Να γιατί έγινε το τροχαίο στην Κυπαρισσία

Η Ελληνική κοινωνία είναι πάλι συγκλονισμένη. Τρία παιδιά 15 χρονών έκαναν κοπάνα, πήραν το αυτοκίνητο της οικογένειας του ενός και βγήκαν -τρέχοντας- στην Εθνική. Δε γύρισαν ποτέ. Τρεις οικογένειες, συμμαθητές και φίλοι θα πρέπει τώρα να ζήσουν χωρίς τον Ενρίκο, τον Νίκο και τον Χρήστο.

Ειπώθηκαν πολλά. Οι δημοσιογράφοι χρησιμοποίησαν τις αγαπημένες τους εκφράσεις “τραγωδία” “συγκλονίζει” “θρήνος” κτλ. Το χειρότερο όμως είναι ότι κάποιος είπε “όσα δε φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η στιγμή”. Ναι, όλα τα δυστυχήματα γίνονται σε μια στιγμή.

Όμως το αυτοκίνητο με τα τρία παιδιά δε βρέθηκε στην Εθνική ξαφνικά με τρόπο μαγικό.
Η στιγμή προετοιμάστηκε πολλά χρόνια πριν.

– Το τροχαίο έγινε γιατί ένας 15χρονος οδηγούσε αμάξι.

– Έγινε γιατί ούτε αυτός ούτε οι φίλοι του είδαν τίποτα κακό στο να βγαίνεις στο δρόμο χωρίς δίπλωμα.
– Έγινε γιατί τα παιδιά πίστευαν ότι το να πηγαίνεις βόλτα με το αυτοκίνητο είναι πιο κουλ από το να πας μια βόλτα με τα πόδια.
– Τέλος, έγινε επειδή έτρεχαν, γιατί κάποιος, κάπου, κάπως τους είχε περάσει το μήνυμα πως ταχύτητα ίσον ελευθερία, επανάσταση, μαγκιά.

Κι έτσι έφυγαν τρία αμούστακα παλικαράκια.

– Έφυγαν γιατί ως κοινωνία αποτύχαμε να τους περάσουμε το μήνυμα ότι μαγκιά είναι πάνω απ’ όλα η εξυπνάδα να κάνεις τις σωστές επιλογές.
– Έφυγαν γιατί δε μπορέσαμε να τους μάθουμε πως οι κανόνες έχουν κάποιο νόημα, πως τα όρια ταχύτητας προστατεύουν, πως οι ζώνες σώζουν ζωές.
Σε μια κοινωνία που η παραβίαση κάθε κανόνα έχει γίνει θεσμός τα παιδιά έκαναν ό,τι έβλεπαν τους γύρω τους να κάνουν κάθε μέρα, μόνο που το έκαναν με πολύ μικρότερη πείρα και πολύ μεγαλύτερο ενθουσιασμό.
Κι έτσι τρεις ακόμη ψυχές θυσιάστηκαν στο τέρας της ασυδοσίας που έχουμε εκθρέψει και συνεχίζουμε να εκτρέφουμε καθημερινά. Πόσες ακόμη;

Αν συνεχίσουμε να πιστεύουμε ότι τα τροχαία οφείλονται στην “κακιά στιγμή” κι όχι στις επιλογές μας (οδηγών, πολιτείας, κτλ) τότε ποτέ δε θ’ αλλάξουμε αυτές τις επιλογές και τα τροχαία θα συνεχίζονται.
Είναι καιρός να πούμε φτάνει!
Φτάνουν τρία παιδιά στην Κυπαρισσία.
Φτάνουν δυο φοιτητές στα Κουνουπιδιανά.
Φτάνουν τέσσερις ψυχές στη Θήβα.
Φτάνουν τα πέντε παλικάρια στον Εύοσμο.

Τα τροχαία είμαστε εμείς.
Εμείς λοιπόν μπορούμε να τα μειώσουμε , αρκεί ν’ αλλάξουμε επιλογές – ως άτομα και κοινωνία. Τι κάθεστε; Ας αρχίσουμε!