Η Λεωφόρος Αθηνών κάθε πρωί βρίσκεται “στα κόκκινα” και οι έξοδοι του Δάσους αποτελούν μαρτύριο.

Ο κ. Κώστας Πέτρου περιγράφει τον Γολγοθά που περιμένει κάθε πρωί τους οδηγούς στην οδό Σατωβριάνδου:

Κάθε πρωί το φανάρι τής Σατωβριάνδου είναι απροσπέλαστο. Τα αυτοκίνητα στο ρεύμα καθόδου προς Κόρινθο κλείνουν την διασταύρωση και δεν μπορούμε να περάσουμε απέναντι. Η ζωή μας, πλέον των άλλων, έχει γίνει και επικίνδυνη. Δείτε λίγο το θέμα, τι ενέργειες πρέπει να γίνουν. Ξαναλέω το πρόβλημα πλέον είναι καθημερινό.

Καθόλου δεν υπερβάλλει ο συμπολίτης μας. Η Λ. Αθηνών εκτός από σκοτώστρα είναι και ψυχοβγάλτρα. Κι αν, όπως ορθά τονίζει ο κ. Πέτρου, αντιμετωπίζουν κινδύνους οι οδηγοί, που πρέπει να βρουν “τρύπα να περάσουν”, φανταστείτε τι τραβάνε οι πεζοί που θέλουν να διασχίσουν το πρωί τη λεωφόρο από το φανάρι, κάνοντας σλάλομ ανάμεσα σε μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα και βιαστικές μηχανές, για να φτάσουν απέναντι και να πάρουν το λεωφορείο προς Αθήνα.

Τι μπορεί να γίνει; Το να ελπίζουμε στο φιλότιμο των οδηγών ώστε να μην αποκλείουν τις διασταυρώσεις με φανάρια, είναι μάταιο. Από την άλλη, Τροχαία στη Λ. Αθηνών βλέπουμε μόνο μετά από συγκρούσεις. Και όμως, η μόνη λύση για να ελεγχθεί η κατάσταση είναι ο τροχονόμος, αυτός που κάποτε έβαζε σε τάξη τα πράγματα, αλλά έχει πια εξαφανιστεί. Ο κ. Θεοδωρικάκος, που βγάζει τις θριαμβευτικές ανακοινώσεις με ρυθμό πολυβόλου, τι γνώμη να έχει για την εξυπηρέτηση και την ασφάλεια του πολίτη στην καθημερινότητά του;