Μελέτη τεκμηριώνει την ύπαρξη “τρομακτικού κοκτέιλ ρύπων” στη δυτική Αθήνα  – Απραξία κράτους, Περιφέρειας, δήμων, πολιτών

Από τον ΧΥΤΑ της Φυλής μέχρι τον κάδο της γειτονιάς μας, καθημερινά συντελείται ένα έγκλημα κατά του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας και της οικονομίας. Η ασυγχώρητη ανικανότητα της Πολιτείας κρατάει τη διαχείριση των απορριμμάτων σε επίπεδο κεντροαφρικανικής χώρας. Δεν πρέπει, λοιπόν, να εκπλήττεται κανένας από την αποκάλυψη των άκρως ανησυχητικών επιστημονικής έρευνας στη μεγαλύτερη χωματερή της Ευρώπης, που βρίσκεται εδώ, στη δυτική Αθήνα.

Τα πολύ επικίνδυνα ρυπαντικά φορτία στην ευρύτερη περιοχή του ΧΥΤΑ Φυλής, που βγήκαν στο φως από επιμελώς κρυμμένη έκθεση, είναι ένα πελώριο πρόβλημα. Πρόκειται στην ουσία για την διαχρονική, εγκληματική αδιαφορία κράτους και αυτοδιοίκησης να προχωρήσουν σε σύγχρονο τρόπο διαχείρισης απορριμμάτων, που θα σέβεται στη ζωή των πολιτών και το περιβάλλον, αλλά και θα δημιουργήσει οικονομική δραστηριότητα και θέσεις εργασίας, όπως γίνεται σε όλη την Ευρώπη.

Οδός Καλαβρύτων. Αυτός τουλάχιστον το ψάχνει… Αν χαρακτηρίζαμε τον κύριο της φωτογραφίας σαν τον μόνο συνεπή ανακυκλωτή στο -ελληνικής κοπής- μοντέλο κυκλικής οικονομίας, δεν θα κάναμε χιούμορ, δυστυχώς. Αλλά η ανικανότητα να διαχειριστούμε τα απορρίμματά μας με ευρωπαϊκή αποτελεσματικότητα, δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Γιατί το σύστημα βρομάει, από τους κάδους μας ως τη χωματερή.

Συναγερμός!

Τρομακτικό «κοκτέιλ» ρύπων. Αυτό είναι συνοπτικά το συμπέρασμα της έκθεσης της εταιρείας «Asprofos» για τη Φυλή, καθώς όλες οι μετρήσεις σε επικίνδυνες ουσίες υπερβαίνουν τα θεσμοθετημένα όρια. Αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Οι τιμές των αέριων, εδαφικών ρύπων και ρύπων του υδροφόρου ορίζοντα μετρήθηκαν αναλυτικά και διαπιστώθηκαν εγκληματικές υπερβάσεις σε σχέση με τα θεσμοθετημένα όρια». Οι μελετητές μιλούν για «απελπιστική περιβαλλοντική κατάσταση». Καταγράφουν την ύπαρξη βαρέων μετάλλων, καρκινογόνων αρωματικών υδρογονανθράκων, διοξινών – φουρανίων, βενζολίου – τολουολίου, PCB – PCT, φαινολών, μεθανίου, αμμωνίου, αλλά και ραδιενεργών στοιχείων, όπως ράδιο 224, ράδιο 226, τρίτιο 3, θόριο 232, μόλυβδος 210 κ.λπ. Οι συγκεντρώσεις των ραδιενεργών στοιχείων «προκαλούν ακτινοβολίες με αποτέλεσμα την ανεπανόρθωτη βλάβη της υγείας όλων των ζώντων οργανισμών», αναφέρεται.

Συμπεριφορά πολιτών στο Χαϊδάρι.

Μεταξεταστέοι στα σκουπίδια

Από τη μεριά της η Κομισιόν ουσιαστικά αναγνωρίζει ότι έχει αποτελματωθεί ο σχεδιασμός για μείωση των απορριμμάτων μέσω της ανακύκλωσης και της διαλογής στην πηγή, κάνοντας λόγο για «σοβαρές καθυστερήσεις στην προετοιμασία και την εφαρμογή των έργων διαχείρισης των απορριμμάτων» και τονίζει ότι από τα 161 εκ. ευρώ που έχουν διατεθεί για τα έργα διαχείρισης απορριμμάτων στην Περιφέρεια Αττικής, έχουν εγκριθεί μόλις 4 εκ. ευρώ!!! Με απλά λόγια, παρά την πομπώδη ρητορική της διοίκησης Δούρου για διαχείριση απορριμμάτων σε τοπικό επίπεδο, με έμφαση στη μείωση του όγκου τους που οδηγείται σε ταφή, δεν έχει γίνει τίποτε. Η ενημέρωση ων πολιτών είναι προβληματική, με αποτέλεσμα το 45-47% του περιεχομένου των μπλε κάδων να καταλήγει στον ΧΥΤΑ!

Το ΚΔΑΥ Ασπροπύργου σιγοκαίει και μας σιγοτοξινώνει από το 2015!

Αδρανής η Περιφέρεια

Αντίθετα με τον ψηφισμένο σχεδιασμό, προωθείται νέα επέκταση της χωματερής στη Φυλή! Πώς να γίνει αλλιώς, όταν εξακολουθούν να φτάνουν στον ΧΥΤΑ καθημερινά 7.500 τόνοι σκουπιδιών (από τα μεγαλύτερα ποσά παγκοσμίως); Με απλά μαθηματικά αυτό σημαίνει ότι ο καθένας από εμάς παράγει κατά μέσο όρο 450 κιλά σκουπίδια το χρόνο ή πάνω από ένα κιλό ανά άτομο και ημέρα! Η απραξία της Περιφέρειας είναι ασυγχώρητη και ορισμένοι μιλούν για εξυπηρέτηση συμφερόντων, τα οποία επιθυμούν κεντρική διαχείριση απορριμμάτων αντί των δημοτικών ή διαδημοτικών υποδομών, σύμφωνα με τα όσα επιτάσσει ο νέος εθνικός σχεδιασμός διαχείρισης αποβλήτων (ΕΣΔΑ). Θα έπρεπε ήδη οι Δήμοι, με οικονομική στήριξη από την Περιφέρεια να έχουν προχωρήσει, κατά προτεραιότητα, την υλοποίηση τοπικών δράσεων και υποδομών προδιαλογής και ανάκτησης ανακυκλώσιμων και οργανικών υλικών.

Μίνι χωματερή στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου.

Αδρανής και ο Δήμος

Στο Χαϊδάρι επεξεργασία Τοπικού Σχεδίου Διαχείρισης Απορριμμάτων δεν υπάρχει ή τουλάχιστον κάτι τέτοιο δεν έχει συζητηθεί δημόσια. Θεωρεί φιλολαϊκή στάση η Λαϊκή Συσπείρωση Χαϊδαρίου, δηλαδή η διοίκηση του Δήμου μας, το «ξεφόρτωμα» των σκουπιδιών μας στη δύστυχη Φυλή χωρίς καμία προσπάθεια μείωσης του όγκου τους; Προφανώς η έννοια της «κυκλικής οικονομίας» δεν έχει κανένα επαναστατικό περιεχόμενο γι’ αυτούς…

Θυμίζουμε ότι ο Δήμος συγκεντρώνει μεγάλα ποσά χρημάτων, από νοικοκυριά και τραπεζοκαθίσματα, και αυτά θα πρέπει να λειτουργούν ανταποδοτικά. Τα αποτελέσματα είναι αποκαρδιωτικά. Από την άλλη, το κοινωνικό σώμα χαρακτηρίζεται από διαφορετικές ταχύτητες: άλλοι πολίτες παλεύουν να κάνουν σωστή ανακύκλωση και άλλοι αδιαφορούν εντελώς. Δηλαδή πετούν οτιδήποτε, οπουδήποτε, οποτεδήποτε και αυτό δίνει στους δρόμους μας τριτοκοσμική εικόνα. Νέες εφαρμογές στον τομέα των σκουπιδιών απουσιάζουν εντελώς, εδώ και πολλά χρόνια.

Αφήνουμε σε δύο δημότες την εύστοχη -διαχρονική- κριτική των επιδόσεων του Δήμου Χαϊδαρίου στο θέμα των σκουπιδιών.

Μαίρη Κουερίνη Τόσα χρόνια δεν έχει λυθεί το θέμα απορριμμάτων στον Δήμο μας. Το πρόβλημα δεν λύνεται μόνο με πρόσληψη υπαλλήλων, όταν δεν υπάρχει συνολική αντιμετώπιση. Και παλαιότερα, που υπήρχε ικανός αριθμός υπαλλήλων, πάλι δεν είχαμε ένα καθαρό Δήμο. Πότε γιατί οι υπάλληλοι “μετοικούσαν” με μαγικό τρόπο σε γραφεία, πότε γιατί δεν υπήρχε έλεγχος, διότι αποτελούσαν «δεξαμενή ψηφοφόρων». Τώρα που υπάρχει και «πολιτικό πρόσημο» (οι εργαζόμενοι έχουν πάντα δίκιο), είναι στην διακριτική τους ευχέρεια να εργαστούν ή όχι… έτσι πολεμάμε τον καπιταλισμό. Ο δήμαρχος δεν μπορεί να είναι ευχάριστος σε όλους… Κι αν κάνεις το λάθος να διαμαρτυρηθείς για τα αυτονόητα, οι υπάλληλοι σε στέλνουν στον Δήμαρχο, λες και ζητάς ρουσφέτι.

Hannibal Lect Στις προηγμένες χώρες ο προβληματισμός αφορά την εκμετάλλευση και όχι το απλό μάζεμα των σκουπιδιών. Εδώ ενδιαφέρει σταθερά ένα και μόνο πράγμα: πώς και από τα σκουπίδια θα κερδίσουμε ψήφους. Ευρωπαϊκά κράτη με πληθυσμό ανάλογο με αυτόν της Ελλάδας έχουν ελαχιστοποιήσει την ταφή των αποβλήτων τους, ενώ παράλληλα δημιουργούν επικερδείς βιομηχανίες και θέσεις εργασίας. Στην Ολλανδία, την Αυστρία και το Βέλγιο η διαχείριση των αποβλήτων είναι υπόθεση αποκλειστικά των Δήμων. Στη Γερμανία το 45% των σκουπιδιών ανακυκλώνονται, το 17% καταλήγει στην κομποστοποίηση και το 37% αποτεφρώνονται. Στην Ολλανδία στους ΧΥΤΑ καταλήγουν μόλις 280.000 τόνοι απορριμμάτων ετησίως, όταν στην Ελλάδα πέφτουν πάνω από 6 εκατ. τόνοι. Στη Σουηδία από το 2007 η ταφή απορριμμάτων σχεδόν έχει τερματιστεί.

Μενέλαος Χρόνης