Το κράτος, ο Δήμος και οι πολίτες. Παλιοί αντίπαλοι σ’ αυτόν τον τόπο… Ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι ποιότητα ζωής, στη Δυτική Αττική θεωρείται εχθρός της ανάπτυξης και αδικαιολόγητη σπατάλη πόρων. Μέχρι που κάποιοι “παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους”. Για κοιτάξτε το πιο προσεκτικά, δεν μοιάζει με όαση ζωής μέσα στην έρημο;

Δημητρης Μοσχοπουλος

Στο κέντρο του συνοικισμού Νεόκτιστα, το 1984 μια χούφτα άνθρωποι από τον σύλλογο “Δημιουργία” καταπατήσαμε αυτόν τον μικρό λόφο 30 στρεμμάτων (αφού οι αρχές δεν επέτρεπαν να δεντροφυτεύσουμε). Ξεκινήσαμε με προσχώσεις από χώματα που έφερναν φορτηγά και ένα μηχάνημα που μας είχε δώσει ένας φίλος να διαμορφώνουμε το χώρο. Φτιάξαμε τρία επίπεδα στρόγγυλα.

Πρώτη δεντροφύτευση 600 δέντρα, δεύτερη δεντροφύτευση πάνω από 1.000 δέντρα. Πότισμα με το χέρι και από δεξαμενή.

Το κυνήγι από το Δασαρχείο ανελέητο και μια φορά αυτόφωρο. Καταφέραμε και μας έδωσαν την χρήση του λόφου, όπου και με την σειρά μας την παραχωρήσαμε για να γίνουν έργα ποιότητας (αθλοπαιδιές κ.ά) στο Δήμο.

Κάποια προχώρησαν, κάποια δυστυχώς έμειναν στο χαρτί και σε όλα τα άλλα που γνωρίζουμε όλοι μας…

Δυστυχώς δεν έχει γίνει τίποτα άλλο… Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχει μια όαση πρασίνου μέσα στην υποβαθμισμένη περιοχή μας.