζονται ή επιβαρύνονται οικονομικά και κοινωνικά, επειδή επέλεξαν να δραστηριοποιηθούν στην περιοχή, περιοχή που την αγάπησαν, την σέβονται και θέλουν κάποια στιγμή να αναβαθμιστεί.

 

Ανακύκλωση με επικίνδυνες μεθόδους

Περίπου 30.000 Ρομά, με προέλευση κυρίως από την Αλβανία και τη Βουλγαρία, έχουν εγκατασταθεί στην Αττική και επιδίδονται στην καύση καλωδίων, αγνοώντας τους σοβαρούς κινδύνους που συνεπάγεται αυτή η παράνομη δραστηριότητά τους για την υγεία των ίδιων και των κατοίκων του Λεκανοπεδίου, αλλά και την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα που αναπνέουμε. 

Συγκεντρωμένοι σε τριτοκοσμικούς καταυλισμούς χωρίς τις στοιχειώδεις υποδομές, στον Ασπρόπυργο, τα Μεσόγεια κοντά στην Αττική οδό και τον Ταύρο, αναλαμβάνουν τη «βρόμικη δουλειά» για λογαριασμό των σκραπατζίδικων που λειτουργούν σε διπλανούς χώρους, κατά παράβαση των νόμων στις περισσότερες περιπτώσεις.

Η αποκάλυψη έγινε το 2011 από τη Μαργαρίτα Καραβασίλη, ειδική γραμματέα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος. Τόνισε τότε, σε ειδική ημερίδα του Δήμου Ταύρου, ότι το υπουργείο Περιβάλλοντος έχει επεξεργαστεί συνολικό σχέδιο για να σταματήσει η καύση καλωδίων, κατά την οποία παράγονται διοξίνες και φουράνια, ουσίες ιδιαίτερα τοξικές ακόμη και σε απειροελάχιστες ποσότητες.

Παραδέχθηκε ότι το κίνητρο που τροφοδοτεί τη «μαφία του χαλκού» είναι η μεγάλη διαφορά τιμής ανάμεσα στα ανεπεξέργαστα καλώδια και άλλα μεταλλικά αντικείμενα και στα «καμένα». Το αντίδοτο στο πρόβλημα είναι η ένταξη των ομάδων Ρομά που βρίσκονται στον Ταύρο σε συστήματα ανακύκλωσης, που προωθεί το υπουργείο Περιβάλλοντος.

Με φορείς που θα οργανώσουν μόνοι τους θα συγκεντρώνουν τα υλικά και θα τα παραδίδουν σε πιστοποιημένους φορείς οι οποίοι διαθέτουν υποδομές για την ακίνδυνη επεξεργασία τους. «Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι Ρομά θεωρούνται οι καλύτεροι συλλέκτες υλικών που προσφέρονται για ανακύκλωση και θέλουμε να το αξιοποιήσουν με ασφαλή τρόπο», τόνισε ο Δημήτρης Χωματίδης από την Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, που ενημέρωσε ότι το σύστημα εφαρμόστηκε με επιτυχία σε καταυλισμό Ρομά κοντά στην Κόρινθο.

Όσα συμβαίνουν σήμερα στον Ασπρόπυργο δείχνουν, δυστυχώς, ότι η προσπάθεια ένταξης των Ρομά σε οργανωμένο – ελεγχόμενο σύστημα ανακύκλωσης ατόνησε. Η Περιφέρεια Αττικής οφείλει να ενημερώσει τους πολίτες για το πρόβλημα, αλλά και για τις ενέργειές της να μπει μια τάξη, τόσο στο καιόμενο εργοστάσιο όσο και στην αναξέλεγκτη καύση καλωδίων από Ρομά.