Χαϊδάρι Σήμερα Γιατί δεν πήγε ο Μ. Σελέκος στη σύσκεψη της Περιφέρειας για τη φτώχεια;
Όσα μάς διηγείται σήμερα ο Τρύφωνας Δάρας μάς γυρίζουν πολλά χρόνια πίσω στην αυτοδιοικητική ιστορία της πόλης. Όταν ακόμα μεσουρανούσε ο Κυριάκος Ντηνιακός και ο Μιχάλης Σελέκος ήταν νεαρό στέλεχος της ενιαίας, τότε, Αριστεράς. Μιλάμε για το 1990… την εποχή που η συγκυβέρνηση Μητσοτάκη – Συνασπισμού δίκαζε τον Ανδρέα Παπανδρέου για το σκάνδαλο Κοσκωτά. Και όμως στο Χαϊδάρι υπήρχε πνεύμα σύμπλευσης και κοινής δράσης. Για όλα αυτά ρωτήσαμε τον εξ απορρήτων τότε συνεργάτη του Κυριάκου Ντηνιακού, Τρύφωνα Δάρα, ο οποίος γνωρίζει τα γεγονότα από πρώτο χέρι, αφού πρωταγωνίστησε σε πολλά από αυτά. 

“Βρόμικο ’89”. Βρε τι θυμηθήκαμε σήμερα… Το περίεργο πάντως ήταν πως τότε το κλίμα στο Χαϊδάρι ήταν εντελώς αντίστροφο από αυτό της κεντρικής πολιτικής σκηνής, καθώς εδώ ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμός βάδιζαν χέρι – χέρι! Σε εκείνη τη συνεργασία άνοιξε τα φτερά του ο νέος μας δήμαρχος, Μ. Σελέκος.
Να τι θυμήθηκε…
Πράγματι ο
Μιχάλης εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός
σύμβουλος στις δημοτικές εκλογές του
1990 με τον συνδυασμό του Κ
.Ντηνιακού, στο πλαίσιο της συνεργασίας
των δημοτικών παρατάξεων του ΠΑΣΟΚ και
του τότε ενιαίου ΣΥΝ. Επιτρέψτε μου, με
την ευκαιρία αυτή, να πω ότι θεωρώ εκείνη
τη συνεργασία μια ιστορική, αλλά και
ευτυχή στιγμή στην αυτοδιοικητική
ιστορία της πόλης, που όμως δεν ήταν
καθόλου εύκολη υπόθεση καθώς, όπως θα
θυμάστε, μόλις είχαμε αφήσει πίσω μας
την ακραία πόλωση του “βρώμικου ‘89” και αντηχούν ακόμη στ’ αυτιά μου οι
φωνές των τότε συντρόφων μου (που ήταν
και πλειοψηφία) και έλεγαν «πάνε να μας
βάλουν φυλακή και θα συνεργαστούμε μαζί
τους;» ή «τι τους θέλουμε αυτούς, αφού
μπορούμε να πάρουμε άνετα το Δήμο και
μόνοι μας;». 
 
Αδυνατούσαν φυσικά να
κατανοήσουν τη στρατηγική σημασία του
γεγονότος όχι μόνο για την πόλη –αυτό
δεν τους ενδιέφερε και πολύ- αλλά και
για τον ίδιο τον Κ. Ντηνιακό, που έτσι
μεταβαπτιζόταν από απλώς επιτυχημένος
Δήμαρχος σε “πατριάρχη” και καθολικά
αναγνωρισμένο ηγέτη. Από εκείνη την
ταραγμένη, αλλά και ενδιαφέρουσα εποχή, κρατώ ακόμη την Προγραμματική Συμφωνία
των δυο παρατάξεων (που είχα την τιμή
να συγγράψω) και η οποία θεωρήθηκε
πρότυπη και χρησιμοποιήθηκε και σε
άλλες σχετικές συνεργατικές απόπειρες
ανά τη χώρα.
 
Αλλά για να
ξαναγυρίσουμε στον νεοεκλεγέντα Δήμαρχο Μ. Σελέκο, που τότε έκανε τα πρώτα του βήματα στον
αυτοδιοικητικό στίβο, πρέπει να θυμίσω
ότι αρχικά δεν εξελέγη καθώς ήταν 20ός στη σειρά και η παράταξη Ντηνιακού είχε
εκλέξει 17 συμβούλους, καθώς είχε λάβει
(εννοείται την πρώτη Κυριακή) 68% έναντι
32% του αείμνηστου Ηλία Αποστολάκου της
Ν.Δ. Η συμφωνία όμως των δυο παρατάξεων
προέβλεπε την εκλογή τουλάχιστον 6
δημοτικών συμβούλων από τον ΣΥΝ και
στους πρώτους 17 είχαν εκλεγεί μόνον 4,
οι αείμνηστοι Δ. Σκαμπάς (1ος)
και Α. Πρίνος (12ος)
και οι Κ. Ασπρογέρακας (6ος)
και Α. Σφακιανάκης (8ος).
Χρειάστηκαν έτσι οι παραιτήσεις δυο
εκλεγμένων δημοτικών συμβούλων από το
ΠΑΣΟΚ (Ν. Καμπουρέλης και Γ. Φέστας), καθώς
και των αναπληρωματικών Θ. Σπηλιώτη και
Κ. Ειρηνάκη για να εκλεγούν τελικά ό Μ.
Σελέκος και Π. Στασινός, ώστε να υλοποιηθεί
η συμφωνία.
 

 

Η συνεργασία
των δυο παρατάξεων συνεχίστηκε και στις
επόμενες δημοτικές εκλογές του 1994 με
επικεφαλής τον Κώστα Σπηλιόπουλο, αφού όμως
είχε προηγηθεί, μετά την διάσπαση του
ενιαίου ΣΥΝ, η αποχώρηση της παράταξης
του ΚΚΕ, που διαχώρισε τη θέση της και
με επικεφαλής τον Μ. Σελέκο διεκδίκησε
για πρώτη φορά το Δήμο στις εκλογές του
1994. Οι λοιποί δημοτικοί σύμβουλοι της
Αριστεράς έμειναν πιστοί στην συνεργασία. 
 
Εφόσον τώρα ο Μιχάλης ολοκληρώσει την
θητεία του το 2019, και μόνον τότε, θα γίνει
ο άνθρωπος με την μεγαλύτερη σε διάρκεια
θητεία στα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου
(υπό διάφορες ιδιότητες) συμπληρώνοντας
29 χρόνια και ξεπερνώντας τα 28 του τ.
Δημάρχου Κώστα Σπηλιόπουλου. 
 
Του εύχομαι
να τα καταφέρει με δημιουργική και
ωφέλιμη για τον τόπο θητεία.