Η φωτιά που έκαψε το εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο έσβησε, μετά 7ωρο αγώνα της Πυροσβεστικής και μόνο μικρές εστίες καπνίζουν ακόμα. Μπαίνει όμως ένα ερώτημα: Τέτοια περιστατικά, τα οποία είναι πολύ συχνά, είναι χωρίς ιδιαίτερη σημασία για την υγεία των κατοίκων στο Θριάσιο, αλλά και το Λεκανοπέδιο της Αθήνας; Το ταξίδι του πυκνού καπνού από πλαστικά δεν είναι μια τοξική ρύπανση που πρέπει να απασχολεί τις αρμόδιες δημόσιες αρχές;

Η φωτιά που ξέσπασε το μεσημέρι υποχώρησε λίγο πριν νυχτώσει χάρη στις υπεράνθρωπες προσπάθειες των πυροσβεστών (εδώ αξίζει να πούμε ότι η πρώτη δημοτική υδροφόρα που έφτασε για να τους ενισχύσει ήταν αυτή του Δήμου Χαϊδαρίου).

Η φωτιά στο εργοαστάσιο στη λεωφόρο ΝΑΤΟ έχει σβήσει, αλλά ο καπνός συνεχίζει να ταξιδεύει προς την Αθήνα.

Το μείζον όμως είναι ότι ελευθερώθηκαν στον ουρανό και θα απλωθούν στο περιβάλλον και τα πνευμόνια των ανθρώπων μεγάλες ποσότητες τοξικού καπνού. Το “ίδιο έργο” το έχουμε δει πάρα πολλές φορές στην βιομηχανική ζώνη του Θριάσιου Πεδίου. Αυτό που δεν είδαμε ποτέ είναι οδηγίες προς τους κατοίκους της περιοχής αυτής και της Αθήνας να λάβουν μέτρα, ανάλογα με την κατεύθυνση του ανέμου. Επίσης δεν είδαμε ποτέ να λαμβάνεται μέριμνα για αποζημιώσεις από ασφαλιστικές για τη ρύπανση του περιβάλλοντος. Μόνο τα εμπορεύματα έχουν αξία; Υπάρχει και η υγεία των οικοσυστημάτων και των ανύποπτων πολιτών. Ίσως αυτό να υποχρέωνε σε σοβαρότερα μέτρα πυρασφάλειας και προφύλαξης.

Δείτε και από κοντά το χάλι μας. Εύχομαι να μην υπάρχει κανένας τραυματίας.

Gepostet von Μάμας Μάρκος am Freitag, 19. Juni 2020

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟ ΣΑΙΤ ΜΑΣ: Ανησυχητική αύξηση της πιθανότητας καρκινογένεσης από το “μικρό Τσέρνομπιλ” του Ασπροπύργου