Βρισκόμαστε σε φουλ αντιπυρική περίοδο, με υψηλές θερμοκρασίες και ανέμους να προκαλούν πονοκέφαλο για πυρκαγιά στις αρχές. Οι φωτιές γύρω ή ακόμη και μέσα στην πόλη είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Και όμως, κάθε τόσο κάποιοι ρίχνουν πυροτεχνήματα στο Δάσος και αλλού, ακόμη και όταν ο χάρτης πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής προστασίας δείχνει επίπεδο κινδύνου 4!

Η χρήση πυροτεχνημάτων απαιτεί άδεια από την αστυνομία και ειδικά κατά την αντιπυρική περίοδο (1 Μαΐου – 31 Οκτωβρίου) απαγορεύεται ρητά. Δυστυχώς όμως, όπως είδαμε στην αρχή του άρθρου, αυτό παραβιάζεται σχεδόν κάθε μέρα, και μάλιστα σε μια πόλη σαν το Χαϊδάρι, που εσωτερικά είναι γεμάτο πεύκα και γύρω-γύρω δάσος.

Ο κ. Γιώργος Μπρουσκάκης, υπεύθυνος του Γραφείου Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Χαϊδαρίου, κάνει μέσα από την εφημερίδα μας έκκληση στους συμπολίτες να πάψουν να να ρίχνουν βεγγαλικά, γιατί αυτά εγκυμνούν σοβαρούς κινδύνους πρόκλησης πυρκαγιάς. “Είναι αδιανόητο μια γιορτή ή μια τελετή να αποτελέσει αιτία καταστροφής”, μάς λέει.

Ο κ. Μπρουσκάκης εξηγεί ότι η κόμη ενός πεύκου αρπάζει πανεύκολα φωτιά. Ακόμα και μια μεμονωμένη συστάδα σε κατοικημένη περιοχή μπορεί να κάψει σπίτια, ειδικά τώρα το καλοκαίρι που είναι οι τέντες κατεβασμένες και ξύλινα ή πλαστικά έπιπλα στα μπαλκόνια. Τα ίδια ισχύουν φυσικά και για τη ρίψη πυροτεχνημάτων σε εκκλησίες κατά τη διάρκεια τελετών. Είναι απολύτως ανεύθυνο να το κάνει κανείς σε χώρους όπως της Παναγίτσας, της Αγίας Παρασκευής, του Προφήτη Ηλία κτλ., όπου υπάρχουν αλσύλια. Φυσικά είναι και παράνομο και ενέχει ποινικές κυρώσεις για τους παραβάτες.

“Δεν τα χρησιμοποιούμε έστω και αν υπάρχει ένα πεύκο ή ξερόχορτα σε ακτίνα εντός 100m.”, αναγράφεται σε οδηγίες χρήσης πυροτεχνημάτων. Επειδή λοιπόν ζούμε στο Χαϊδάρι, ας ξεχάσουμε τα πυροτεχνήματα το καλοκαίρι. Γιατί το κακό δεν αργεί να γίνει… Ποιος θέλει η γιορτή του να γίνει αφορμή πυρκαγιάς; Ας θημηθούμε πόσο ντροπιαστικά κατέληξε ένα γκλάμουρ πάρτυ στη Φιλοθέη, το 2004…

Μ.Χ.