Κακώς υποδέχτηκε ο Μιχάλης Σελέκος τον πρόεδρο της Γερμανίας στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου;

Η συμβολική παρουσία του Γερμανού προέδρου Φραντς Βάλτερ Σταϊνμάιερ στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου, κατά την πρόσφατη επίσημη επίσκεψή του στην Ελλάδα, έγινε θέμα αντιπαράθεσης στο ακροατήριο της ευρύτερης Αριστεράς. “Έπρεπε να τον υποδεχτεί και να τον ξεναγήσει ο κομμουνιστής δήμαρχος, ναι ή όχι;” είναι το ερώτημα. Για κάποιες δυνάμεις η απάντηση είναι ξεκάθαρα “Όχι”. 

του Μενέλαου Χρόνη

“Ο Δήμαρχος και στέλεχος του ΚΚΕ, του Χαϊδαρίου, αντί να αντιδράσει, παριστάνει τον συνοδό και τον ξεναγό ενός Γερμανού Προέδρου, εκφραστή ενός Γερμανικού κατεστημένου, που στην πράξη γυρίζει την πλάτη στις υποχρεώσεις της χώρας του απέναντι στα θύματα του ναζισμού στην πατρίδα μας και ενορχηστρώνει όλο το παιχνίδι της μεταμνημονιακής κηδεμονίας και λιτότητας της χώρας μας”, γράφει το iskra.gr.

Θα ήταν προτιμότερο, σύμφωνα με αυτή τη λογική, ο Μιχάλης , ως κομμουνιστής, να προτιμήσει να μείνει έξω από το σύρμα του στρατοπέδου. Με ένα πανό και μία ντουντούκα, να φωνάζει συνθήματα κατά του κ. Σταϊνμάιερ, του πιο σημαντικού πολιτειακού παράγοντα που επισκέφθηκε ποτέ το Χαϊδάρι. 

Όμως ο κ. Σελέκος δεν είναι πρώτιστα ένα κομματικό στέλεχος, αλλά ως δήμαρχος εκπροσωπεί μια πόλη. Στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης του ανώτατου άρχοντα μιας μεγάλης χώρας του ανατέθηκε από το πρωτόκολλο (βρισκόταν σε διαρκή επικοινωνία με την Προεδρία της Δημοκρατίας) να υποδεχτεί και να ξεναγήσει τον επίσημο προσκεκλημένο στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Ευτυχώς το έπραξε.

Ευτυχώς δεν προτίμησε την κομματική εκμετάλλευση του γεγονότος, για να βάλει μερικούς αριστερούς πόντους στο σακούλι του ΚΚΕ. Το κέρδος θα ήταν ευτελές μπροστά στην ανάδειξη του τόπου μαρτυρίου που ακούει στο όνομα Στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Ακόμη κι αν οι σύγχρονοι απονομείς πιστοποιητικών εθνικοφροσύνης το παραβλέπουν, ο Γερμανός πρόεδρος δήλωσε με παρρησία: «Επισκέφθηκα ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου έγιναν φρικαλεότητες, αυτό που κάνουμε είναι να τιμήσουμε τους νεκρούς και να ζητήσουμε συγγνώμη για τις φρικαλεότητες αυτές». Αναμφίβολα σημαντικές κουβέντες, όπως και το ότι συνέβαλαν να ακουστεί το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου σε όλη την Ευρώπη και να τοποθετηθεί δίπλα στα κολαστήρια του Νταχάου, του Μαουτχάουζεν κτλ. Δυστυχώς δεν είχε καταφέρει μέχρι τώρα το Χαϊδάρι να αναδείξει ικανοποιητικά την σύγχρονη ιστορία του -ούτε καν εντός της Ελλάδας! 

Όσο για τις πολεμικές αποζημιώσεις, δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από το νάιν του Β. Σόιμπλε ή τις περίτεχνες διπλωματικές διατυπώσεις του κ. Σταϊνμάιερ.

Ο Μιχάλης Σελέκος μίλησε για τις αποζημιώσεις στον Γερμανό πρόεδρο και πήρε την ίδια απάντηση που δόθηκε και σε άλλες στιγμές της επίσκεψής του. Ωστόσο, πρέπει να μείνουμε μόνο σ΄αυτό το σημείο; Είναι πολιτικά υπερβολικό να μηδενίζεται η αξία της φωτογραφίας του Γερμανού Προέδρου, που κάνει τον γύρο του κόσμου, μέσα σε ένα θάλαμο μαρτυρίου του Μπλοκ 15. Ή το μπουκέτο των λουλουδιών στην πόρτα του κτηρίου, σαν έκφραση συγγνώμης εκ μέρους ενός ολόκληρου λαού. Εντύπωση στους παρόντες μέσα στο Μπλοκ 15 έκανε η εμφανής συγκίνηση της συζύγου του Φ.Β. Σταϊνμάιερ, Έλκε Μπουντενμπέντερ. Διαρκώς ρωτούσε τον δήμαρχο Χαϊδαρίου για τον αριθμό των ανθρώπων που βασανίστηκαν στο Στρατόπεδο, τον αριθμό των νεκρών, αν βασανίστηκαν και γυναίκες… 

Πολιτική, λοιπόν, δεν γίνεται μόνο στο κομματικό μπλοκ που στοιχίζεται πίσω από ένα πανό. Ούτε υπηρετείται από μανιχαϊκές λογικές και απολυτότητες, κομματικές ιδεοληψίες και ιδιοτέλειες. Θα ήταν ευχής έργο για το Χαϊδάρι να φερόταν πάντα έτσι ο Μιχάλης Σελέκος -και ο κάθε δήμαρχος που έχει κομματική στράτευση.