Πέρδικα στο Ποικίλο, Φωτό Ηλίας Φώλιας.

Είναι απογευματάκι και εννιά νησιώτικες πέρδικες (alectoris chukar) προσπαθούν να επωφεληθούν από την δροσιά καθώς γέρνει ο ήλιος (ο λόγος την κάνει δροσιά) για να βοσκήσουν στο Ποικίλο. Είναι οι γονείς με τα παιδιά τους, τα οποία έχουν μεγαλώσει αρκετά στα μέσα Σεπτέμβρη.

Η οικογένεια κατάφερε να επιβιώσει και να προοδεύσει στο άνυδρο βουνό, μέσα σε ένα καλοκαίρι που μάλλον δεν έχει όμοιό του σε ζέστες και ανομβρία. Ποιο καλοκαίρι δηλαδή, που έχει να βρέξει από τον Μάρτιο… Και όμως τα περδικόπουλα τα κατάφεραν και φέτος!

Η πέρδικα δεν αποδημεί, ζει εδώ όλο το χρόνο σε κοπάδι. Tην περίοδο της αναπαραγωγής, την άνοιξη, χωρίζονται σε ζευγάρια και με τα μικρά τους φτιάχνουν νέο μπουλούκι. Προτιμούν τα ανοιχτά, πετρώδη εδάφη, όπου και φωλιάζουν μόνο όταν γεννούν τα αβγά τους. Η πέρδικα που ζει στο βουνό μας μπορεί να μην είναι τόσο καλλίφωνη όσο η λεγόμενη ορεινή, είναι όμως αναμφίβολα ένα από τα στολίδια του και απόλαυση για τους περιπατητές όταν τη συναντούν, με την τραγουδημένη, περήφανη περπατησιά της. Αν τις συνατούσαμε σε μέρος όπου κυνηγιούνται, θα είχαν φροντίσει πολύ πιο προσεκτικά να κρυφτούν ή θα είχαν πετάξει πολύ πιο νωρίς.

Εγώ σήμερα επέμενα λίγο παραπάνω να τις ενοχλώ, για να δούμε και το πέταγμά τους, που είναι εντυπωσιακό κατά την απογείωση. Δεν πάνε όμως μακριά και σε λίγη ώρα ξεκινούν το κακάρισμα για να ξανασυγκεντρωθούν.

Μενέλαος Χρόνης