«Αττικόν» και Γρηγορούσα δικαιούνται καλύτερη οδική πρόσβαση

Η πρόσβαση στο ΑΤΤΙΚΟΝ
σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε πάνω στην
μπαζωμένη λίμνη (απομεινάρι λατομείου
αργίλου), με υψηλό και «απρόβλεπτο»
κόστος εξυγίανσης εδάφους, μέσω ακύρωσης
ή αχρήστευσης υφιστάμενων οδών (τμήμα
Τροχαίας Ηρακλέους, Φλούντζη) και
καταστροφής της τοπικής αγοράς.

Γράφει ο ΚΙΜΩΝ Ε. ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ
Έγινε όμως και σήμερα
εκκρεμεί η βελτίωση σύνδεσης με Φαβιέρου
και Περιστέρι. Εκεί όπου ο φαρδύς και
σύγχρονος δρόμος από και προς Λ. Αθηνών,
μετά το ΙΕΚ και ΕΠΑΛ συνεχίζεται μέσα
από τον παλιό και επικίνδυνο δρόμο της
απροετοίμαστης γειτονιάς, για να
ξαναφαρδύνει προς και από Φαβιέρου.

Η εκπόνηση σχεδίου
ουσιαστικής ανάπλασης με διασφάλιση
ικανοποιητικών αποζημιώσεων ή/και
καλύτερων νέων συνθηκών στέγασης σε
θιγόμενους κατοίκους, μπορεί να
διευκολύνει την διαπλάτυνση και τον
εκσυγχρονισμό της οδικής σύνδεσης με
Περιστέρι.
Πέρα από την καθημερινή
διευκόλυνση, η διασφάλιση δεύτερης
άνετης εισόδου – εξόδου προς ΑΤΤΙΚΟΝ
κρίνεται αναγκαία και για λόγους
ασφαλείας, π.χ. μετά από πλημμύρα στην
είσοδο Στρατοπέδου – Ιερού Λόχου,
ατύχημα κ.λπ.
Η ένταξη του αναγκαίου
έργου σε χρηματοδοτικό μέσο αποτελεί
προτεραιότητα για περιφέρεια αλλά και
κεντρική διοίκηση (ΥΠΟΜΕΔΙ και Υπουργείο
Υγείας). Αν δεν προβλέπεται σχετικό
μέτρο χρηματοδότησης, απαιτείται
πολιτική πίεση ώστε να δημιουργηθεί
πρόβλεψη και για τέτοια έργα.
Δεν εξαντλούνται οι
ανάγκες για βελτίωση της Γρηγορούσας
στα προηγούμενα. Είναι όμως μια αρχή
που δικαιολογεί χρηματοδότηση και
ενδιαφέρον κατά προτεραιότητα διότι
αφορά έργα με υπερτοπικά αποτελέσματα.
Ανάπλαση και οικιστική
ανάπτυξη καθ’ ύψος με περιορισμό κάλυψης
μπορούν να δώσουν ελεύθερους χώρους, που τόσο λείπουν στην περιοχή. Οι όροι
και προϋποθέσεις απαιτούν εξαντλητικό
και ουσιαστικό διάλογο, για αν μην
προκύψουν αντίθετα από τα επιδιωκόμενα
αποτελέσματα.
Χρειάζεται λοιπόν
μελέτη και σχέδιο. Η πληθώρα ικανών
στελεχών και φίλων της δημοτικής αρχής
μπορούν να εγγυηθούν τη βέλτιστη επιλογή
και υλοποίηση.