Του Χρήστου Τσούνη

Ο Χαϊδαριώτης Γιάννης Πέτσας συμμετείχε στο Εθνικό Πρωτάθλημα Πάλης των Ηνωμένων Πολιτειών (US Open National Tournament), στο Λας Βέγκας, όπου κατέλαβε την 6η θέση στην κατηγορία Masters C στα 100 κιλά της Ελληνορωμαϊκής Πάλης. Ο παλαιός παλαιστής του Θριάμβου Χαϊδαρίου μας κάνει υπερήφανους στην άλλη άκρη του κόσμου για πολλούς λόγους!

Τα δύσκολα χρόνια της κρίσης αναγκάστηκε να ακολουθήσει την ίδια πορεία με πολλούς άλλους Έλληνες. Από το Χαϊδάρι βρέθηκε στην Αστόρια της Νέας Υόρκης για να εργαστεί και να χτίσει ένα καλύτερο μέλλον. Με τον Γιάννη γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και είχαμε μια ευχάριστη συζήτηση εφ’ όλης της ύλης. Μιλήσαμε για την Πάλη, για τη ζωή του στη Νέα Υόρκη και για τα σχέδιά του για το μέλλον.

Γιάννη νόμιζα ότι είχες σταματήσει να ασχολείσαι με την Πάλη…

Ναι είχα σταματήσει πριν πολλά χρόνια εξ αιτίας ενός σοβαρού τραυματισμού. Ωστόσο δεν σταμάτησα ποτέ να γυμνάζομαι. Πήγαινα στο γυμναστήριο και έκανα βάρη. Πριν δύο χρόνια ξανάρχισα σιγά σιγά να κάνω κάποιες παλαιστικές ασκήσεις στο γυμναστήριο. Με τον καιρό προχώρησα πιο συστηματικά και συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσα να συμμετέχω σε αγώνες Masters. Εδώ στις ΗΠΑ καλλιεργείται σε πολύ μεγάλο βαθμό το αγώνισμα της Πάλης. Ωστόσο όλοι προτιμούν την Ελευθέρα Πάλη και όχι την Ελληνορωμαϊκή με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να βρω αντίπαλο σε κοντινή απόσταση.

Πες μου για την πορεία σου στην Πάλη. Σε θυμάμαι πριν πολλά χρόνια που ήσουν, στο πολύ δυνατό τότε, Τμήμα Πάλης του Θριάμβου Χαϊδαρίου.

Ξεκίνησα την Πάλη το 1989 στον Θρίαμβο μαζί με πολλά άλλα παιδιά από τη γειτονιά μας. Κατέκτησα πρωτιές σε πολλά τουρνουά. Μεγαλύτερη επιτυχία μου ήταν το χρυσό στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νέων στην κατηγορία των 68 κιλών! Στα 19 μου συμμετείχα στην Εθνική ομάδα για δυο χρόνια και προπονούμουν υπό την επίβλεψη του μεγάλου Μπάμπη Χολίδη.

Τι συνέβη και σταμάτησες;

Δυστυχώς είχα αρκετά προβλήματα στη σπονδυλική στήλη μου και αναγκάστηκα να σταματήσω την αθλητική μου πορεία για χρόνια. Αργότερα σε μεγαλύτερη ηλικία κατάφερα να αρχίσω ξανά. Ήμουν τότε στον Ηρακλή Περιστερίου. Και ενώ όλα πήγαιναν πολύ καλά είχα έναν μεγάλο τραυματισμό και ένα σοβαρό χειρουργείο στον ώμο. Αυτά έγιναν το 2008. Τότε σταμάτησα οριστικά τον αθλητισμό. Αλλά όπως σου είπα δεν σταμάτησα ποτέ να γυμνάζομαι γι’ αυτό και μπόρεσα να επανέρθω και να  αγωνίζομαι σε αγώνες Masters.

Θα ασχοληθείς στο μέλλον και με την προπονητική στην Πάλη;

Ναι αυτό θα είναι σίγουρα το next step. Κάποια στιγμή θα βρω ένα χώρο και θα ανοίξω ένα γυμναστήριο μόνο για  Ελληνορωμαϊκή Πάλη. Θα είναι το μοναδικό στη Νέα Υόρκη! Έχω πάρει ήδη δυο διπλώματα προπονητικής. Το ένα είναι επιπέδου “Copper” για παιδιά κάτω των εννιά χρονών και το άλλο είναι επιπέδου “Bronze” για παιδιά ως δεκαέξι χρονών.  Και να ξέρεις, Χρήστο, ότι εδώ όταν μιλούν με κάποιον που έχει μάθει την Πάλη  στην Ελλάδα τον σέβονται πολύ και τον ακούν με προσοχή.

Γιάννη, αλήθεια, πώς βρέθηκες στη Νέα Υόρκη;

Είχα έρθει για πρώτη φορά το 2013. Όμως προτίμησα να γυρίσω στην Ελλάδα. Είχα δει ότι στην Αμερική, όσο δύσκολα και να είναι τα πράγματα για έναν μετανάστη, υπάρχουν ευκαιρίες για όποιον θέλει να δουλέψει. Τα πράγματα είχαν δυσκολέψει πολύ στην Ελλάδα λόγω της κρίσης…. Και  τα χρόνια περνούσαν. Το Νοέμβριο του 2016 πήρα τη μεγάλη απόφαση να επιστέψω στη Νέα Υόρκη και να μείνω μόνιμα. Ήμουν φιλοξενούμενος για καιρό στο σπίτι ενός φίλου όπως άλλωστε συμβαίνει στην αρχή με όλους τους Έλληνες που έρχονται εδώ. Ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα για εμένα και ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω. Θα γύριζα πάλι στην Ελλάδα! Είχα αρχίσει μάλιστα να αποχαιρετάω φίλους και γνωστούς…

Και τι ήταν αυτό που σε έκανε να μείνεις τελικά;

Τότε μέσω ενός γνωστού γνώρισα τη σύζυγό μου, τη Μαρίκα! Μετακόμισα στο σπίτι της. Η Μαρίκα ήταν ήδη είκοσι χρόνια στην Αμερική και με βοήθησε πολύ. Έπιασα δουλειά στην εταιρία που δούλευε. Όλα πήγαιναν πολύ καλά μεταξύ μας οπότε αποφασίσαμε να προχωρήσουμε. Μας πάντρεψαν οι ιδιοκτήτες της εταιρίας που δουλεύαμε, οι οποίοι είναι Έλληνες!

Προχώρησες και στο επαγγελματικό τομέα όμως…

Ναι! Τα χρόνια περνάνε! Και εγώ ήθελα κάτι καλύτερο. Άνοιξα δική μου δουλειά με καθαρισμούς τζαμιών. Προχώρησα και στους καθαρισμούς με πλυστικά μηχανήματα. Αλλά σιγά σιγά επεκτείνομαι γενικά στον τομέα του cleaning.

Γιάννη πως είναι μια τυπική σου μέρα στη Νέα Υόρκη;

Ξυπνάω κάθε πρωί στις τέσσερις! Πρέπει να πάω στις εταιρίες που έχω αναλάβει καθαρισμούς στο Μανχάταν. Οι καθαρισμοί πρέπει να γίνουν πριν ανοίξουν. Άσε που στο Μανχάταν είναι πολύ δύσκολο να κυκλοφορήσεις πιο αργά. Μέχρι τις δέκα έχω τελειώσει.

Μετά να υποθέσω ότι θα πηγαίνεις στο γυμναστήριο;

Ακριβώς. Πηγαίνω στο γυμναστήριο καθημερινά! Προπονούμαι τέσσερις ώρες την ημέρα! Μετά ξανά δουλειά… Πηγαίνω για πληρωμές, δίνω προσφορές για δουλειές και φτιάχνω τα τιμολόγια. Έχω φτιάξει και ένα Amazon Store και πουλάω διάφορα προϊόντα μέσω ταχυδρομείου. Στις εννιά το βράδυ πέφτω για ύπνο, αφού όπως σου είπα ξυπνάω πολύ νωρίς.

Εκτός από δουλειά και προπόνηση τι άλλο κάνεις;

Τα Σαββατοκύριακα πηγαίνω στο σκοπευτήριο. Αυτό είναι το άλλο μου πάθος! Αυτό και το κυνήγι!

Γιάννη κρατάς επαφή με την Ελλάδα; Ενημερώνεσαι καθόλου για το τι γίνεται εδώ;

Φυσικά. Στην Ελλάδα έχω τη μητέρα μου, την οικογένειά μου και πολλούς φίλους. Κάθε μέρα στη δουλειά ακούω στο ραδιόφωνο ειδήσεις και εκπομπές από ελληνικούς σταθμούς! Ενημερώνομαι για όλα.

Σύγκριση της ζωής στην Ελλάδα με αυτή στην Αμερική μπορείς να κάνεις;

Εντάξει σαν την Ελλάδα δεν υπάρχει! Η ζωή που κάνετε εκεί είναι πολύ πιο ωραία!

Τι σου λείπει πιο πολύ από την Ελλάδα;

Από την Ελλάδα μου λείπουν περισσότερο τα τρία S. Sea, Sun and Souvlaki!

Σκοπεύεις να επιστρέψεις κάποτε;

Είναι πολύ δύσκολο να γυρίσω. Θα θυμάσαι ότι δούλευα συνέχεια στη νύχτα όταν ήμουν εκεί. Όπως καταλαβαίνεις δεν έχω ένσημα. Ίσως όταν βγάλω σύνταξη από εδώ να επιστρέψω. Αλλά δεν ξέρεις πώς έρχονται τα πράγματα! Ίσως να τα καταφέρω και πιο νωρίς.

Γιάννη χάρηκα πολύ που τα είπαμε και που σε ξαναείδα έστω και μέσω βιντεοκλήσης.

Και εγώ χάρηκα Χρήστο. Να είσαι καλά!

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρο τον αγώνα του Γιάννη Πέτσα για τις θέσεις 5-6 στο US Open