Ο κ. Γ.Χ., τακτικός περιπατητής στον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης, επισημαίνει με τη φωτογραφία και το σχόλιο που μας στέλνει δυσλειτουργίες που εμποδίζουν έναν τόσο όμορφο περίπατο, που λίγα προάστια της Αττικής έχουν στη διάθεσή τους, όπως σημειώνει.

Έχουμε την τεράστια τύχη να μπορούμε να περπατήσουμε στο κέντρο της πόλης μας (όχι σε κάποιο βουνό), κάτω από έναν υπέροχο πευκώνα, σε μια μεγάλη διαδρομή από Ιερά Οδό μέχρι Λ. Αθηνών. Και όμως, αυτός ο άνετος πεζόδρομος -που καμιά αντίρρηση δεν έχω να φιλοξενεί και επαγγελματικές χρήσεις- τελικά γίνεται όλο και λιγότερο άνετος για τον διαβάτη. Τώρα δα συνάντησα ένα ακόμη συμβάν που με στενοχώρησε: Τραβήχτηκαν οι γλάστρες, μπήκαν άλλα δυο τραπέζια! Και μερικά μηχανάκια για γαρνιτούρα… Έλεγχος κανένας. Οι πεζοί; Σιγά μην νοιαστούμε γι’ αυτούς!!! Τραπεζάκια, μηχανάκια, τι να σου κάνουμε, αν δεν σ΄ αρέσει, κάτσε σπίτι σου…