Ιωάννης Παναγιωτούλιας
Στην Ελευσίνα έχουμε μπει σε μια μόνιμη αναμονή. Περιμένουμε κάθε φορά ενα master plan να μας ενημερώσει, να μας οργανώσει και υποτίθεται να μας λύσει τα προβλήματα. Ένα master plan για τη Βλύχα άλλο για τα ναυπηγεία και το LNG, άλλο για το τρένο, άλλο εδώ άλλο εκεί και άλλο παραπέρα.
Και μάλιστα για να τρέξουν όλα πιο γρήγορα συζητάμε για διυπουργικές, διαπαραταξιακές, υπερκομματικές και ότι πιο σύγχρονο διαθέτει το ελληνικό μας λεξιλόγιο σε επιτροπές. Επιτροπές σοφών, ειδικούς συντονιστές, τεχνικές ομάδες και κάθε είδους σχήμα που υπόσχεται να χωρέσει τα πάντα, σε μια Ελευσίνα που έχει φτάσει στο σημείο να μη χωράει πια τίποτα άλλο.
Ακόμη και τον Υπερσιβηρικό να φέρναμε να περάσει μέσα από την πόλη θα βρισκόταν κάποιος να το παρουσιάσει ως ανάπτυξη, αρκεί να μη σταθούμε στις ενοχλητικές λεπτομέρειες όπως στο μέλλον της Ελευσίνας, στην ποιότητα ζωής των κατοίκων, στο περιβάλλον, στην ιστορία της πόλης και στο αν αυτός ο τόπος αντέχει πραγματικά άλλες βαριές χρήσεις.
Μόνο που μέσα σε όλα αυτά υπάρχει μια μικρή αλλά κρίσιμη λεπτομέρεια!!! Δεν υπάρχει κανένα συνολικό master plan για την ίδια την Ελευσίνα, για τους ανθρώπους της, για την καθημερινότητά τους, για το περιβάλλον, την υγεία, την κυκλοφορία, τη θάλασσα, τα παιδιά που μεγαλώνουν εδώ και το μέλλον που τους αναλογεί.
Ξεχνάμε όλοι ότι η Ελευσίνα είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Και οι οργανισμοί δεν καταρρέουν μόνο απο μία απειλή. Καταρρέουν οταν πολλές πιεσεις και επιβαρύνσεις, δρουν ταυτόχρονα πάνω τους χωρίς όρια, χωρις ισορροπία και χωρίς ένα συνολικό σχέδιο προστασίας.
Γιατι κάθε master plan κοιτά μόνο το δικό του κομμάτι. Η Βλύχα τη Βλύχα, τα ναυπηγεία τα ναυπηγεία, το LNG το LNG, το τρένο το τρένο και κάθε επένδυση τη δική της επένδυση. Και η πόλη μένει στη μέση να περιμένει κάθε φορά ότι το επόμενο σχέδιο θα λύσει όσα άφησε άλυτα το προηγούμενο.
Η Ελευσίνα δεν χρειάζεται άλλα σχέδια φτιαγμένα από άλλους για λογαριασμό της. Χρειάζεται επιτέλους ένα κοινό σχέδιο για την ίδια. Ένα σχέδιο που να ξεκινά από τους ανθρώπους της, να σέβεται την ιστορία της, να προστατεύει το περιβάλλον της και να βάζει όρια σε όσα χρόνια τώρα φορτώνονται πάνω σε έναν τόπο που έχει ήδη σηκώσει περισσότερα από όσα του αναλογούν.
Εαν δεν υπάρξει πρώτα σχέδιο για την Ελευσίνα τότε η πόλη κινδυνεύει να χαθεί μέσα στα master plan όλων των υπολοίπων.
