Κάθε πρωί που κίναγα να πάω στη δουλειά
Φεύγανε στη σειρά τα φορτηγάδικα
Ουρά κάνανε επιβατηγά σχολικά και σκουπιδιάρικα

Της Ιωάννας Χρονοπούλου

Καθημερινά Γολγοθάς η κυκλοφορία στην πόλη μας. Οκτώ η ώρα το πρωί και ζούμε της ψυχής μας τον τάραχο. Αδύνατο να διασχίσουμε τη Λεωφόρο που τέμνει το Χαϊδάρι και το χωρίζει σε 2, 3 , 4, 5 μέρη!

Αδιάβατο το ρεύμα προς Κόρινθο γιατί όλοι περνούν από εδώ για να κατευθυνθούν στα εργοστάσια και η Αττική Οδός κοστίζει. Τίγκα οι νταλίκες και τα φορτηγά. Ασπρόπυργο, Ελευσίνα, Μάνδρα, χιλιάδες εργαζόμενοι κατευθύνονται στα logistics και τη βιομηχανική ζώνη, μια περιοχή χωρίς μετρό, χωρίς συχνά λεωφορεία, χωρίς επαρκείς δρόμους! Όλοι αυτοί περνούν μέσα από την πόλη μας.

Στο κυκλοφοριακό κομφούζιο τα σχολικά λεωφορεία προσθέτουν κι αυτά τα μεγάλα λιθάρια τους στο γενικό Χάος. Και το καλύτερο από όλα; Κερασάρα στην τούρτα του μποτιλιαρίσματος τα απορριματοφόρα που βγαίνουν στο Δάσος, την ίδια ακριβώς ώρα, να μαζέψουν σκουπίδια! Ενημερώθηκε ο Δήμος, αλλά δεν…

Τι να περιμένουμε; Πόσο ακόμα κάρβουνο;

Οι νέες επεκτάσεις του Μετρό δεν περιλαμβάνουν την περιοχή μας, παρόλο που έχουμε το Πανεπιστήμιο, το Αττικό Νοσοκομείο, 2 ψυχιατρεία, το ΚΕΒΟΠ και άλλα στρατόπεδα στο Σκαραμαγκά. Θα λειτουργήσουν και τα ναυπηγεία. Από ποιους δρόμους θα μετακινούνται οι εργαζόμενοι; Oι νέες επεκτάσεις του Μετρό δεν περιλαμβάνουν ούτε τις περιοχές που μετακινείται για δουλειά ο πληθυσμός. Λέγεται πως θα συμπεριληφθούν μελλοντικά στην πορεία του Προαστιακού. Το Χαϊδάρι πουθενά. Φαίνεται πως θα παραμείνει ο μόνος Δήμος χωρίς μετρό, παραμένοντας έτσι για πάντα ένα χωριό στην είσοδο της πρωτεύουσας.

Προέχει η επέκταση προς Γλυφάδα (που διαθέτει ήδη τραμ αλλά δεν είναι τόσο γρήγορο!) Μάλιστα εξετάζεται στάση και στην Άνω Γλυφάδα, γιατί υπάρχουν πολλά αιτήματα των πολιτών εκεί. Επίσης η επέκταση προς το ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» φαίνεται πως κρίνεται ζωτικής σημασίας και θα προχωρήσει!

Φωτογραφίες 20/05 8.00 π.μ. Λεωφόρος Αθηνών, Ιερά Οδός, Σατωβριάνδου και παράλληλοι δρόμοι

Βίος αβίωτος. Πάμε άλλο ένα:
Σαν ξημερώνει Καθημερινή
το άγχος μου με πιάνει
μπαίνω στ’ αμάξι και αργώ
δεν έχω δρόμο ούτε πεζή να τον διαβώ / Βλαχοπούλου – Ηλιόπουλος.