Σε θέση μάχης βρίσκεται το Χαϊδάρι απέναντι στην απόφαση λεηλασίας του λιγοστού περιαστικού πρασίνου που έχει απομείνει στην Αθήνα. Στο έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο για την προάσπιση του Πάρκου Νεολαίας, στο οποίο παρέστη επί ώρες αντιπροσωπεία της κυβέρνησης, τίποτα νέο δεν παρουσιάστηκε, ωστόσο η βραδιά ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτική για τις προθέσεις των εμπλεκόμενων υπουργείων από τη μία, και το κλίμα ρήξης που δημιουργείται στην κοινή γνώμη της πόλης, από την άλλη.
Τα βασικά συμπεράσματα μιας έντονης βραδιάς
Στην έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου παραβρέθηκαν ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, Αθανάσιος Δαβάκης, ο γενικός γραμματέας Δημογραφικής και Στεγαστικής Πολιτικής του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Κωνσταντίνος Γλούμης-Ατσαλάκης, και αξιωματικοί του Ταμείου Ακινήτων Εθνικής Άμυνας. Επίσης προσήλθε πολύ κόσμος με έκδηλη την αγωνία για την τύχη του Πάρκου Νεολαίας.
Ο υπουργός εισηγήθηκε την απόφαση της κυβέρνησης να κατασκευάσει κοινωνικές κατοικίες στο Πάρκο Νεολαίας για την αντιμετώπιση του προβλήματος της κοινωνικής στέγης και ο γεν. γραμματέας του Υπ. Κοινωνικής Συνοχής παρουσίασε στοιχεία του προγράμματος: Πρόκειται για χρηματοδότηση ύψους 435 εκατ. ευρώ από το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο, για την ανέγερση 2.350 κατοικιών σε όλη τη χώρα. Στο Πάρκο Νεολαίας σχεδιάζεται η κατασκευή 350 κατοικιών, οι οποίες, όπως είπε ο κ. Γλούμης, θα καταλάβουν το 1/3 του οικοπέδου και το υπόλοιπο θα είναι κοινόχρηστος χώρος. Θα προτιμηθούν ευάλωτες οικογένειες της περιοχής, έναντι χαμηλού τιμήματος, το οποίο δεν προσδιορίστηκε.
Η πολύωρη παραμονή τους και η διάθεση διαλόγου ήταν επαινετή, αλλά ουσιαστικά δεν έγινε δημόσια διαβούλευση, παρά ενημέρωση για ειλημμένες αποφάσεις. Οι κάτοικοι αντέδρασαν έντονα ρωτώντας τον υπουργό αν ήρθε μόνο για να ανακοινώσει “τετελεσμένα”, αυτός απάντησε ότι γίνεται διάλογος, αλλά δεν άφησε σε κανένα σημείο του λόγου του “παράθυρο” αλλαγής πορείας στον κυβερνητικό σχεδιασμό ή κάποιου συμβιβασμού, όπως γίνεται με συγκεκριμένες προτάσεις από την πλευρά της πόλης.
Μερικά συμπεράσματα και θα ακολουθήσουν και άλλα άρθρα για την κρίσιμη συνεδρίαση
1. Διαπιστώθηκε ότι η κυβέρνηση προχωράει με ιδιαίτερη κυνικότητα στο σχέδιο οικοδόμησης ενός πάρκου – κοινόχρηστου χώρου πρασίνου, που λειτούργησε έτσι πάνω από 30 χρόνια, αντιμετωπίζοντάς το σήμερα ψυχρά σαν μεγάλο αδόμητο οικόπεδο. Το γεγονός ότι το δάσος αυτό ο κόσμος της περιοχής το ζούσε και το περπατούσε κάθε μέρα επί δεκαετίες το προσπερνούν σαν εντελώς ασήμαντο. Η ειρωνεία είναι ότι το τσιμέντωμα του δάσους θα γίνει με πόρους κάποιου… κλιματικού ταμείου! Επίσης η αναφορά ότι 350 διαμερίσματα, δρόμοι και άλλες υποδομές θα χωρέσουν σε 15 στρέμματα δεν έπεισε κανέναν.
2. Η στάση της πόλης είναι συγκροτημένη σε ένα σταθερό και αποφασιστικό “όχι”, όπως φάνηκε από την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στο ψήφισμα, αλλά και τις τοποθετήσεις όλων των δημοτικών παρατάξεων, των φορέων και των πολιτών. Το κλίμα αυτό διακρίνεται ξεκάθαρα και στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, αλλά και στα κοινωνικά δίκτυα. Οδηγούμαστε λοιπόν σε μια αναπόφευκτη σύγκρουση, η οποία μπορεί να πάρει “θερμό” χαρακτήρα όταν ανεβούν οι μπουλντόζες στο βουνό, αλλά και νομικό, αν ο Δήμος προσφύγει κατά της απόφασης, όπως αυτή επισημοποιηθεί στην πράξη. Από την ρήξη με την τοπική κοινωνία χαμένη μπορεί να είναι μόνο η κυβέρνηση, τόσο σε πολιτικό επίπεδο όσο και οικονομικό, αφού θα μπει σε διακινδύνευση, ένα μεγάλο σκέλος της επένδυσης για “κοινωνική κατοικία”, για την οποία φαίνεται να επείγεται. Θα προχωρήσουν άραγε σε ανάθεση σε εργολάβο μέσα σε αυτό το κλίμα;
3. Ήταν ηχηρή η απουσία των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι το προηγούμενο διάστημα πρωτοστάτησαν σε δημόσιες δηλώσεις καθησυχασμού της κοινής γνώμης της Δυτικής Αθήνας (Γ. Λοβέρδος, Μ. Συρεγγέλα, Δ. Καλογερόπουλος) αλλά “αδειάστηκαν” με εκκωφαντικό τρόπο από τις επιλογές του ΥΕΘΑ και του Υπουργείου Κοινωνικής Πολιτικής. Έπρεπε να είναι στο Δημοτικό Συμβούλιο και αυτοί, για να αποδείξουν ότι δεν ενέπαιζαν τους ψηφοφόρους τους, αλλά και να εκπροσωπήσουν την περιφέρειά τους, βάσει όσων έδειξαν ότι πίστευαν για το θέμα.
4. Η μνήμη της πρόσφατης ήττας στην Προβλήτα Σκαραμαγκά (μπαζωμένη θάλασσα), που ήταν η διέξοδος της πόλης στη θάλασσα, και ο τρόπος που έγινε αυτό με τις “τρίπλες” στο ΣτΕ, όπου η θετική για το Χαϊδάρι αρχική απόφαση στο αρμόδιο Τμήμα μετατράπηκε σε “αναρμοδιότητα” στην Ολομέλεια, δεν κάμπτει τη διάθεση για αγώνα, αλλά αντίθετα δυναμώνει την απόφαση “δεν θα μας το πάρουν και αυτό”.
5. Η εμμονή στην οικοδόμηση του Πάρκου Νεολαίας δεν αιτιολογείται, τη στιγμή που μέσα στο Στρατόπεδο υπάρχουν διαθέσιμα πάνω από 3.000 στρέμματα, για να δομήσουν τα 15 στρ. (όσα ισχυρίστηκε ο εκπρόσωπος του Υπ. Κοινωνικής Πολιτικής ότι θα χρειαστούν). Το Στρατόπεδο δεν είναι ενεργό σε όλη την έκτασή του, όπως θέλει να το παρουσιάζει το ΥΘΕΘΑ, ελάχιστο προσωπικό υπηρετεί πια εδώ.
6. Στο Χαϊδάρι υπάρχει η διάθεση αναζήτησης συμβιβαστικής λύσης και γίνονται προτάσεις ώστε και το πράσινο να προστατευτεί και κοινωνικές κατοικίες να δημιουργηθούν. Με τέτοιες θέσεις προσήλθε στη συζήτηση η δημοτική αρχή (τις είχε διατυπώσει ο αντιδήμαρχος Τεχνικής Υπηρεσίας με άρθρο του στο “Χαϊδάρι Σήμερα”, Το Πάρκο Νεολαίας θα παραμείνει στο λαό. Ολοκληρωμένος σχεδιασμός για την αξιοποίηση της ευρύτερης ιδιοκτησίας του ΥΕΘΑ). Στο ίδιο μήκος κύματος τοποθετήθηκαν και άλλοι ομιλητές. Αντίθετα οι κυβερνητικοί ομιλητές έμειναν οχυρωμένοι πίσω από ψυχρά διατυπωμένες αποφάνσεις του τύπου“είναι δικό μας”, “δεν είναι χαρακτηρισμένο δασικό” κτλ. χωρίς καμία ενσυναίσθηση του πόσο προκλητικά ακούγονται αυτά, λες και μιλάει ένας τσιφλικάς στον κολίγο και όχι η εντολοδόχος πολιτική ηγεσία στους πολίτες.
7. Ως προς τη μη “δασικότητα” του χώρου στους δασικούς χάρτες, πράγμα που αποτελεί βασικό επιχείρημα του ΤΑΕΘΑ για το τσιμέντωμα: Η διαφορά της πραγματικότητας στο έδαφος και των δημόσιων εγγράφων είναι προφανέσταστη. Ο χώρος είναι δάσος. Ο Δήμος έκανε ένσταση για τον μη χαρακτηρισμό και την απέρριψαν… Έναντι του κέρδους, λοιπόν, το κράτος δεν δίνει καμία αξία στο δάσος. Κατά τα άλλα, κόπτεται για την κλιματική αλλαγή…
8. Όλα τα προηγούμενα χρόνια το Πάρκο ανήκε σε κρατικούς φορείς (Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου – Υπ. Οικονομικών). Η αδιαφορία του κράτους για την κατάστασή του ήταν απόλυτη, ούτε ένα χορταράκι δεν έκοψαν ποτέ για να το προστατέψουν από τη φωτιά, πάντα ο Δήμος έτρεχε για τέτοιες ανάγκες. Τώρα όμως παρουσιάζονται σαν “νοικοκύρηδες” του “οικοπέδου” και κοιτούν αφ’ υψηλού την τοπική κοινωνία, ενώ τόσα χρόνια ο Δήμος Χαϊδαρίου, “έτρωγε όλο το ξύλο” για την κατάσταση του Πάρκου. Και φυσικά δεν μπορούσε να πάρει καμία χρηματοδότηση για όσα ζητούσε η τοπική κοινωνία, διότι δεν είχε κυριότητα ούτε καν κατά χρήση.
9. Ακούστηκε μερικές φορές η λέξη “αντάλλαγμα” από τα χείλη των εκπροσώπων της κυβέρνησης. Τι σημαίνει αυτό; Προφανώς ότι θέλουν αντίτιμο αγοράς ή ενοίκιο χρήσης του χώρου. Αν αυτή η απαίτηση είναι δικαιολογημένη από την πλευρά των αξιωματικών του ΤΑΕΘΑ (για να αποφύγουν την κατηγορία απιστίας), δεν συμβαίνει το ίδιο με την πολιτική εξουσία. Ο ίδιος ο τελευταίος νόμος που ψήφισε τής επιτρέπει την απόδοση χώρων χωρίς αντίτιμο και είναι κάτι στο οποίο αναφέρθηκε ο δήμαρχος Μιχάλης Σελέκος (πιο αναλυτικά η τοποθέτησή του σε επόμενο άρθρο). Εν πάση περιπτώσει, ας πουν με ποιο τίμημα το παραχωρούν στο Υπ. Κοινωνικής Συνοχής. Η πολιτική βούληση της κυβέρνησης, λοιπόν, είναι το κομβικό σημείο των εξελίξεων.
10. Ακούστηκε επίσης μερικές φορές από τους εκπροσώπους της κυβέρνησης η φράση “περιμέναμε μια πρόταση από την πλευρά” του Δήμου. Ως προς τη μορφή του χώρου, τι άλλη πρόταση μπορεί να υπάρξει από αυτή του πάρκου, του χώρου πρασίνου και της αναψυχής; Δηλαδή αυτό που είναι σήμερα. Εννοούν άραγε άλλη χρήση που να τους επιτρέπει να παίρνουν αντίτιμο; Αυτό μπορεί να γίνει μόνο στο πλαίσιο της δασικής αναψυχής, μια και ο χώρος διέπεται – προστατεύεται από τη δασική νομοθεσία.
Κάποιοι στο Δημοτικό Συμβούλιο ζήτησαν συνάντηση με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Θα είναι ίσως χρήσιμη για όλους, ειδικά για την Νέα Δημοκρατία.
