γράφει ο Κώστας Λαλές, Ζωγράφος – Γλύπτης

Ο καιρός που διανύουμε έχει κάτι από μετάβαση και νέους προσανατολισμούς. Ως εικαστικός καλλιτέχνης είχα, έχω και θα έχω διάφορες σκέψεις και αναζητήσεις με θέματα που αφορούν την συνέχεια της δουλειάς και την προβολή της, συμβάλλοντας έτσι στην εικόνα του μέλλοντος.

Τους τελευταίους μήνες στριφογυρίζει μέσα στο μυαλό μου μια φράση η οποία εμφανίζεται μπροστά μου συχνά πυκνά, και δεν είναι άλλη από την ακόλουθη: “Εικαστική διδασκαλία μέσω του διαδικτύου.” Σε κάθε μεριά της γης, θα δεις φωτογραφίες, βίντεο, workshops, μαθήματα, ομιλίες και διάφορα άλλα να γίνονται ή να μοιράζονται online.

Είμαι ζωγράφος και γλύπτης, απόφοιτος της Ανώτατης σχολής Καλών Τεχνών, ασχολούμαι με το αντικείμενό μου εδώ και 12 χρόνια, συμμετέχω σε εκθέσεις και έργα μου βρίσκονται στο δημόσιο και σε ιδιωτικές συλλογές. Έχω διδάξει στον Δήμο Αιγάλεω ζωγραφική και χαρακτική τα τελευταία χρόνια ως εθελοντής.

Κάθε μέρα δίνω μάχη με τον εαυτό μου να μάθω κάτι ακόμα. Να ψάχνω και να βρίσκω λύσεις για το καθε πρόβλημα. Το επόμενό μου βήμα ήταν το μεταπτυχιακό στην Νέα Υόρκη, που μου έδωσε πολλά ερεθίσματα και απαντήσεις για αυτό που έψαχνα. Το οποίο διακόπηκε στο τελευταίο έτος λόγω του κορονοϊού.

Σε αυτό εδω το σημείο θα ήθελα να μοιραστώ την πρόταση που έχω με το ευρύ κοινό, δίνοντας την δυνατότητα στον κόσμο και τον Δήμο μου να αναπτύξει την επαφή της επικοινωνίας.

Η πρότασή μου, λοιπόν, είναι τα διαδικτυακά μαθήματα που μπορούν να γίνονται στον Δήμο Χαϊδαρίου με βάση την ζωγραφική και το σχέδιο. Χρειάζεται μια αίθουσα, μια κάμερα, ένας πίνακας, διάφορα χαρτιά και υλικά σχεδίου και ζωγραφικής, μικτές τεχνικές (κολάζ, ματιέρες, σφουμάτο, μελέτη συνθέσεων, ασκήσεις κτλ.), όπως και online μαθήματα με τους μαθητές, ομάδες συζήτησης, επικοινωνία και συνεργασία αντίστοιχων τμημάτων δήμων τις χώρας μας και του εξωτερικού. Είναι λίγα από τα πολύ σημαντικά πράγματα που μπορούν να κάνουν την διάφορα και να μας δώσουν την ευκαιρία για ένα βήμα παραπέρα.

Όλα αυτά που αναφέρω έχουν βάση την προστασία του Πολίτη. Ξέρουμε όλοι από πού ερχόμαστε, αλλά δεν ξέρουμε πού πάμε. Αυτό που έχουμε στο μυαλό μας είναι πώς θα προστατέψουμε τους συνανθρώπους μας και να ονειρευόμαστε το αύριο.