Ignatios Karaminas

Σοφό. Ασπρόπυργος. Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2022. Σε πιάνει… η ψυχή σου. Απόγνωση… Μόλις μερικά χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας και εντός των ορίων του Δήμου Ασπροπύργου.

Δύσκολη και ριψοκίνδυνη η πρόσβαση. Οι εικόνες μαρτυρούν την απογοητευτική κατάσταση. Παράγκες, ξεσκέπαστα υπόστεγα, καμένα ξύλα και λάστιχα χωρίς (τι λέω) ρεύμα αλλά και χωρίς νερό. Παιδάκια που τριγυρνούν σε απαράδεκτες συνθήκες αντί να φοιτούν στο σχολείο. Από τον καταυλισμό φοιτούν στο 11ο δημοτικό σχολείο περίπου 100 παιδιά ενώ συναντήσαμε τουλάχιστον άλλα 20 κατά την επίσκεψη μας που δεν προσέρχονται.

Είναι ντροπή για την ελληνική πολιτεία. Είναι ντροπή για τον δήμο Ασπροπύργου στα όρια του οποίου επικρατεί αυτή η κατάσταση. Και το πιο εξωφρενικό… συμμορίες εκβιαστών ζητούν χρήματα από τους ταλαίπωρους αυτούς ανθρώπους για να παραμείνουν στην… παραδεισένια αυτή περιοχή.

Ευχαριστώ πολύ τον διαμεσολαβητή και γνώστη της περιοχής, Κώστα Παϊτέρη που με το αυτοκίνητό του μας μετέφερε στον καταυλισμό μαζί με την διευθύντρια του 11ου ΔΣ Ασπροπύργου, Κατερίνα Μαραγκάκη, την επιστημονική συνεργάτη του Προγράμματος Υποστηρικτικές Παρεμβάσεις σε Κοινότητες Ρομά του ΕΚΠΑ, Ξένια Λάμπρου και την Κοινωνική Λειτουργό, Χρύσα Αυλωνίτη.