Δημήτρης Σταυρίδης
Μέλος της Γραμματείας της ΑΣΚ-ΟΤΑ και μέλος των “Πολιτών σε Δράση” Χαϊδαρίου 

Ο Κωνσταντέλλος (δήμαρχος Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης και πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της ΠΕΔΑ) αδειάζει κυριολεκτικά τον ομοϊδεάτη και πολιτικό του ομογάλακτο Περιφερειάρχη Αττικής, Γιώργο Πατούλη.

Ζητά την ουσιαστική συμμετοχή των Δήμων της Αττικής στη διαδικασία της χωροθέτησης των προβλεπόμενων (στο Σχέδιο της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων) μονάδων απορριμμάτων.
Ζητά να μη χωροθετηθεί καμία νέα εγκατάσταση στο Δήμο Φυλής και στην ευρύτερη περιοχή.
Ζητά να δρομολογηθεί το οριστικό κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής.

Είναι αντίθετος με τη στροφή στην ενεργειακή αξιοποίηση των απορριμμάτων (βλέπε καύση σύμμεικτου σκουπιδιού), υπογραμμίζοντας ότι αυτή πρέπει να είναι η ύστατη λύση, αφού προηγουμένως υλοποιηθούν τα στάδια της διαλογής στην πηγή, της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης τους.

Προτάσσει έναν άλλο οικολογικό δρόμο διαχείρισης των απορριμμάτων με ένα συνεκτικό σχέδιο ανακύκλωσης, κομποστοποίησης και εκτροπής από την ταφή τους στον ΧΥΤΑ της Φυλής, καταγράφοντας στον Δήμο του υψηλές επιδόσεις.

Ζητά να δοθεί έμφαση στην προδιαλογή των σύμμεικτων απορριμμάτων, στην επαναχρησιμοποίηση και στην ανακύκλωση με αποκεντρωμένες μονάδες και να αποκατασταθεί ο χώρος του ΧΥΤΑ Φυλής, που επί χρόνια βαρύνεται με τη λειτουργία του ως χωματερής όλης της Αττικής.

Ζητά δηλαδή όλα όσα ζητάμε κι εμείς, οι αυτοδιοικητικοί της αριστεράς και οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση!

Κι αν αυτά απλώς τα ζητά ο Κωνσταντέλλος, που είναι ένας δεξιός δήμαρχος, εμείς πρέπει δυναμικά να τα απαιτούμε μέσα στο Περιφερειακό και στα Δημοτικά Συμβούλια, μέσα από τις ανακοινώσεις των Παρατάξεων και των Συνδυασμών της Αριστεράς στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, μέσα από τη δράση των κατοίκων των περιοχών της Δυτικής Αθήνας και μέσα από τις κινητοποιήσεις της ΠΟΕ-ΟΤΑ.

Δυστυχώς, μένουμε πίσω!
Δυστυχώς, η μεγαλύτερη περιβαλλοντική πληγή για τη Δυτική Αθήνα, η χαίνουσα και κακοφορμισμένη πληγή της χωματερής (κατ’ ευφημισμόν ΧΥΤΑ) παραμένει εδώ και δεκαετίες ανοικτή.

Πού είναι η δράση της Αριστεράς, πού είναι οι κινητοποιήσεις των Συλλογικοτήτων, πού είναι ο ακτιβισμός της νεολαίας και του οικολογικού κινήματος; Μάλλον θάφτηκαν κι αυτά κάτω από τα σκουπίδια!

Ή, ίσως, τα θεωρούμε ευτελή και δευτερεύοντα, ώστε να καταπιαστούμε αποφασιστικά μαζί τους.

Ή, τέλος, θα ασχοληθούμε μ’ αυτά, όταν με το καλό γίνουμε (ξανά) κυβέρνηση. Αλλά αν η “δεύτερη φορά αριστερά” δεν δει το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση, αν δεν αποφασίσει να χωροθετήσει μονάδες διαχείρισης απορριμμάτων με όποιο πολιτικό κόστος σημαίνει αυτό, αν δεν τολμήσει να συγκρουστεί μετωπικά με το παρακράτος του σκουπιδιού, που λυμαίνεται σήμερα το δημόσιο χρήμα κι αν δεν επιβάλει de facto το νέο μοντέλο διαχείρισης απορριμμάτων, που χρόνια τώρα ευαγγελίζεται, η χωματερή της Φυλής θα κληροδοτηθεί στα εγγόνια μας.