γράφει ο Ηλίας Ανδριανός *

Με αφορμή το εμπνευσμένο και σύντομο video του Πολεμικού Ναυτικού για το 1821, δεν μπορώ να μην σχολιάσω το φιάσκο των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την Εθνική μας παλιγγενεσία.

Φυσικά δεν παραβλέπω το γεγονός ότι συνέπεσε με τον κορωνοϊό και ούτε διεκδικώ και το αλάθητο του αισθητικού κριτηρίου μου, πλην όμως αυτό που βλέπω είναι τουλάχιστον θλιβερό. Οι εορτασμοί μίας επετείου και δη της επανάστασης του 1821 δεν είναι αφορμή ούτε για να εκδώσουμε επετειακά νομίσματα ούτε για να ντυθούμε Τσολιάδες και Καραγκούνες και να βγούμε σε κάθε πλατεία και κάθε δρόμο, κρατώντας μοδάτες τσάντες.

Η αποστολή και η στόχευση των εορτασμών είναι συγκεκριμένη και εξαιρετικά απλή. Μέσω των εορτασμών κατ’ αρχάς σκοπός είναι να μάθουμε όλοι ή ξαναθυμηθούμε βασικά ιστορικά στοιχεία της Επανάστασης, ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε το πώς φτάσαμε εδώ σήμερα και να εξηγήσουμε αυτό που βιώνουμε σε σχέση με την Ευρώπη και τους γείτονές μας.

Οι εορτασμοί λειτουργούν αναμφισβήτητα ενωτικά, αφού πάνω και πρώτα απ’ όλα είμαστε Έλληνες και αυτά που μας ενώνουν είναι πολλά περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Ένα από αυτά είναι η ιστορία μας και η περηφάνια για τους προγόνους μας.

Ενώ λοιπόν υπάρχει τέτοιο υλικό και τέτοιο πεδίο δόξης λαμπρό για όσους έχουν αναλάβει τις εορταστικές εκδηλώσεις, αυτοί επέλεξαν να μην κάνουν απολύτως τίποτα! Αν προσγειωθεί κάποιος ξένος στο αεροδρόμιο της Αθήνας ή περπατήσει σε κάποια πόλη της Ελλάδος δεν θα του περάσει από το μυαλό τι γιορτάζουμε (!!!). Αν δει κάποιος το πρόγραμμα των ΜΜΕ δύσκολα θα πιστέψει ότι πριν από 200 χρόνια ξεσηκωθήκαμε κατά των Οθωμανών, με τους οποίους δεν μας χωρίζει μόνο το Αιγαίο.

Σε όλα τα ανωτέρω προστίθεται και το “πρόγραμμα” του Υπουργείου Παιδείας για τα σχολεία, προφανώς η κ. Υπουργός έχει άλλες προτεραιότητες για να ασχοληθεί με το 1821, πάντως όχι να δημιουργήσει περήφανους μαθητές.

Η υπόθεση δεν σώζεται ούτε με μία παρέλαση παρόντος του Καρόλου ή του Πούτιν ή του Μακρόν. Φοβούμαι ότι χάθηκε μία ευκαιρία που παρουσιάζεται κάθε 100 χρόνια να βιώσουμε Εθνική ανάταση και να ατενίσουμε το μέλλον ενωμένοι, πιο δυνατοί και πιο αποφασισμένοι.

Δυστυχώς βυθιζόμαστε συνειδητά σε μία φτώχεια και απώλεια της εθνικής μας ταυτότητας. Ειλικρινά τρέμω τις εκδηλώσεις, αν φυσικά γίνουν, το 2022 για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή. Μακάρι να διαψευσθώ.

* ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΠΑΡ’ ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ
[email protected]