Ο Δήμος Χαϊδαρίου δεν έχει καταφέρει να ανταποκριθεί στην νέα πρόκληση που φέρνει στην πόλη η απρόσμενη, ξαφνική, μαζική κάθοδος άγριων ζώων στον αστικό ιστό. Δεν είναι φυσικά θέμα μόνο του Δήμου αλλά και άλλων υπηρεσιών του κράτους, όμως επειδή ουσιαστικά είναι επέλαση στα σκουπίδια, πρώτα “αγγίζει” την τοπική αρχή. Πάντως δεν χρειάζεται να “ανακαλύψει την πυρίτιδα”, τα έχουν περάσει άλλοι πριν από εμάς και υπάρχουν δοκιμασμένες λύσεις.
Τα ζώα επιλέγουν τροφικές πηγές με μεγάλη θερμιδική αξία και στις οποίες έχουν εύκολη πρόσβαση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας πηγής είναι τα οργανικά απορρίμματα, τα οποία βρίσκονται σε κάδους, μέσα και γύρω από τους οικισμούς. Πολύ εύκολα συνδέουν τους ανθρώπους και τους οικισμούς τους με την εύκολη πρόσληψη τροφής κι έτσι δημιουργείται μακροχρόνια εξάρτηση από μη-φυσικές τροφικές πηγές. Γι΄ αυτό βλέπουμε τα άγρια ζώα να γυρνούν μέσα στην πόλη, με το φαινόμενο της εξοικείωσης (χάνουν τον φυσικό φόβο που έχουν για τους ανθρώπους) να παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις.
Επί πολλούς μήνες “ακριτικές” γειτονιές, κυρίως στο Δαφνί, αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα, το οποίο έχουμε αναδείξει με πάρα πολλά άρθρα, με τη βοήθεια των δημοτών. Δεν θα μείνει μόνο στις άκρες. Ήδη τα αγριογούρουνα και οι αλεπούδες εισχωρούν όλο και πιο βαθιά. Εχτές το βράδυ ο Μύτος, ο μεγάλος αρσενικός του Δάσους, έκανε βόλτες στην καρδιά της συνοικίας. Ωστόσο η μόνη “απάντηση” στη σκουπιδοφαγία, που είδαμε μέχρι τώρα, είναι εντελώς οι ανεπαρκείς κατασκευές που δείξαμε πρόσφατα (Καγκελάκια εναντίον τεράστιων ζώων). Μάλιστα μια οδοκαθαρίστρια έδεσε ένα σκινάκι μπροστά στον κάδο για να μην τον σπρώχνουν τα αγριογούρουνα…
Κάτι πρέπει να γίνει, λοιπόν, ώστε τα σκουπίδια να πάψουν να είναι προσβάσιμα στα ζώα. Ο Δαφνιώτης Γιώργος Κόκκινος, που αντιμετωπίζει το πρόβλημα καθημερινά έξω από το σπίτι του, έκανε τη δική του έρευνα και μάς έστειλε κάποιες προτάσεις. Δεν είναι εξεζητημένα και ακριβά συστήματα, πρόκειται απλά για κάδους, που δεν μπορούν να ανοίξουν ή να αναποδογυρίσουν τα ζώα. Ο Δήμος Χαϊδαρίου δεν έχει την οικονομική άνεση να προχωρήσει σε αγορά έστω και φτηνών κάδων, αλλά κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα θα βρεθεί ώστε να καλυφθούν το Δαφνί και το Δάσος, τουλάχιστον.
Ο Ο Φορέας Διαχείρισης Οροσειράς Ροδόπης απλά αγόρασε σιδερένιους κάδους, που είναι βαριοί και δεν μπορούν οι αρκούδες να τους ανοίξουν ή να τους τουμπάρουν.
Στην Καλαμπάκα υιοθέτησαν τον παρακάτω κάδο, με σύνθημα “Για να συνυπάρχουμε ειρηνικά πρέπει να τις μάθουμε να σέβονται το χώρο μας. Χρησιμοποιύμε έξυπνους κάδους, κρατάμε την άγρια ζωή μακριά από τους οικισμούς”:
Στον Κουτσουρά Λασιθίου επέλεξαν τη λύση του “κουτιού”, βασικά για να μην παίρνει τους κάδους ο αέρας, με κόστος που καλύφθηκε από φορείς και συλλόγους της περιοχής. Σίγουρα η λύση κάνει και για την περίπτωσή μας.
