Πηγή: slpress.gr / Μίχας Ζαχαρίας

Η είδηση αποτυπώνεται στο σύνολο των ΜΜΕ και έφερε ως τίτλο ότι ξεμπλοκάρει η πώληση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά (ΕΝΑΕ) στον εφοπλιστή Προκοπίου: «Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας αποφάνθηκε ότι είναι αναρμόδια να επιλύσει τη διένεξη που έχει ανακύψει μεταξύ του Δήμου Χαϊδαρίου και της “ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Α.Ε.” (ΕΤΑΔ Α.Ε.) για τη μεταβίβαση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά έναντι του ποσού των 37.316.041 ευρώ και έκρινε ότι αρμόδια για το εν λόγω θέμα είναι τα πολιτικά δικαστήρια».

Πού είναι το παράξενο; Στο ότι ενώ τα ελληνικά ΜΜΕ δείχνουν απίστευτα αντανακλαστικά και αναπαράγουν ταχύτατα οτιδήποτε ελληνικού ενδιαφέροντος γραφτεί, δεν εντόπισαν τη συνέντευξη του πρώην ιδιοκτήτη των Ναυπηγείων, Γαλλολιβανέζου επιχειρηματία Ισκάνταρ Σάφα, στη γαλλική La Tribune για το συγκεκριμένο θέμα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Σάφα ζητά από την ελληνική κυβέρνηση να του επιστρέψει το Ναυπηγείο, καθώς διεθνείς δικαιοδοτικοί μηχανισμοί, στους οποίους έχει προσφύγει, τον δικαίωσαν, κρίνοντας ότι το ελληνικό δημόσιο έχει αθετήσει τις υποχρεώσεις του. Για όσους δεν το κατάλαβαν ακόμη, καταδικάστηκε το ελληνικό Δημόσιο.

Ο δε Άρειος Πάγος με απόφασή του είπε το αυτονόητο: οι αποφάσεις διεθνών δικαιοδοτικών μηχανισμών –στην προκειμένη περίπτωση του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου– στα οποία τα δύο συμβαλλόμενα μέρη έχουν από κοινού αποφασίσει να προσφύγουν στην περίπτωση που προκύψουν διαφορές κατά την εκτέλεση της σύμβασης, πρέπει να εφαρμόζονται!

Κι όμως το ελληνικό δημόσιο αρνήθηκε να εφαρμόσει την απόφαση που εκδόθηκε το 2017 αλλά “έπαιξε” καθυστέρηση μέχρι το 2022, όταν εκδόθηκε η απόφαση του Αρείου Πάγου για να μάθει αυτό που ήταν γνωστό εξ αρχής! Κι όλα αυτά σε μια χώρα που έχει καταστήσει το διεθνές δίκαιο σημαία της πολιτικής της, ενίοτε σε βαθμό παρεξηγήσεως! Οι διεθνείς κανόνες δεν αφορούν μόνο τις διακρατικές σχέσεις, αλλά και τις σχέσεις των κρατών με τους ιδιώτες.

Τι ισχυρίστηκε ο Σάφα

Τι είπε όμως ο Σάφα; Ότι κάλεσε «την ελληνική κυβέρνηση καθώς και τον διαχειριστή που λανθασμένα διορίστηκε για τη διαχείριση της ΕΝΑΕ, να μας το αποκαταστήσει στην κατάσταση που βρισκόταν την ημέρα του 2017 που απαλλοτριωθήκαμε παράνομα, να πληρώσει τις ζημίες που οφείλονται στην ΕΝΑΕ με τη διαιτητική απόφαση και να ενεργοποιήσει τη σύμβαση για την κατασκευή δύο υποβρυχίων. Σαφέστατα, η διαιτητική απόφαση του 2017 καθώς και η πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου επιβεβαιώνουν ότι το ελληνικό κράτος έχει αθετήσει τις δεσμεύσεις του απέναντί μας, μια κατάσταση την οποία διαχειρίστηκε, επιδεινώνοντάς την».

Όσον αφορά τη ζημία που υπέστη ο όμιλός του (Privinvest): «το ελληνικό κράτος οφείλει στη θυγατρική μας ΕΝΑΕ 250 εκατ. ευρώ πλέον τόκων. Πρέπει επίσης να επανεργοποιήσει τη σύμβαση για την κατασκευή δύο υποβρυχίων περίπου 850 εκατ. ευρώ (τιμή 2010 η οποία φυσικά πρέπει να αναθεωρηθεί)». Και τέλος, σε μια έμμεση προειδοποίηση θυμίζει ότι αναμένεται άλλη μία απόφαση διεθνούς δικαιοδοτικού οργάνου: «Έχουμε επίσης κινήσει διαδικασία κατά του ελληνικού κράτους, η οποία είναι ακόμη σε εξέλιξη, ενώπιον του ICSID (Διεθνές Κέντρο Διακανονισμού Επενδυτικών Διαφορών [της Παγκόσμιας Τράπεζας – World Bank]) για “τη μη τήρηση της υποχρέωσης Δίκαιης Μεταχείρισης”, ως μέρος των δεσμεύσεών της προς τον όμιλό μας. Πριν από δύο χρόνια βγήκε μια πρώτη απόφαση υπέρ μας. Προς το τέλος αυτού του έτους, το ICSID θα πρέπει να αποφασίσει για το ποσό της αποζημίωσης που σχετίζεται με αυτήν».

Όσον αφορά τη διαχείριση του θέματος από σειρά υπουργών Άμυνας της Ελλάδας, ανέφερε: «Ήταν ανεύθυνο, ακόμα και ανώριμο, από την πλευρά των υπουργών Άμυνας που διαδέχονταν ο ένας τον άλλον από τη στιγμή που το ελληνικό κράτος απέτυχε, να διαχειρίζονται αυτή την υπόθεση με αυτόν τον τρόπο. Αντί να αναγνωρίσουν το σφάλμα τους και να το συζητήσουν ειλικρινά για να βρουν τρόπο να το διορθώσουν, υποχώρησαν σε πλήρη άρνηση, φτάνοντας στο σημείο να μας επιτεθούν, ακόμη και να μας δυσφημήσουν, σε αρκετές περιπτώσεις, ενώπιον του κοινοβουλίου τους. Εάν είχαν επιδείξει λίγη περισσότερη ωριμότητα αντί να επιδεικνύουν “πολεμοχαρή” διάθεση, γνωρίζοντας καλά ότι έκαναν λάθος, θα είχαν αποφύγει αυτές τις αναποδιές».

Τα όσα αναφέρει στη συνέντευξή του ο Σάφα, υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να έχουν σημάνει συναγερμό στις ελληνικές αρχές. Διότι εάν δεν ακυρώνεται στην πράξη, τουλάχιστον περιπλέκεται νομικά περαιτέρω η διαδικασία μεταβίβασης του Ναυπηγείου στον εφοπλιστή Γιώργο Προκοπίου, ο οποίος είχε ήδη εξαπολύσει βολές για τα εμπόδια που βρήκε στον δρόμο μετά την απόφασή του να εμπλακεί με ένα ομολογουμένως ενδιαφέρον επιχειρηματικό σχέδιο. Αυτό, πέραν της αποζημίωσης που θα κληθεί το ελληνικό Δημόσιο να καταβάλλει, δηλαδή οι φορολογούμενοι.

Στρουθοκαμηλισμός της ελληνικής Πολιτείας

Ο στρουθοκαμηλισμός της ελληνικής Πολιτείας είναι σοκαριστικός. Ακόμα όμως κι αν επιλέγεται από την πλευρά της αυτή η στάση, αλήθεια πιστεύει οποιοσδήποτε ότι ένας εφοπλιστής του βεληνεκούς του Γιώργου Προκοπίου έφτασε στην κορυφή του παγκόσμιου εφοπλισμού, στρουθοκαμηλίζοντας; Και θεωρούν πως θα επιλέξει να προσποιηθεί ότι δεν συμβαίνει τίποτα, ή ότι δεν θα αξιολογήσει τις νέες εξελίξεις;

Αυτό δεν έχει την έννοια του να πάρεις το μέρος του ενός ή του άλλου, αλλά να τονίσεις το υπό φυσιολογικές συνθήκες αυτονόητο: ότι το πρόβλημα υπάρχει και αργότερα ή γρηγορότερα η χώρα θα το αντιμετωπίσει. Με τον έναν τρόπο ή τον άλλον. Εκτός κι αν η απάντηση είναι ότι η επιβάρυνση των φορολογουμένων από την κακοδιαχείριση δεν ενοχλεί, αρκεί να κρατηθεί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς την σιωπή του επίσημου κράτους;

Αυτό που επίσης εκπλήσσει είναι το διαχρονικό μοτίβο πολιτικού χειρισμού της υπόθεσης. Όταν κυβέρνηση σχημάτισε ο ΣΥΡΙΖΑ, η απορία ήταν για ποιον λόγο επέλεξε τη στρεβλή πεπατημένη, αντί να εκμεταλλευτεί το ότι δεν τον ενέπλεκε τίποτα με το αμαρτωλό παρελθόν. Αντί να εξηγήσει πως έχει υπόθεση και να επιχειρήσει ορθολογικά να βρει μια λύση, αξιοποιώντας το και πολιτικά, επέλεξε διαχείριση, η οποία τον κατέστησε κι αυτόν μέρος του προβλήματος.

Το ενδιαφέρον στρέφεται στο τι θα κάνει η σημερινή ελληνική κυβέρνηση. Αρχικά πώς θα απαντήσει στην επιστολή Σάφα. Η αναφορά στους υπουργούς Άμυνας εμπλέκει όλα τα κόμματα κι όλα τα πρόσωπα που άσκησαν εξουσία: Βενιζέλος, Καμμένος, Μπεγλίτης, Αβραμόπουλος. Ο πρώτος, τουλάχιστον, με τη συμφωνία του 2010 είχε διασφαλίσει ότι τα υποβρύχια Type 214 πέρασαν σε ελληνική κυριότητα.

Όσο κι αν μοιάζει απίστευτο, η χώρα είχε καταβάλλει 2,2 δισ. ευρώ και νομικά τα υποβρύχια δεν της ανήκαν! Τα δε διεθνή δικαστήρια δεν αποφαίνονται υπέρ οποιουδήποτε εάν όσα καταγγέλλονται δεν τεκμηριώνονται αυστηρά με έγγραφα και αξιόπιστες μαρτυρίες. Έτσι καταδικάστηκε η Ελλάδα σε μια ακόμη διένεξη που κατέληξε στη διεθνή Δικαιοσύνη. Δεν έχει δικαιωθεί ποτέ. Άβυσσος η ψυχή του πολιτικού μας συστήματος.