γράφει ο Μενέλαος Χρόνης

Έξι δεδομένα προβλήματα και μια ευκαιρία

1. Το Χαϊδάρι και υψηλής ζήτησης προορισμοί (Αττικό Νοσοκομείο, ΨΝΑ Δαφνίου, Στρατόπεδο κτλ) δεν εξυπηρετούνται από γραμμή Μετρό.

2. Σημαντικοί προορισμοί πέριξ της Λεωφόρου Αθηνών (Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Χρηματιστήριο κτλ.) δεν εξυπηρετούνται από γραμμή Μετρό.

3. Η Λεωφόρος Αθηνών κάθε μέρα βρίσκεται κυκλοφοριακά “στο κόκκινο”. Σταθερά πρώτη και… χειρότερη στο ημερήσιο δελτίο κίνησης στους δρόμους  του Λεκανοπεδίου!

4. Ασπρόπυργος, Ελευσίνα και άλλες πόλεις της περιοχής δεν εξυπηρετούνται από γραμμή Μετρό.

5. Η βιομηχανική ζώνη του Θριάσιου, όπου μεταβαίνουν από την Αθήνα καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενοι, δεν εξυπηρετείται από γραμμή Μετρό. 

6. Ως μέσο σταθερής τροχιάς στο Θριάσιο υπάρχει ο Προαστιακός, αλλά οι σταθμοί του βρίσκονται μακριά από το κέντρο των πόλεων και δεν εξυπηρετούν σωστά τις μετακινήσεις.

7. Στο Θριάσιο υπάρχει σε αχρησία παλιά σιδηροδρομική γραμμή, που μπορεί να αξιοποιηθεί για την δημιουργία ενός μίνι προαστιακού στη Δυτική Αττική. 

Οι παραπάνω παραδοχές επιτρέπουν το συμπέρασμα ότι, αν κάποτε φτιαχτεί γραμμή Μετρό προς Χαϊδάρι, κατά μήκος της Λ. Αθηνών, μπορεί να συνεχίσει προς Θριάσιο και να συναντήσει την παλιά σιδηροδρομική γραμμή, σαν μίνι προαστιακός. Για όλους εμάς, λοιπόν, εδώ στα δυτικά θα ήταν καταλυτική λύση.

Αναμφίβολα πολύ φιλόδοξο και ακριβό έργο, αλλά έτσι κι αλλιώς συζητιέται η “νέα γενιά” γραμμών Μετρό στην Αθήνα, μεταξύ τους και κατά μήκος της Λ. Αθηνών. Η γραμμή αυτή θα μπορούσε να είναι υπόγεια, όσο διασχίζει τη Λ. Αθηνών και το Χαϊδάρι, και στη συνέχεια υπέργεια, καθώς από Ασπρόπυργο μέχρι Ελευσίνα (αλλά και πιο πέρα) θα μπορούσε να αξιοποιήσει την προαναφερθείσα υποδομή της παλαιάς σιδηροδρομικής γραμμής Αθήνα – Κόρινθος, που από το 2007 είναι ανενεργή (άρα δεν χρειάζονται απαλλοτριώσεις). 

Μπορούν να “κουμπώσουν”;

Για είμαστε ακριβείς, η δημιουργία προαστιακού σιδηροδρόμου, που θα εξυπηρετεί τη Δυτική Αττική μέσω της επαναλειτουργίας της εκεί υφιστάμενης γραμμής, βρέθηκε κάποια στιγμή στον προγραμματισμό της ΕΡΓΟΣΕ.

Το συγκεκριμένο έργο αφορούσε την επανάχρηση της σιδηροδρομικής γραμμής Σιδηροδρομικό Κέντρο Αθηνών (ΣΚΑ) – Ελευσίνα. Πράγματι, πριν από δύο χρόνια (Ιανουάριος του 2018) ανακοινώθηκε από την ΕΡΓΟΣΕ η εκπόνηση μελετών με χρηματοδότηση των ΕΛΠΕ. Ο τότε σχεδιασμός προέβλεπε τον χωρισμό του έργου σε δύο φάσεις. Η πρώτη φάση αφορούσε τις μελέτες και την ανακαίνιση των γραμμών στο τμήμα ΣΚΑ – Ελευσίνα, συνολικού κόστους 27 εκατ. ευρώ (η γραμμή αυτή είναι “μετρική” και θα αντικατασταθεί με σύγχρονων προδιαγραφών σιδηροτροχιά). Η δεύτερη φάση του έργου θα υλοποιούνταν από την ΕΡΓΟΣΕ και θα περιλάμβανε την ηλεκτροκίνηση, τη σηματοδότηση της γραμμής και την ανακαίνιση των υφιστάμενων κτιρίων των σταθμών. Το συγκεκριμένο κόστος δεν είχε εκτιμηθεί. 

Θα μπορούσε η γραμμή Μετρό προς Λ. Αθηνών να φτάσει στον Ασπρόπυργο και “να κουμπώσει” με το έργο ΣΚΑ Ελευσίνα, που μόλις αναφέρθηκε; Ο συνδυασμός της γραμμής 3 του Μετρό Αγία Μαρίνα – Αεροδρόμιο με τον προαστιακό δείχνει πως γίνεται. Αν τελικά ναι, τότε:

  1. Θα ήταν μια πλήρης συγκοινωνιακή κάλυψη ολόκληρης της δυτικής Αττικής, με τεράστιο κοινωνικό και περιβαλλοντικό όφελος. 
  2. Και το Χαϊδάρι θα ήταν πολλαπλά ωφελημένο, καθώς θα αποκτούσε σταθμούς σε Παλατάκι ή Αττικόν, Δάσος, ίσως και σε Δαφνί – Αφαία, με αμφίπλευρη σύνδεση προς Αθήνα και Θριάσιο.
  3. Ταυτόχρονα ο κυκλοφοριακός φόρτος στη Λ. Αθηνών θα μετριαζόταν σημαντικά, με ό,τι καλό θα μπορούσε αυτό να συνεπάγεται για την ποιότητα ζωής στην πόλη μας.   
  4. Η Εθνική οδός θα κέρδιζε ουσιαστική αποσυμφόρηση στο τμήμα Διόδια Ελευσίνας – Δαφνί, που γνωρίζει συχνά μποτιλιαρίσματα. Τα συνδυασμένα μέσα σταθερής τροχιάς αποτελούν την ευρωπαϊκή επιλογή για τις μετακινήσεις.
  5. Συμπερασματικά, πόση οδική κίνηση, ατμοσφαιρική ρύπανση και ταλαιπωρία, θα “ρουφούσε” αυτό το έργο…
  6. Αν κάποιος υποστηρίξει ότι θα ρουφούσε και δυσανάλογα πολλούς πόρους, θα απαντούσαμε “άκυρο”. Η Δυτική Αθήνα και η Δυτική Αττική  δικαιούνται πολλά περισσότερα από αυτό για προφανείς λόγους -ας μην επαναλαμβανόμαστε.

Μήπως αξίζει να διερευνηθεί σοβαρά η πρότασή μας και -αν οι τεχνικές και συγκοινωνιακές απαντήσεις των ειδικών είναι θετικές- να διεκδικηθεί δυναμικά από τις τοπικές κοινωνίες της δυτικής πλευράς της πρωτεύουσας;