Στην παραίτηση του επί επτά χρόνια γενικού γραμματέα Περιβάλλοντος Ευθύμιου Μπακογιάννη οδήγησε η σύλληψη του κουνιάδου του και της συζύγου του για την υπόθεση στελεχών που λαδώνονταν προκειμένου να εξυπηρετούν υποθέσεις που σκάλωναν στα γρανάζια των υπηρεσιών τις οποίες ο ίδιος επόπτευε.
Μεταξύ άλλων αρμοδιοτήτων του, ο κ. Μπακογιάννης ήταν ο κεντρικός χειριστής, μαζί με το ΤΕΕ, για την παραλαβή των Τοπικών και Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων που έχουν ανατεθεί έναντι 350 εκατομμυρίων ευρώ μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και θα έπρεπε να παραδοθούν τις επόμενες εβδομάδες. Εάν τελικά δεν δοθεί παράταση στο Ταμείο Ανάκαμψης, θα έπρεπε ο ίδιος να βρει τη λύση για την παραλαβή τους αργότερα (υπολογίζεται ότι το 30% απέχει πολύ από την ολοκλήρωση) και την πληρωμή από εθνικούς πόρους.
Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια, που κρίνουν το μέλλον ολόκληρων Δήμων, εκπονήθηκαν χωρίς ουσιαστική δημόσια διαβούλευση, βιαστικά, με μηδενική ή ελάχιστη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών (ο όρος “τοπικό” ακούγεται ειρωνικός) από ιδιωτικά μελετητικά γραφεία. Η περίπτωση του Χαϊδαρίου είναι χαρακτηριστική, καθώς εδώ υπάρχουν μεγάλοι αδόμητοι χώροι (Στρατόπεδο, νοσοκομεία) τα οποία αντιμετωπίζονται στο πλαίσιο “σεναρίων” υπό το πρίσμα εκμετάλλευσης ακινήτων και ανοικοδόμησης. Χαρακτηριστικά, για το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου προτείνεται από το ΤΠΣ με μετατροπή του σε “Τεχνολογικό Πάρκο”.
Για το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο Χαϊδαρίου δείτε άρθρα εδώ.
Ο Ευθύμιος Μπακογιάννης αφήνει πίσω του σημαντικές εκκρεμότητες, μεταξύ των οποίων τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια που αναφέραμε, αλλά και η μεταφορά των Πολεοδομιών από τους Δήμους στο Ελληνικό Κτηματολόγιο για να “χτυπηθεί η διαφθορά”. Επίσης 0 πολεοδομικός λαβύρινθος και μάλιστα εν μέσω πιέσεων για εκμετάλλευση των ακινήτων και ανοικοδόμηση, ενώ το νομοθετικό καθεστώς λειτουργούσε μέσα από «ερμηνείες κατά το δοκούν», καθώς νόμοι ακυρώνονταν με δικαστικές αποφάσεις και η κυβέρνηση υποσχόταν ολικές λύσεις χωρίς να τις προσφέρει.
Υπάρχουν πολλά ζητήματα λοιπόν για τον διάδοχο του Ευθύμη Μπακογιάννη. Αλλά και για τις τοπικές κοινωνίες, που έχουν κάθε λόγο να είναι πιο υποψιασμένες και πιο ενεργές για τα πολεοδομικά ζητήματα που τις αφορούν. Σε κάθε περίπτωση, έχουν και αυτές συμφέροντα μέσα σε αυτό τον ξέφρενο “χορό” που έχει στηθεί γύρω από την εκμετάλλευση ακινήτων στη σύγχρονη Ελλάδα. Δεν επιτρέπεται να ενοχοποιούνται (και να αυτοενοχοποιούνται) κάθε φορά που το Δημόσιο ή επιχειρηματίες “βάζουν στο μάτι” ελεύθερους χώρους.
