Επιστολή της συμπολίτισσας Τζένης Μαργαρίτη, που βίωσε τον τρόμο μέσα στο σπίτι της, με την οικογένειά της, από την ανήκουστη, αντικοινωνική  συμπεριφορά κάποιων νεαρών, που κατοικοεδρεύουν κάθε βράδυ σε εγκαταλειμμένο κτήριο της πόλης. 

Γράφει:

Ασφαλώς και σε αυτή την στιγμή που ζούμε το πλέον σημαντικό πρόβλημα που έχει η Ελλάδα και όλος ο πλανήτης είναι η πανδημία του κορωνοϊού.

Όμως, δεν σταματούν να συνυπάρχουν και άλλα θέματα της κοινωνίας μας τα οποία προκαλούν ΦΟΒΟ – ΘΥΜΟ – ΟΡΓΗ – ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ – ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ – ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ.

Με αυτή την σειρά είναι τα συναισθήματα που νιώθεις όταν στις 11 το βράδυ της Κυριακής 22 Μαρτίου, κάθεσαι ήσυχος και ήρεμος στο καναπέ σου και δέχεσαι ομοβροντία – καταιγισμό από πέτρες στο μπαλκόνι του σπιτιού σου, με αποτέλεσμα να σπάσουν τα διπλά τζάμια της μπαλκονόπορτας (επισυνάπτω φωτο), χωρίς να ξέρεις για ποιο λόγο γίνεται όλο αυτό, από μια ομάδα νέων (διαφόρων ηλικιών) οι οποίοι συνηθίζουν εδώ και ένα χρόνο περίπου να συναθροίζονται στον ημιτελή βρεφονηπιακό σταθμό της περιοχής μας, επί της οδού Βεργίνας.

  • ΦΟΒΟΣ – ΘΥΜΟΣ – ΟΡΓΗ

Η αστυνομία που καλέσαμε για να καταγράψει το συμβάν, μας είπε ότι επανειλημμένως έχει κάνει συστάσεις σε αυτά τα άτομα και το έχει αναφέρει και στις εκάστοτε Δημοτικές αρχές.

Αποτέλεσμα μηδέν.

Πριν κάποιους μήνες είχαμε παρόμοιο περιστατικό στα αυτοκίνητά μας με αντίστοιχες ζημιές.

Θεωρούμε τους εαυτούς μας τυχερούς που δεν έχουμε οι ίδιοι τραυματιστεί περπατώντας στο δρόμο μας.

  • ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ

Πολλά τα ερωτήματα ακόμη περισσότερη η απογοήτευση.

Ερωτήματα, γιατί οι εκάστοτε Δημοτικές Αρχές δεν λαμβάνουν μέτρα, αφού είναι ενημερωμένες για ένα ημιτελές δημόσιο κτήριο. Τι περιμένουν, να έχουμε πρώτα θύματα και τραυματισμούς από πέτρες ή από πτώση αυτών των νέων που μέσα στο σκοτάδι δεν ξέρουν πού πατούν και πού βρίσκονται, την στιγμή που δεν ξέρουμε τι κάνουν εκεί και για ποιο λόγο μαζεύονται.

Απογοήτευση, γιατί αυτοί οι νέοι δεν μπορούν να ελεγχθούν από τις οικογένειες τους για το πού βρίσκονται, ειδικά αυτές τις μέρες με τόσες απαγορεύσεις στις μετακινήσεις μας.

Τι μαθήματα ζωής έχουν, για το πώς πρέπει να φέρονται και να συνυπάρχουν με τους συνανθρώπους τους. Για το ποιες είναι οι υποχρεώσεις τους απέναντι σε αυτή την κοινωνία.

  • ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ – ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Υ.Γ. Η οδός Βεργίνας είναι πλήρως εγκαταλελειμμένη από τον Δήμο. Χωμάτινος δρόμος, χωρίς φωτισμό, χωρίς καθαριότητα, παρά της επανειλημμένες οχλήσεις μας στους αρμόδιους εδώ και 28 χρόνια.

Τζένη Μαργαρίτη