Αξέχαστη έμεινε η ερμηνεία του Σταμάτη Τζελέπη στον ίδιο ρόλο πριν από περίπου τέσσερις δεκαετίες στο «Θέατρο της Δευτέρας», παίζοντας δίπλα στο Μίμη Φωτόπουλο.

Ο “Δον Καμίλο” έγραψε ιστορία στο ελληνικό θέατρο με Μίμη Φωτόπουλο και Σταμάτη Τζελέπη στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ο Χαϊδαριώτης ηθοποιός αποφάσισε να αναβιώσει το έργο του Σωτήρη Πατατζή στην αθηναϊκή σκηνή, σε μια φιλόξοξη παράσταση στο Θέατρο Broadway.

Προηγήθηκαν δύο χρόνια μεγάλης επιτυχίας σε καλοκαιρινές περιοδείες και τώρα έρχεται Αθήνα για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, από αύριο Παρασκευή 12 Νοεμβρίου. Θα διαρκέσουν μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή. 

Στη φετινή παράσταση συμπρωταγωνιστεί η σύζυγος του Σταμάτη, Έλενα Τσεφαλά, στο ρόλο της Ασπασίας, αδελφής του καθολικού ιερέα. Επίσης τους άλλους πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουν ο ταλαντούχος ηθοποιός Πέτρος Ξεκούκης ως Δον Καμίλο και ο Γιώργος Ματαράγκας ως εκλεγμένος δήμαρχος Πεπόνε, που ανέλαβε και τη σκηνοθεσία του έργου. Παίζουν ακόμα οι Παύλος Κουρτίδης, Ηλίας Παπακωνσταντίνου, Έφη Κιούκη και η Ελένη Φιλίνη. Φιλική συμμετοχή – φωνή θεού ο σκηνοθέτης Μανούσος Μανουσάκης. Η διάρκεια της παράστασης είναι 100 λεπτά χωρίς διάλειμμα.

Ο Δόν Καμίλο είχε ανεβεί στο Χαϊδάρι

Να σημειωθεί πως πριν από πέντε χρόνια η Έλενα Τσεφαλά είχε σκηνοθετήσει το ίδιο έργο στο ανέβασμα του από τον εθνικοτοπικό σύλλογο της πόλης μας “Κέντρο Λαογραφίας και Πολιτισμού Δυτικής Αττικής”. Την περίοδο εκείνη παραστάσεις δόθηκαν με επιτυχία στο Χαϊδάρι και σε άλλους Δήμους του Λεκανοπεδίου, αλλά και της Θεσσαλίας. Η Έλενα Τσεφαλά μεταξύ άλλων εκτός από ηθοποιός, είναι Φιλόλογος και Διδάκτωρ Θεατρολογίας-Θεατροπαιδαγωγικής.

Μια πολιτική κωμωδία

Το σενάριο που γράφτηκε το 1958 χαρακτηρίζεται ως διαχρονικό. Αποτελεί μια  κωμωδία – σάτιρα του πολιτικού φανατισμού και  διαδραματίζεται λίγο μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, σε μια μικρή κωμόπολη της Νότιας Ιταλίας. Κυρίαρχα πρόσωπα δύο παιδικοί φίλοι, ο Δον Καμίλο και ο Πεπόνε. Η μεταξύ τους σχέση, αγάπης και μίσους, η έντονη πολιτική αντίθεση του αιδεσιμότατου Δον Καμίλο με τον Πεπόνε, καθώς και όλη η πλοκή του έργου, από το οποίο  δε λείπει ο έρωτας, δημιουργεί σπαρταριστές καταστάσεις, που θα κάνουν τον θεατή να γελάσει με την καρδιά του, να συγκινηθεί και να προβληματιστεί.