Ερώτημα στον Δήμο Χαϊδαρίου: Τι ακριβώς φτιάξαμε με τις 103.000 ευρώ;

Γιατί «πληρώνουμε τον βαρκάρη» 
και επί Σελέκου στο Χαϊδάρι;


Είπαμε «εικονική πραγματικότητα», αλλά όχι και αόρατη!


Σύμφωνα με τη
γνώμη πολλών, η χώρα μας έχει περάσει
την Αχερουσία και ήδη βρίσκεται στο
βασίλειο του Πλούτωνα. 
Προσδοκώντας
ανάσταση για τον τόπο και τα σαρκία μας,
κάτι πρέπει να κάνουμε κι εμείς. Όσοι
πήραμε την πρωτοβουλία για την δημιουργία
της δημοτικής παράταξης «Διάφανος
Δήμος», που εκπροσωπείται στο Δημοτικό Συμβούλιο Χαϊδαρίου από τον Κώστα
Ασπρογέρακα, πασχίζουμε κάθε ευρώ που
δαπανάται στον Δήμο μας να πιάνει τόπο.

Γράφει ο Κίμων Φουντούλης

Μια πρόσφατη,
υποχρεωτική ως σύμβαση, πληρωμή περίπου
103.000 ευρώ για το έργο «Περιήγηση Ψηφιακού Αρχείου Χαϊδαρίου» (ΑΔΑ ΩΒΑ1ΩΗ3-ΨΙ1,
23-12-2014) υπενθύμισε την παραπάνω ανάγκη. Είχαμε ασχοληθεί και παλιότερα με αυτό το έργο, το οποίο ξεκίνησε η προηγούμενη δημοτική αρχή και τότε είχαμε επισημάνει κάποια «περίεργα». Τώρα, που ήρθε η ώρα να πληρώσει η νέα δημοτική αρχή, επαναφέραμε δημοσίως τις απορίες μας, αλλά δεν διαφωτιστήκαμε, για μια ακόμη φορά! 

Συγκεκριμένα, ρώτησε ο Κώστας Ασπρογέρακας στο Δημοτικό Συμβούλιο: «Κύριοι πληρώσαμε ένα τιμολόγιο. Έχει ολοκληρωθεί το συγκεκριμένο έργο; Ποιο είναι το αντικείμενό του;» 

Η απάντηση της νέας δημοτικής αρχής ήταν η εξής: «Δεν ξέρουμε, θα σου απαντήσουμε…». 

Ώστε «δεν ξέρουμε»! Απίστευτο, αλλά δυο χρόνια περιμένουμε να μάθουμε τι συμβαίνει με το συγκεκριμένο έργο. Μέχρι στιγμής, το μόνο που δεν είναι εικονική πραγματικότητα είναι η εκταμίευση των 103.000 ευρώ. 

Παρά τις ερωτήσεις, λοιπόν, προς την σημερινή δημοτική αρχή, δεν
γίναμε σοφότεροι σχετικά με το φυσικό
αντικείμενο, το περιεχόμενο αυτού του
έργου. Επιπλέον, πώς δικαιολογείται η προκλητική ομοιότητα με
ανάλογο έργο στην Τρίπολη και η παρουσία
της ίδιας εταιρείας;
Ήδη από το 2013, που ξεκίνησε το έργο αυτό, το παρακολουθούμε διαπιστώνοντας και ανακοινώνοντας διάφορα «περίεργα». Δεν μπορεί λοιπόν κανείς να επικαλείται άγνοια, ειδικά όταν πληρώνει 103.000 ευρώ. Μπορούμε, λοιπόν, να αναφωνήσουμε όλοι μαζί: «ο Μαραβέλιας τώρα δικαιώνεται»!
Με διάθεση
εποικοδομητικής κριτικής, αναδημοσιεύουμε αποσπάσματα από προηγούμενο σχετικό άρθρο μας, που δημοσιεύτηκε το 2013. 
ΨΗΦΙAΚΗ ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ
ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ-ΤΡΙΠΟΛΗΣ
Που πάνε τα λεφτά
από το ΕΣΠΑ;
Όπως
διαπιστώνεται από το απόσπασμα της «μελέτης» – περιγραφής του έργου
«Περιήγηση Ψηφιακού Αρχείου Χαϊδαρίου»,
το συγκεκριμένο άυλο ευρωπαϊκό πρόγραμμα
κόστους 130.000 € θα διαχειριστεί για
λογαριασμό του Χαϊδαρίου το Δημοτικό
Συμβούλιο Τρίπολης!
Οι προτάσεις Χαϊδαρίου και
Τριπόλεως (μόνο αυτών;) ήταν πανομοιότυπες και εγκρίθηκαν αμφότερες.
Σύμπτωση… 
Με την
ίδια εταιρεία για να τις υλοποιήσει και
τις δύο. Σύμπτωση… Η οποία έχει αναλάβει
σημαντικό τμήμα προηγούμενων ευρωπαϊκών
προγραμμάτων στο Δήμο Χαϊδαρίου
(πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, τέχνη
και διαπολιτισμικότητα, URBACT). 
Σε πόσα
άλλα ανάλογα έργα, όπου μετείχε ή μετέχει
ο Δ. Χαïδαρίου και ο Δ. Τριπόλεως, έχουν
συντρέξει ανάλογες συμπτώσεις;
Η
ομοιότητα (άτιμο copy paste…)
των δύο διακηρύξεων μαρτυρά κοινό
συγγραφέα, πιθανότατα κάποιο μελετητικό
γραφείο. Αυτό κατ’ αρχήν δεν είναι
αμαρτία. Όμως ο τότε αντιδήμαρχος κ.
Θεοφίλης και ο δήμαρχος κ. Μαραβέλιας
μας διαβεβαίωσαν σε πλειάδα περιπτώσεων
όπως η «ψηφιακή περιήγηση» πως οι
προτάσεις για χρηματοδότηση είναι
εσωτερικές παραγωγές (in
house!) του Δ. Χαϊδαρίου.
Το βάρος
απόδειξης ότι όλα βαίνουν καλώς σε
σκοπιμότητα, διαδικασία, βέλτιστη
οικονομική απόδοση των διατιθέμενων
πόρων, υλοποίηση φυσικού αντικειμένου
κατά τρόπο που να προσθέσει χρησιμότητα
ανάλογη των 130.000 € (δηλαδή του ισοδύναμου
επιβίωσης 10 τετραμελών οικογενειών για
ένα χρόνο), αυτό το βάρος είναι στους
ώμους της δημοτικής αρχής.
Και
ο απολογισμός συγκεκριμένων στοιχείων
δεν ήταν ποτέ το φόρτε της. Όταν δε
επιμέναμε σε αυτό, έπαιρνε μπροστά η
οχλαγωγία της «παιδικής χαράς»
«σωματοφυλάκων» δημοτικών συμβούλων
του δημάρχου κ. Μαραβέλια. Να δούμε, θα
βρεθεί κάποιος να διερευνήσει
κοινοβουλευτικά τον τρόπο απορρόφησης
ευρωπαϊκών προγραμμάτων στον οποίο
επιδίδεται η διοίκηση Μαραβέλια; 
Κίμων Ε. Φουντούλης