Ντεμπούτο κάνει την προσεχή Πέμπτη το νέο concept καταστημάτων που αναπτύσσει η αλυσίδα Σκλαβενίτης, μετά την απόκτηση, το προηγούμενο καλοκαίρι, των 25 καταστημάτων της αλυσίδας “Σπιτική Κουζίνα”, παράλληλα με τη γιγάντια μονάδα παραγωγής έτοιμου φαγητού στη Μαγούλα, που αλλάζει την αγορά.
Το πρώτο πιλοτικό κατάστημα, με την επωνυμία «ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ Food to Go», ανοίγει την προσεχή Πέμπτη 26 Μαρτίου στο Σύνταγμα στη οδό Βουλής όπου βρισκόταν προηγουμένως κατάστημα της “Σπιτικής Κουζίνας”.
Το νέο μοντέλο καταστημάτων που αναπτύσσει η εταιρεία είναι σχεδιασμένο ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του σύγχρονου τρόπου ζωής και την τάση των καταναλωτών να αναζητούν εύκολες και γρήγορες λύσεις στο καθημερινό φαγητό. Στο πλαίσιο αυτό τα καταστήματα θα λειτουργούν με διευρυμένο ωράριο, από Δευτέρα έως Παρασκευή 8.00 – 21.00 και το Σάββατο 08.00 – 20.00. Θα διαθέτουν ποικιλία έτοιμων γευμάτων καθώς και σαλάτες, σάντουιτς, παγωτά, επιδόρπια, όλα σε ατομικές συσκευασίες σε προσιτές τιμές.
Η ανάπτυξη του τομέα των έτοιμων γευμάτων αποτελεί βασικό πυλώνα στρατηγικής για την εταιρεία τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται άλλωστε για μία κατηγορία που στο σύνολο της γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη, στη χώρα μας αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Ενδεικτικά, στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας Circana από το 2023 στο 2024, οι συνολικές πωλήσεις σε αξία της αγοράς «heat and eat» στα σούπερ μάρκετ (εξαιρουμένης της ζεστής γωνιάς), αυξήθηκαν κατά 7,5%, από 134,23 εκατ. ευρώ σε 144,35 εκατ. ευρώ. Ο όγκος των πωλήσεων διαμορφώθηκε στα 14,892 εκατ. το 2024 έναντι 13,94 εκατ. το 2023.
Πέραν της ανάπτυξης του πρώην δικτύου της «Σπιτική Κουζίνα» υπό το νέο concept, η Σκλαβενίτης υλοποιεί επίσης επένδυση ύψους άνω των 100 εκατ. ευρώ για τη δημιουργία μονάδας παραγωγής και διακίνησης έτοιμων γευμάτων στη Μαγούλα Αττικής.
Ακολουθεί η άποψη του RemiGreece για τη σημασία του “food to go” του Σκλαβενίτη
Σε άλλα νέα της ημέρας ο Σκλαβενίτης μπαίνει με αυτόνομα μαγαζιά έτοιμου φαγητού εκτός supermarket. Με πρώτο μαγαζί στο Σύνταγμα στις 26 Μαρτίου .
Η αλήθεια είναι ότι αυτό ήταν μια λογική συνέχεια επειδη εχει δημιουργήσει στην Μαγούλα μια ειδική μονάδα δυναμικότητας 250.000 μερίδων ημερησίως.
Με τιμές πολυ χαμηλές σίγουρα θα είναι ακόμη ένας εχθρός στα μαγέρικα της Αττικής και βέβαια στην μικρή εστίαση σουβλατζίδικα κλπ.
Γιατί πραγματικά ποιος μπορεί να νικήσει στις τιμές αυτόν τον γίγαντα αν μπορεί να προσφέρει το καθημερινό οικογενειακό τραπέζι (αν πούμε ότι μια οικογένεια αποτελείται από 4 άτομα) με 12 έως 15€ σύνολο. Σκέψου ότι ένα σουβλάκι πια έχει φτάσει στα 3.5 με 4€ και πια θα υπάρχει μια εταιρεία που σου δίνει κανονικό πιάτο φαγητού με 3€ να μην σου πω και με 2.5€.
Θα πει κάποιος εντάξει, δεν άξιζαν όλα τα μαγέρικα, η μικρή εστίαση.
Δεν σας κρύβω ότι με προβληματίζουν αυτές οι κινήσεις και θα σας πω τον λόγο. Προφανώς η επένδυση γίνεται γιατί κατάλαβαν ότι υπάρχει τρομακτική έλλειψη χρόνου λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων των μελών μιας οικογένειας, έλλειμα μαγειρικής γνώσης και βέβαια αύξηση των πρώτων υλών για το καθημερινό μαγείρεμα.
Άρα υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά που δυσκολεύονται για το καθημερινό φαγητό και ψάχνουν διάφορες λύσεις. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα προτιμήσουν ένα φαινομενικά υγιεινό βιομηχανοποιημένο φαγητό από την λύση του snack food ή του ακριβού πιάτου από ένα μαγέρικο.
Γιατί αν λέμε τώρα βρίσκεις ένα κοτόπουλο με χυλοπίτες σε ένα εστιατόριο 9 με 12€/μια μερίδα ή σου κοστίζει στο σπίτι για να το φτιάξεις 20€ και το βρίσκεις από το food to go του Σκλαβενίτη με 3.5€, κακά τα ψέματα αυτό θα επιλέξεις. Και αν δεν είναι η πρωταρχική σου σκέψη κάποια στιγμή θα το πάρεις γιατί η φωτιά θα έχει κάψει τα μικρά και δεν θα υπάρχουν.
Επίσης όταν κάποια στιγμή τα 250.000 γίνουν 500.000 μερίδες στο τέλος σίγουρα θα υπάρχει και μια πίεση και στους παραγωγούς, οι οποίοι για να βγάζουν τα χαμένα θα μετακυλύουν κάποια χαμένα ποσοστά στον καθημερινό καταναλωτή, ενώ μην ξεχνάμε και τι ποιότητα η γεύση θα έχει.
Όποιος ελέγχει το φαγητό ελέγχει και τον κόσμο λέγανε οι παλιοί. Γενικά να ξέρετε δεν έχω ενθουσιασμό όταν ακούω τέτοια πανηγυρικά νέα και ιδιαίτερα όταν κάτι φαίνεται από μακρυά ότι κάποια στιγμή θα γίνει μονοπώλιο.
Ρεμί
