ΚΑΠΗ Μαρία Σπάθη
Η εποχή των σπουδαίων Ελλήνων ευεργετών, δηλαδή των ανθρώπων που διέθεσαν περιουσίες για το κοινό καλό, έχει περάσει προ πολλού. Κι όμως στις δικές μας, άγονες μέρες τού κοντόφθαλμου ατομικισμού, βρέθηκε μια Χαϊδαριώτισσα να διδάξει αγάπη και κοινωνικό ήθος. Η Μαρία Σπαθή, μακαρίσσα πια, διέθεσε το σπίτι της στα Κουνέλια για να γίνει ΚΑΠΗ, όπου θα φιλοξενούνται οι υπερήλικες φίλοι της από τη γειτονιά της. Ενώ η ίδια όμως έκανε τη μεγάλη προσφορά, ο δήμος επειδεικνύει κοινωνική αδιαφορία, περιφρονεί τη δωρεά και αποδεικνύεται ανίκανος να κάνει πράξη το πιο εύκολο: να διαμορφώσει ένα ΚΑΠΗ σε δικό του, πια, κτήριο!
Το “Χαϊδάρι Σήμερα” αναφέρθηκε στο θέμα αυτό και πριν δύο μήνες, με αφορμή ότι, ενώ το ΚΑΠΗ Κουνελίων έκλεισε λόγω αδυναμίας του Δήμου να πληρώνει νοίκιασμένο κτήριο, το σπίτι της κ. Σπαθή παραμένει αναξιοποίητο. Στηλιτεύσαμε τότε την αμέλεια του Δήμου να ολοκληρώσει κάτι όχι δύσκολο, σημειώνοντας ότι οι δήμαρχοι αγαπούν τα κατασκευαστικά έργα και τις συνακόλουθες μεγάλες δαπάνες, μα όχι τις δωρεές… Στο δημοσίευμα εκείνο γράψαμε ότι το σπίτι τής κ. Σπαθή μένει “στα αζήτητα” επί 10 χρόνια, ενώ η αλήθεια είναι ότι η δωρεά έγινε το 2007. Δηλαδή ο προηγούμενος δήμαρχος Κυριάκος Ντηνιακός, που αποχώρησε το 2006, όχι μόνο δεν έχει ευθύνη για την απραξία του Δήμου, αλλά αντίθετα ήταν αυτός που η δωρήτρια εμπιστεύτηκε και όρισε εκτελεστή της διαθήκης της και την έφερε εις πέρας
Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
Άφησε το σπίτι στους φίλους της
Η μακαρίτισσα Μαρία Σπαθή άφησε το σπίτι της, επί της οδού Κύπρου, 

δωρεά για να στεγαστεί το ΚΑΠΗ των φίλων της στα Κουνέλια. 



Περιέργως, το κτήριο αφήνεται να καταρρέει! 



Στις 6 Ιουλίου 2007, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δημοσιεύτηκε η Διαθήκη της Μαρίας Σπαθή, χήρας τού Γεράσιμου Σπαθή, η οποία είχε συνταχθεί το έτος 2005. Η κληροδότρια, που δεν είχε παιδιά, άφησε λίγα μετρητά στα ανίψια της και τον γείτονά της, που τη φρόντιζε. Επίσης, όρισε ότι άλλα χρήματα, που τυχόν θα βρεθούν, να διατεθούν σε κοινωνικούς σκοπούς: στην Αγία Μαρίνα για τους φτωχούς, στον Οίκο Τυφλών, στο Χριστοδούλειο Ίδρυμα, στο Ίδρυμα Λίλιαν Βουδούρη κτλ.
Για το σπίτι της έγραψε: «Το σπίτι που μένω στο Χαϊδάρι στην οδό Κύπρου το αφήνω στο Δήμο Χαϊδαρίου (όπου είναι σήμερα και από πολλά χρόνια άξιος Δήμαρχος ο κ. Ντηνιακός) για κοινωνικές (πχ. ΚΑΠΗ) πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες. Παρακαλώ τον Δήμαρχο κ. Ντηνιακό, ακόμη και αν κατά το θάνατό μου δεν είναι Δήμαρχος, να αξιολογήσει τον σκοπό για τον οποίο να διατεθεί το άνω ακίνητο και να επιβλέψει την υλοποίησή του. Δηλαδή τον παρακαλώ να είναι εκτελεστής της διαθήκης μου για ό,τι αφήνω στον Δήμο Χαϊδαρίου.»
 
Η Μαρία Σπαθή έφυγε από τη ζωή στις 31 Μαρτίου του 2007 και ανοίχτηκε η Διαθήκη της, όπως γράφτηκε πιο πριν. Ο κ. Ντηνιακός αποδέχτηκε τον ορισμό του ως εκτελεστού τής Διαθήκης. Με απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, τον Ιανουάριο του 2008, αποφασίστηκε η αποσφράγιση του σπιτιού τής οδού Κύπρου και η καταγραφή των κινητών πραγμάτων. Κατά την αποσφράγιση παρίσταντο ο κ. Ντηνιακός, δικαστικός Γραμματέας του Ειρηνοδικείου, εκπρόσωπος της ΔΟΥ Χαϊδαρίου και ο τότε δημοτικός σύμβουλος  της πλειοψηφίας, Γιάννης Κουβέλης, ο οποίος με πρόταση του κ. Ντηνιακού ορίστηκε ως μεσεγγυούχος. Το περιεχόμενο τής απογραφής ήταν οικιακός εξοπλισμός μικρής αξίας (σαλόνι, καρέκλες, τηλεοράσεις κτλ) και με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χαϊδαρίου διανεμήθηκαν για τις ανάγκες των άλλων ΚΑΠΗ της πόλης. Ανάμεσα στα αντικείμενα που αφαιρέθηκαν από το σπίτι ήταν και σώματα καλοφριφέρ, που μεταφέρθηκαν στο ΚΑΠΗ Γρηγορούσας, χωρίς ποτέ όμως να χρησιμοποιηθούν.
Ο πρώην δήμαρχος Κυριάκος Ντηνιακός,
τον οποίο η αείμνηστη Μ. Σπαθή όρισε
εκτελεστή της διαθήκης της.
Ο πρώην δήμαρχος, ως εκτελεστής της Διαθήκης κατά το μέρος που αφορά τη διάθεση μετρητών στην Εκκλησία για τους απόρους της πόλης μας, έκανε έρευνα σε όλες τις γνωστές Τράπεζες. Σύμφωνα με τις απαντητικές επιστολές τους δεν βρέθηκε οποιοσδήποτε λογαριασμός, κατάθεση ή θυρίδα στο όνομα της κληροδότριας. Ωστόσο, σε αναφορά του προς της Διεύθυνση Κληροδοτημάτων της Περιφέρειας Αττικής, ο κ. Ντηνιακός γράφει: «Πρέπει να σημειωθεί ότι η Εθνική Τράπεζα και η Τράπεζα Πειραιώς, παρά το γεγονός ότι εστάλη και δεύτερη Επιστολή, εις δε την Εθνική και τρίτη, απαξίωσαν να απαντήσουν. Με την ευκαιρία αυτή πιστεύω ότι η Δ/νση Κληροδοτημάτων πρέπει να αχοληθεί με το θέμα αυτό, που μπορεί ανάλογα με το αντικείμενο να συνεπάγεται σοβαρές αρνητικές συνέπειες στη λειτουργία του θεσμού των κληροδοτημάτων, γεγονός που αφορά κατ’  εξοχήν το Δημόσιο συμφέρον και το κοινωνικό όφελος, το οποίο με περιφρόνηση αντιπαρέρχονται οι ως άνω Τράπεζες.»
Κατόπιν αυτών, ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί η επιθυμία της Μαρίας Σπαθή για χορήγηση 3.000 ευρώ στην Εκκλησία της Αγίας Μαρίνας. Το γεγονός ανακοίνωσε με επιστολή του ο κ. Ντηνιακός προς τον αείμνηστο Νικόλαο Γεωργαντή, προϊστάμενο τότε του Ι.Ν. Αγίας Μαρίνας, στην οποία σημειώνει: «Ανεξάρτητα όμως απ’ αυτό, συνεκτιμώντας το σύνολο του περιεχομένου της Διαθήκης της, παραμένει ακμαία η έμπρακτη κοινωική ευαισθησία της Μαρίας Σπαθή, το βαθύ θρησκευτικό της συναίσθημα και και ο σεβασμός και η αγάπη της για την Ενορία της Αγίας Μαρίνας. Πιστεύουμε ότι θα συναντάμε πιο συχνά στη ζωή τις αξίες που εξέφρασε με τη θέλησή της η συμπολίτισσά μας.»
Για ποιο καλοκαίρι μιλάει ο Δ. Μαραβέλιας;
 
Τι μένει τώρα; Η υλοποίηση της επιθυμίας της Μαρίας Σπαθή από τον Δήμο Χαϊδαρίου, ο οποίος έχει αποδεχτεί την δωρεά του σπιτιού της, που αποτελεί και επίμονο αίτημα των ηλικιωμένων των Κουνελίων -και φίλων της μακαρίτισσας- που στερούνται χώρου για να κάνουν τη ζωή τους λίγο καλύτερη. Όμως τα χρόνια περνούν, το ακίνητο μένει παρατημένο και υποβαθμίζεται όλο και περισσότερο.
Η κυρία Κατερίνα Μάρκου “πήρε την κατάσταση
στα χέρια της”, αναπληρώνοντας την αδράνεια του Δήμου.

 

Οι ηλικιωμένοι κάτοικοι της περιοχής πείσμωσαν και αποφάσισαν να παρέμβουν. Το θέμα έφερε στο Δημοτικό Συμβούλιο η κ. Κατερίνα Μάρκου, η οποία είπε ενώπιον του δημάρχου: «Μετά το κλείσιμο του ΚΑΠΗ Κουνελίων, οι ηλικιωμένοι της περιοχής έχασαν το στέκι τους, τους φίλους, τις εκδρομές. Σκόρπισαν ο ένας από δω, ο άλλος από κει και ο καθένας έμεινε στη μοναξιά του. 
Οι καιροί είναι δύσκολοι. Σίγουρα δεν περισσεύουν χρήματα από το Δήμο για υπέρογκα ενοίκια, όμως υπάρχει λύση. Η Μαρία Σπαθή έχει κάνει Δωρεά στο Δήμο το σπίτι της, στην οδό Κύπρου 55, που έχει ήδη κριθεί κατάλληλο για να στεγάσει το ΚΑΠΗ. 
Έχουμε πολλά σχέδια για το καινούριο μας “Στέκι Φιλίας”. Θέλουμε να κάνουμε τις εκδηλώσεις μας, να οργανώσουμε τσάι, χορευτικό και χορωδία, ημέρες παραμυθιών για τα εγγονάκια μας και να δημιουργήσουμε ομάδες εθελοντών ζαχαροπλαστικής, ζυμαρικών κτλ., ώστε να κάνουμε τη ζωή μας λίγο πιο όμορφη. Ελπίζουμε να βοηθήσετε στην προσπάθεια μας.»
Γιάννης Κουβέλης.

Ο κ. Γιάννης Κουβέλης λέει: «Όσα είπε η κ. Κατερίνα, είναι αλήθεια. Περισσότερα από 200 άτομα γυρίζουν σε άλλα ΚΑΠΗ, μακριά από το σπίτι τους, με κίνδυνο για τη ζωή τους. Είναι ανάγκη να επιταχύνουμε τις διαδικασίες προκειμένου να ξανανοίξει το ΚΑΠΗ. Στο κάτω – κάτω είναι δωρεά της κ. Σπάθη και μπορεί να γίνει και με μέσα τού Δήμου. Να σταματήσουμε να λέμε πως την άνοιξη θα μπούμε μέσα, αλλά δεν ξέρουμε ποια άνοιξη!».

Ο δήμαρχος Δημήτρης Μαραβέλιας διαβεβαίωσε τους ηλικωμένους και το Δημοτικό Συμβούλιο ότι, “αν όχι την άνοιξη, το καλοκαίρι του 2013, θα είναι έτοιμο το κτήριο”. Παρά τη δέσμευση του δημάρχου, δεν έγινε απολύτως καμιά εργασία φέτος και η κατάσταση του κτηρίου είναι ακόμη χειρότερη. Οι πληροφορίες μας είναι ότι για την αποπεράτωση απαιτούνται περίπου 60.000 ευρώ (ένα μέρος είναι για την αποκατάσταση της φθοράς στο σύστημα θέρμανσης, που προαναφέρθηκε).
“Είναι κρίμα..”
 

Ο κ. Γιάννης Καμπόλης ήταν γείτονας και φίλος της οικογένειας Σπαθή. «Η Μαρία Σπαθή ήταν ένας βασανισμένος άνθρωπος», μάς λέει ο κ. Καμπόλης, «αλλά ήταν και ανοιχτόκαρδη γυναίκα, με αγάπη για τον συνάθρωπο. Κάποιοι προσπάθησαν να την εκμεταλλευτούν, αλλά αυτή με την σπουδαία κοινωνική προσφορά της βάδισε το δρόμο που ήθελε. Δυστυχώς η δωρεά της δεν βρίσκει ανταπόκριση, είναι κρίμα να μην τιμάμε τη μνήμη μιας καλής γυναίκας. Κρίμα και για τους ηλικιωμένους τής γειτονιάς, που τόσο θέλουν το χώρο που τους χαρίστηκε από τη φίλη τους, αλλά δεν τους τον δίνουν. Πρόκειται για κοινωνική αδιαφορία.»

 
Ίσως είναι ώρα να βρεθεί ένας ακόμα ιδιώτης ευεργέτης, σαν την Μ. Σπαθή, για να γίνει πραγματικότητα η “Στέγη φιλίας” των γερόντων της γειτονιάς. Μην ξεχνάμε ότι η εθνική ευεργεσία έγινε θεσμός στα χρόνια που το ελληνικό κράτος ήταν ανήμπορο να εκπληρώσει το ρόλο του και άφησε στην πατρίδα μας έργο ανεκτίμητης αξίας.