Ο Νίκος Βουρλιώτης μίλησε για τη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη και τις κοινωνικές ανισότητες που βίωσε μεγαλώνοντας στα δυτικά προάστια.
Καλεσμένος στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» ήταν ο Νίκος Βουρλιώτης, ο οποίος αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στη γνωριμία και τη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη. Όπως εξήγησε, η κοινή τους μουσική πορεία δεν ήταν κάτι που είχε επιδιώξει εξαρχής, αλλά προέκυψε μέσα από μια περιοδεία.
«Ενώ όλα τα υπόλοιπα τα είχα προσπαθήσει πολύ, τη συνεργασία με τον Γιώργο Μαζωνάκη δεν την προσπάθησα, προέκυψε. Υπήρξε τότε μια πρόταση από την πλευρά του Γιώργου να κάνουμε μια περιοδεία μαζί. Και στο πλαίσιο της περιοδείας είπαμε ότι πρέπει κάποια στιγμή να βγαίνουμε και να λέμε κάτι μαζί», είπε αρχικά ο Νίκος Βουρλιώτης.
Η συνεργασία τους οδήγησε στη δημιουργία ενός τραγουδιού που θα λειτουργούσε ως κοινό σημείο αναφοράς για τους δύο καλλιτέχνες. Ο ίδιος εξήγησε πως, παρά τη διαφορετική μουσική τους διαδρομή, υπήρχε ένα στοιχείο που τους ένωνε: η κοινή τους γειτονιά.
«Εκεί, λοιπόν, δημιουργήθηκε η ανάγκη να γραφτεί ένα τραγούδι, με το οποίο να «συναντηθούμε». Εντάξει, τι άλλο θα μπορούσε να είναι κοινό στοιχείο, το οποίο να μπορούν να συναντηθούν δύο άνθρωποι, 26 ο Γιώργος, 28 εγώ, εκτός από τη γειτονιά τους, την κοινή τους γειτονιά; Το σημείο αναφοράς!».
Ο Νίκος Βουρλιώτης στάθηκε ιδιαίτερα και στις κοινωνικές αντιλήψεις που επικρατούσαν παλαιότερα απέναντι στους κατοίκους των δυτικών προαστίων, περιγράφοντας τις διαχωριστικές γραμμές που, όπως είπε, υπήρχαν στην Αθήνα.
«Η γραμμή του ποταμού, που χώριζε την Αθήνα με τα δυτικά προάστια, ήταν ένα άτυπο Απαρτχάιντ, με κάποιο τρόπο έκανε έναν διαχωρισμό που ήταν πολύ σκληρός και δεν είμαι υπερβολικός σε αυτό που λέω. Με τα χρόνια, όλα αυτά διαφοροποιήθηκαν, άλλαξε η κοινωνία μας, άλλαξαν τα δεδομένα.
Εμείς ζήσαμε αυτό το ρατσισμό, υπήρχαν πολλοί στη γειτονιά που δεν έλεγαν ότι είμαστε από την Αγία Βαρβάρα, δεν τολμούσαν. Δεν τολμούσαν να πουν ότι είμαστε από τον Κορυδαλλό, γιατί η αντίδραση θα ήταν “από μέσα;”».
