Οι πεζογέφυρες και τα προβλήματα της Λεωφόρου Αθηνών

Χαϊδάρι Σήμερα Κυκλοφοριακές συμπεριφορές στο Χαϊδάρι: Πρόβλημα ωριμότητας, πολιτικής και υποδομών 1
Περνώντας τη λ. Αθηνών με κόκκινο...

Έχει ξεκινήσει ένας έντονος διάλογος  για τις πεζογέφυρες στη Λεωφόρο Αθηνών. Οι δικαιολογημένες αντιδράσεις αφορούν κατά κύριο λόγο τη χωροθέτηση. Η πεζογέφυρα στο Παλατάκι συναντά σφοδρότερες αντιδράσεις εξαιτίας της γειτνίασής της με το ιστορικό Παλατάκι και το κτήριο Γύζη.

Ήδη η Εφορία Νεωτέρων Μνημείων, προφανώς μετά τις αντιδράσεις, έχει διατάξει τη διακοπή των εργασιών. Αν ψάχνει κανείς σοβαρότητα, άντε να τη βρει.

γράφει ο Δημήτρης Τσουκάλης

Τα προβλήματα όμως που προκαλούνται από τη διέλευση της λεωφόρου Αθηνών από το μέσον της πόλης δεν θα λυθούν με τις πεζογέφυρες. Σίγουρα θα διευκολύνουν πολλούς συμπολίτες μας και θα κάνουν τη διέλευση στη Λεωφόρο ακίνδυνη, για όσους θα τις χρησιμοποιούν, στα συγκεκριμένα σημεία.

Όμως τα γενικότερα  προβλήματα  στη Λεωφόρο Αθηνών ούτε θα εκλείψουν ούτε θα ελαχιστοποιηθούν.

Θα συνεχίσουν πολλοί συμπολίτες μας, λίγο πιο πάνω ή λίγο πιο κάτω, να διασχίζουν κάθετα ή ακόμα και διαγώνια αυτόν τον τόσο επικίνδυνο δρόμο, πηδώντας ακόμα και τις μπάρες. Αυτή την εικόνα τη βλέπουμε όλοι καθημερινά.

Τα αυτοκίνητα θα συνεχίσουν να αναπτύσσουν ταχύτητες που πλησιάζουν, αν δεν ξεπερνούν, τα 100 χιλιόμετρα, κάνοντας εφιαλτικό τον θόρυβο, ιδιαίτερα για όσους κατοικούν κοντά στη Λεωφόρο και ανεβάζοντας την επικινδυνότητα στα ύψη.

Τα στις δύο πλευρές της Λεωφόρου είναι μονίμως κατειλημμένα από παρκαρισμένα αυτοκίνητα, έτσι που είναι αδύνατη όχι μόνο η διάβαση των πεζών, αλλά και η κίνηση των οχημάτων στη δεξιά λωρίδα. Ο εκνευρισμός, οι καθυστερήσεις και ο κίνδυνος ατυχημάτων μόνιμη κατάσταση.

Η Λεωφόρος έχει γεμίσει καταστήματα εστίασης (κυρίως καφέ), χωρίς να έχουν ούτε μια νόμιμη και ασφαλή  θέση στάσης ή στάθμευση. Η πολιτική να δίνονται άδειες, πέρα από κάθε λογική, θεωρείται ότι βοηθάει την ανάπτυξη. Να κλείνει δηλαδή ένα καφέ στην πλατεία και να ανοίγει ένα άλλο στην κεντρική λεωφόρο. Μιας και μιλάμε για τους ίδιους πελάτες της μεγάλης μας πόλης.

Αυτή η τριτοκοσμική κατάσταση, όπου η παρανομία βγάζει μάτι υποβαθμίζοντας την εικόνα της πόλης, θέτοντας σε κίνδυνο την περιουσία και τη ζωή αθώων ανθρώπων δεν ενοχλεί καθόλου αυτούς που θα ‘πρεπε να ενοχλεί.

Κι ενώ δεν κάνουν τίποτε για να επανέλθει η λογική και η νομιμότητα, δεν έχουν καμιά δυσκολία να διαθέσουν μερικά εκατομμύρια για έργα, πολλές φορές αμφίβολης σκοπιμότητας και αποτελεσματικότητας.  (Το ότι υπάρχουν δύο υπόγειες διαβάσεις, που βρίσκονται σε λάθος σημείο και δεν χρησιμοποιούνται σχεδόν από κανέναν, το αποδεικνύει.)

  • αν οι ταχύτητες των αυτοκινήτων ήταν 50 χιλιόμετρα την ώρα, όπως είναι σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο, αν οι πεζοί χρησιμοποιούσαν μόνο τα φανάρια για διέλευση.
  • αν τα πεζοδρόμια ήταν ελεύθερα και τα καταστήματα βρίσκονταν μόνο σε συγκεκριμένα σημεία και με αυστηρούς όρους.
  • αν οι υπόγειες διαβάσεις βρίσκονταν στα κατάλληλα σημεία και ελέγχονταν σχολαστικά,

τότε δεν θα χρειάζονταν αυτά τα κοστοβόρα και προβληματικά έργα και η εικόνα της πόλης θα ήταν πολύ διαφορετική.

Όμως σ` αυτή τη χώρα είναι πιο εύκολο να σκορπάς τα χρήματα των  φορολογούμενων, που δεν έχεις καν, από το να επιβάλλεις τη νομιμότητα και τους στοιχειώδεις κανόνες αρμονικής συμβίωσης και λογικής.

Τίποτε δεν αλλάζει και δεν θ’ αλλάξει, όσες χρεοκοπίες κι αν υποστεί. Έχει χρεοκοπήσει η ίδια η λογική εδώ και δεκαετίες.

Οι δύο τρύπες στο βουνό, στον Σκαραμαγκά, που ψάχνουν δρόμο, και ο «εναέριος» παιδικός σταθμός στο Άνω Δάσος, που περιμένει, ματαίως, τα νήπια να τα φέρει ο πελαργός, είναι αδιάψευστοι μάρτυρες.