Γράφει η Δανάη Πίκουλα

Τη Λένα Διβάνη χαίρομαι όχι μόνο να τη διαβάζω αλλά και να την ακούω. Να εξηγεί, να αφηγείται, να αναλύει, να εξιστορεί… Έτσι συνέβη και την Τετάρτη 25/5 το απόγευμα στην παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου της με τίτλο “Ονειρεύτηκα τη Διδώ”. Τη Διδώ Σωτηρίου.

Η ΛΕΝΑ: Μετά το “Πικρό ποτήρι” και τα “Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας”, επέστρεψε στην πρώτη θέση των ευπώλητων με την “υβριδική βιογραφία” της Διδώς Σωτηρίου, την οποία πάντα θαύμαζε αλλά ποτέ δεν γνώρισε από κοντά. «Μέσα στον ζόφο των αλλεπάλληλων κρίσεων ένιωσα ξαφνικά την έντονη ανάγκη να ανασάνω λίγο φρέσκο αέρα, να αισιοδοξήσω. Αποφάσισα λοιπόν ότι είχε έρθει η ώρα να ξαναζωντανέψω το ίνδαλμά μου, τη Διδώ Σωτηρίου. Είναι άδικο να τη λησμονούν σιγά σιγά οι παλιότεροι και να την αγνοούν τελείως οι νεότεροι. Δεν υπήρχε άλλη σαν κι αυτή τη γυναίκα – πολεμίστρια του καλού που διέσχισε ολόκληρο τον 20ό αιώνα, βρέθηκε στο επίκεντρο κάθε ελληνικής τραγωδίας (από τη Μικρασιατική Καταστροφή μέχρι τη χούντα) και κατάφερε να δρασκελίσει όλα τα ερείπια φορώντας το αιώνιο χαμόγελό της, κόκκινο μπερέ, κολιέ και άρωμα», εξηγεί η συγγραφέας στο οπισθόφυλλο του βιβλίου (εκδ. Πατάκη).

Η ΔΙΔΩ: H Διδώ Σωτηρίου, το γένος Παππά, συγγραφέας και δημοσιογράφος, γεννήθηκε στο Aϊδίνι της Mικράς Aσίας το 1909. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 εντάχθηκε στις γραμμές του Aριστερού κινήματος, του οποίου υπήρξε δραστήριο μέλος. Ήταν αδελφή της Έλλης Παππά, σύντροφο του Nίκου Mπελογιάννη. Όταν εκείνοι συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο, ανέλαβε τη φροντίδα του γιου τους, Νίκου. Παντρεύτηκε τον καθηγητή μαθηματικών Πλάτωνα Σωτηρίου, αδελφό της μητέρας της Άλκης Ζέη. «Άρχισα αμέσως την έρευνα και ευτυχώς, γιατί χάθηκαν εν τω μεταξύ η Άλκη Ζέη κι ο Νίκος Μπελογιάννης, οι μοναδικοί επιζώντες που την ήξεραν από την καλή και την ανάποδη. Ελπίζω ότι έγραψα μια εντελώς υβριδική βιογραφία με τον χαρακτηριστικό τίτλο Ονειρεύτηκα τη Διδώ. Γιατί πράγματι την ονειρεύτηκα ολοζώντανη, ακαταπόνητη και γελαστή, όπως ήταν πάντα, να μου διηγείται με το νι και με το σίγμα τη ζωή της που ήταν αγρίως απίθανη!», σημειώνει η Λ. Διβάνη. Τα «Ματωμένα χώματα» είναι ένα από τα πιο γνωστά μυθιστορήματα της Διδώς Σωτηρίου. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα το 1962 και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Σύμφωνα με τον εκδοτικό οίκο Κέδρο, μέχρι το 2008 είχε κυκλοφορήσει σε περισσότερα από 400.000 αντίτυπα. «Έφυγε» πλήρης ημερών και εμπειριών, σε ηλικία 95 χρόνων, τον Σεπτέμβριο του 2004.

…και το ZATOPEK book cafe: Είχε απόλυτο δίκιο η Λ. Διβάνη όταν, προ μηνών, σε ανάρτηση της στο fb δήλωνε πως ήθελε να «στριμώξω ένα ράντζο σε μια γωνία και να ξεχειμωνιάσω εκεί…»! Γιατί το Zatopek στην Καλλιθέα (Π. Τσαλδάρη 209), 3΄ με τα πόδια από τον σταθμό του ΗΣΑΠ, δεν είναι απλώς ένα ακόμη βιβλιοπωλείο-καφέ-μπαρ, αλλά ένα φιλόξενο… σπίτι που δημιούργησαν με πολύ αγάπη και μεράκι η Εύη Γεροκώστα και ο Δημήτρης Ανανιάδης. Με παρέα ή μόνοι σας, με παρέα ένα βιβλίο, επιβάλλεται να το επισκεφθείτε και να χαλαρώσετε στις vintage πολυθρόνες του, στον καναπέ του, δίπλα στο πιάνο, στην όμορφη αυλή του στον καταπράσινο πεζόδρομο του πάρκου του Ιλισού (έχει και ποδηλατόδρομο!). Ακολουθήστε τις σελίδες του στα social media για να ενημερώνεστε για τις παρουσιάσεις, εκδηλώσεις και τα live που διοργανώνουν ή πηγαίνατε μια βόλτα έτσι απλά, δώρο στον εαυτό σας χωρίς λόγο! 

  • Ο Εμίλ Ζάτοπεκ (Emil Zátopek) ήταν Τσέχος δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Ο «άνθρωπος – ατμομηχανή» έτρεχε με ένα πολύ ιδιαίτερο και παράξενο στυλ: ενώ έδειχνε έτοιμος να καταρρεύσει κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς του 1952! «Επειδή ο Ζάτοπεκ έτρεχε με περίεργο, άτσαλο τρόπο, έμοιαζε από τα πρώτα μέτρα σαν να κατέρρεε. Είπαμε λοιπόν να διακινδυνεύσουμε ένα συμβολισμό ελαφρώς τραβηγμένο: ο Ζάτοπεκ θα μπορούσε να είναι ο καθένας μας, που αντιμετωπίζει αντιξοότητες, που παλεύει στην καθημερινότητά του αδέξια, προσπαθώντας να φτάσει στο τέλος της διαδρομής», εξηγούν – και αισιοδοξούν! – σε συνέντευξη τους στην «Κ» η Εύη και ο Δημήτρης.